نظر مشورتي 7/96/2595 مورخ 1396/10/27 اداره كل حقوقي قوه قضائيه در خصوص (1)- جلب متهم براي احلاف (2)- رعايت تبصره يك ماده 394 قانون آيين دادرسي كيفري در فرض داشتن اقامتگاه مشخص متهمان مباشرت در نزاع

1- سوال به لحاظ اين كه داراي ابهام است قابل پاسخ گويي نيست، زيرا متعاقب قطعيت قرار منع تعقيب صادره از دادسرا در فرض سوال، جواز مداخله ي دادگاه كيفري يك در پرونده، محتاج به نص است كه چنين نصي مفقود است. 2- الف و ب) مقررات مواد 382 تا 394 قانون آيين دادرسي كيفري 1392، ناظر به تشريفات (ترتيب) رسيدگي در دادگاه كيفري يك اعم از اين كه اتهام متهم يا متهمان از مصاديق جرايم موضوع بند هاي الف تا ت ماده 302 اين قانون بوده يا تنها برخي از آن ها متهم به ارتكاب جرايم مزبور باشند، بنابراين در فرض سوال درخصوص مشاركت كنندگان در بزه نزاع دسته جمعي منتهي به قتل عمدي نيز مطابق تبصره ماده 394 قانون فوق الذكر، رفتار مي گردد. ضمناً داشتن اقامتگاه معين، نافي تكليف مقرر در تبصره ماده 394 قانون آيين دادرسي كيفري نمي باشد.