واخواهي حقي است كه براي محكوم عليه حكم غيابي و رسيدگي به دفاعيات وي مقرر شده است و در نتيجه استفاده از اين حق نبايد مجوز تشديد مجازات محكوم عليه تلقي گردد و در اين خصوص تفاوتي نميكند مجازات اصلي تشديد شود و يا مجازات تكميلي اضافه گردد. بدين لحاظ ماده 407 قانون آيين دادرسي كيفري 1392 تصريح نموده، دادگاه پس از واخواهي با تعيين وقت رسيدگي طرفين را دعوت مي كند و پس از بررسي ادله و دفاعيات واخواه تصميم مقتضي اتخاذ مي نمايد. ملاك ماده 458 قانون مذكور نيز مؤيد همين استنباط است.
بند 253020
سند تکمتنی؛ پیمایش مادهای برای این نوع سند نمایش داده نمیشود.