نظر مشورتي 7/96/3027 مورخ 1396/12/07 اداره كل حقوقي قوه قضائيه

در فرض مطروحه، در خصوص پرداخت ديه با لحاظ مواد 452 و 467 قانون مجازات اسلامي 1392، چنانچه مطابق مقررات، خود طفل مسئول پرداخت آن باشد، با اخذ دفاع از ولّي يا سرپرست قانوني وي، دادگاه اطفال مبادرت به صدور حكم مقتضي مي­نمايد و چنانچه عاقله طفل مسئول پرداخت ديه باشد، مطابق مقررات تبصره 2 ماده 85 قانون آيين دادرسي كيفري 1392 اقدام مي شود. در مواردي كه قانونا خود طفل ضامن پرداخت ديه (ديه جراحات كمتر از موضحه) و خسارات است، دادگاه اطفال و نوجوانان با دعوت ولّي يا قيم وي و استماع مدافعات آن ها، حكم به پرداخت ديه يا خسارات از اموال طفل را صادر مي­كند. ضمناً با توجه به مواد 1183 و 1216 قانون مدني مصوب 1307 و اصلاحات و الحاقات بعدي، ولّي طفل ملزم نيست خسارات وارده از ناحيه طفل را از مال خود جبران نمايد؛ مگر اينكه مورد، مشمول ماده 7 قانون مسئوليت مدني مصوب 1339 باشد و لذا در صورت وجود مسئوليت مدني طفل در پرداخت خسارت، اداي آن از مال طفل بر عهده ولّي وي است و چون ولّي، شخصاً متهم نمي­باشد، بنابراين موجب قانوني جهت محكوميت وي نيز وجود ندارد و صرفاً عهده­دار پرداخت خسارت خواهد بود و مفاد ماده 416 قانون آيين دادرسي كيفري 1392 نيز مؤيد اين مطلب است