رأي وحدترويه شماره 54 ()- 8/11/1363 قابل طرح بودن جرايمي كه رسيدگي به آن در صلاحيت محكمه كيفري 1 و كيفرآن ديه باشد، در ديوانعاليكشور احتراماً، آقاي مشاور دادگاه كيفري رشت طي شماره 1574ـ1/9 مورخ 26/4/1363 دو فقره دادنامههاي شماره 2142/20 مورخ 12/4/1363 و 247/16 مورخ 21/3/1363 شعب بيستم و شانزدهم ديوانعالي كشور را به دادسراي ديوانعالي كشور ارسال و اعلام نموده است كه شعبه بيستم ديوانعالي كشور محكوميت متهم را به پرداخت نصف ديه كامل كه قيمت ريالي آن كمتر از دويست هزار تومان است تنفيذ كرده ولي شعبه شانزدهم ديوانعالي كشور محكوميت متهم را مبني بر تحويل پنجاه دست لباس به لحاظ اينكه قيمت ريالي ديه تعييني كمتر از دويست هزارتومان است قطعي و غيرقابل طرح تشخيص داده است و به علت صدور آراي متناقض تقاضاي طرح در هيأت عمومي نموده است اينك خلاصه جريان پروندهها و آراي صادره را جهت اطلاع معروض ميدارد: 1 ـ در پرونده شماره 63/1ـ9/743 كيفري يك رشت مربوط به اتهام آقاي احمد فرج به ايراد صدمه بدني غيرعمدي منجر به نقص عضو كامل و قطع پاي چپ از ناحيه لگن ميرحسين خالص دراثر بياحتياطي در رانندگي موضوع تحت تعقيب قرار گرفته و پس از صدور كيفرخواست در تاريخ 27/9/1362 به دادگاه عمومي كيفري رشت ارسال ميشود و دادگاه در تاريخ 19/1/1363 پس از انجام محاكمه و اخذ نظريه مشاور به شرح ذيل رأي م…
بند 249145
سند تکمتنی؛ پیمایش مادهای برای این نوع سند نمایش داده نمیشود.
