اولاً- با عنايت به مقررات ماده 12 ق.آ.د.ك. 1378، دادگاه جزايي حتي در صورت صدور حكم برائت متهم به علت عدم كفايت دليل، مكلف است به درخواست ضرر و زيان ناشي از جرم نيز رسيدگي و حكم صادر نمايد. رأي وحدت رويه شماره 649-5/7/1379 مؤيد اين نظر است. ثانياً- مطابق ماده 208 ق.م.ا. 1392، ضرر و زيان ناشي از جرايم مطابق مقررات اين قانون با سوگند اثبات مي گردد. ثالثاً- با توجه به ماده 4 اصلاحي 28/7/1381 ق.ت.د.ع.ا. و تقسيم دادگاه هاي عمومي به جزايي و حقوقي، رسيدگي به دادخواست ضرر و زيان ناشي از جرم كه امري است حقوقي، علي الاصول در صلاحيت دادگاه حقوقي است. النهايه قانونگذار استثنائاً و بنا به مصالحي اجازه داده كه دادخواست ضرر و زيان ناشي از جرم به همان دادگاه جزايي رسيدگي كننده به جرم تقديم و در آن دادگاه مورد رسيدگي قرار گيرد، ولي اين صلاحيت رسيدگي مطلق نيست و چنانچه پرونده در دادسرا منجر به صدور قرار منع پيگرد گردد، با قطعي شدن اين قرار دادسرا تكليفي در خصوص ارسال پرونده به دادگاه جزايي جهت رسيدگي به دادخواست ضرر و زيان ناشي از جرم ندارد؛ چون دادگاه كيفري نيز فقط ضمن رسيدگي به دعاوي كيفري مي تواند به امر حقوقي (ضرر و زيان ناشي از جرم) رسيدگي نمايد و موضوع از شمول مقررات ماده 209 ق.م.ا. 1392 خارج است.
بند 253058
سند تکمتنی؛ پیمایش مادهای برای این نوع سند نمایش داده نمیشود.