احتراما به موجب ماده 1206 از قانون مدني زوجه در هر حال مي تواند براي نفقه زمان گذشته خود اقامه دعوا نمايد و بر اساس ماده ي 47 از قانون حمايت خانواده مصوب 1/12/91 دادگاه در صورت درخواست زن يا ساير اشخاص واجب النفقه ميزان و ترتيب پرداخت نفقه آنها را تعيين مي كند حال سوال آن است كه چنانچه زوجه دادخواستي را به خواسته ي صدور حكم بر محكوميت زوجه به پرداخت نفقه ي آينده خود و فرزند مشترك مطرح نمايد آيا امكان صدور حكم زوجه به شرح فوق با لحاظ آن كه براي آينده نشوز يا عدم نشوز زوجه محرز نگرديده است و نشوز نيز مانع استقرار نفقه است وجود دارد يا خير؟ به عبارت بهتر آيا به فرض صدور حكم بر محكوميت زوج به پرداخت نفقه آينده زوجه اين حكم مي تواند به صورت مشروط و معلق بر عدم نشوز زوجه در آينده مي باشد يا خير./ع نظريه اداره كل حقوقي قوه قضاييه اولا، با توجه به صراحت ماده 1206 قانون مدني مبني بر استحقاق زوجه براي اقامه دعوا بابت نفقه گذشته، صدور حكم به پرداخت نفقه آينده صحيح نيست؛ ثانيا، در خصوص حكم مقرر در ماده 47 قانون حمايت خانواده مصوب 1391، دادگاه بدون صدور حكم به پرداخت نفقه، صرفا ميزان و ترتيب پرداخت را تعيين و اعلام مي نمايد و صرف اين امر به معناي صدور حكم به پرداخت نفقه نمي باشد تا مستلزم احراز تمكين زوجه در آينده باشد و اصولا احراز امري براي زمان آينده، در زمان صدور رأي امكان پذير نيست./
بند 253111
سند تکمتنی؛ پیمایش مادهای برای این نوع سند نمایش داده نمیشود.