منظور از عبارت «سابقه خدمت قضايي» يا «سابقه قضايي» كه در مواد مختلف قانون آئين دادرسي كيفري مصوب 1392 و اصلاحات و الحاقات بعدي آن و از جمله مواد 296،88،409،485 آمده است،مجموع مدت انجام وظيفه در سمت ها و مشاغل قضايي است و لذا احتساب مواردي نظير مدت انجام كارآموزي قضايي، اخذ مدرك تحصيلي بالاتر و سابقه آموزشي و نظاير آنها به عنوان سابقه خدمت قضايي (در حكم و به مثابه خدمت قضايي) كه در تعيين وضعيت استخدامي و حقوق و مزاياي كاركنان قضايي، مؤثر و عمدتاً به منظور ايجاد انگيزه بيشتر است، به معناي اشتغال واقعي ايشان در سمت و مشاغل قضايي كه در مواد قانون فوق الذكر مد نظر مقنن بوده است، نمي باشد؛ زيرا قانونگذار وجود تجربه قضايي براي انجام پاره اي از امور قضايي و يا احراز برخي سمت هاي قضايي نظير قاضي اجراي احكام و قاضي دادگاه اطفال و نوجوانان را ضروري دانسته است و كسب تجربه، تنها از طريق اشتغال عملي در مناصب قضايي قابل تحقق است و با مواردي نظير تحصيل در مقاطع بالاتر و انجام كار آموزي قضايي و يا تصدي امور دفتري حاصل نمي گردد؛ بنابراين در فرض سؤال، قاضي كه زودتر شروع به كار قضائي كرده است، قاضي ارشد تلقي مي شود.
بند 254435
سند تکمتنی؛ پیمایش مادهای برای این نوع سند نمایش داده نمیشود.