نظر مشورتي 7/98/1425 مورخ 1398/09/26 اداره كل حقوقي قوه‌قضائيه در خصوص ضرورت تأييد قرار بازداشت موقت در نيابت قضايي و عدم نياز به تأييد دادستان براي ساير قرارهاي تأمين بازپرس

به استحضار مي رساند ماده 121 قانون آيين دادرسي كيفري مقرر داشته است هر گاه در اجراي نيابت قضايي قرار تامين صادره منتهي به بازداشت متهم شود پرونده جهت اظهار نظر نزد دادستان محل اجراي نيابت ارسال مي شود به اعتراض متهم نسبت به قرار بازداشت مطابق مقررات در دادگاه صالح محل اجراي نيابت رسيدگي مي شود. سوال: با مداقه در مواد 240 و92 قانون مرقوم كه صرفا قرار بازداشت موقت صادره از سوي بازپرس و قرار بازداشت موقت و ساير قرارهاي منتهي به بازداشت داديار بايد جهت اظهارنظر نزد دادستان ارسال گردد حال با توجه به اطلاق عبارت قرار تامين صادره منتهي به بازداشت متهم مذكور در ماده 121 اولاً آيا خصوصيتي در قرارهاي تامين موصوف و نيابت قضايي صادره وجود دارد يا خير؟ ثانياً آيا ساير قرارهاي تامين كيفري منتهي به بازداشت متهم صادره از سوي بازپرس نيز به رغم نصوص مورد اشاره بايد براي اظهارنظر نزد دادستان ارسال گردد يا خير؟ كه مراتب تقديم خواهشمند است مقرر فرمائيد از نظريه ارشادي اين بازپرسي را بهره مند فرمايند./ع نظريه اداره كل حقوقي قوه قضاييه اولاً، مستنبط از مواد 92، 226 و 240 قانون آيين دادرسي كيفري 1392، منظور از بازداشت متهم در ماده 121 آن قانون، «بازداشت موقت» است و در مورد ساير قرارها از جمله كفالت و وثيقه كه منتهي به بازداشت شده، حسب صراحت ذيل ماده 226 قانون مذكور، متهم مي تواند نسبت به اصل قرار منتهي به…