استعلام : در خصوص ماده 102 قانون آيين دادرسي كيفري مصوب 1392 دو سؤال مطرح ميباشد: الف) با توجه به امكان تفسيرهاي مختلف از شاكي، مراد از «شاكي» در جرايم منافي عفت چه كسي ميباشد؟ آيا برادر و پدربزرگ و مادربزرگ، شاكي محسوب ميشوند؟ آيا مجنيعليه زير هجده سال ميتواند رأساً شاكي باشد؟ ب) با توجه به اين كه ماده 637 قانون مجازات اسلامي، رابطه نامشروع و منافي عفت را در دو عنوان ذكر نموده و در نظريات مشورتي متعدد آن اداره كل تعاريف متفاوتي از اين دو عنوان به عمل آمده است، آيا تحقيق در خصوص رابطه نامشروع تحت شمول ماده فوق قرار ميگيرد؟ نظريه مشورتي اداره كل حقوقي قوه قضاييه : الف- طبق ماده 10 قانون آيين دادرسي كيفري مصوب 1392، بزهديده شخصي است كه از وقوع جرم متحمل ضرر و زيان ميشود و چنانچه تعقيب مرتكب را درخواست كند «شاكي» ناميده ميشود. ضرر و زيان ناشي از جرم نيز مطابق ماده 14 اين قانون؛ اعم از ضرر و زيان مادي و معنوي و منافع ممكنالحصول ناشي از جرم و طبق تبصره يك اين ماده زيان معنوي، عبارت است از صدمات روحي يا هتك حيثيت و اعتبار شخصي، خانوادگي يا اجتماعي؛ بنابراين در جرايم منافي عفت شخص مجنيعليه بالغ، همسر (زوج يا زوجه) و پدر و مادر مجنيعليه ميتوانند عنوان شاكي را داشته باشند؛ ولي برادر و پدربزرگ و مادربزرگ، با وجود بستگان نزديكتر نميتوانند اين عنوان را داشته باشند؛ مگر اينكه مج…
بند 253363
سند تکمتنی؛ پیمایش مادهای برای این نوع سند نمایش داده نمیشود.