ماده 2 (اصلاحي 11ˏ08ˏ1372) قانون صدور چك
ماده 2 (اصلاحي 11ˏ08ˏ1372) - چكهاي صادر عهده بانك هائيكه طبق قوانين ايران در داخل كشور داير شده يا مي شوند همچنين شعب آنها در خارج از كشور در حكم اسناد لازم الاجراء است و دارنده چك در صورت مراجعه ببانك و عدم دريافت تمام يا قسمتي از وجه آن بعلت نبودن محل و يا بهر علت ديگري كه منتهي ببرگشت چك و عدم پرداخت گردد مي تواند طبق قوانين و آئيننامه هاي مربوط باجراي اسناد رسمي وجه چك يا باقيمانده آنرا ازصادركننده وصول نمايد. براي صدور اجرائيه دارنده چك بايد عين چك و گواهينامه مذكور در ماده 3 و يا گواهينامه مندرج در ماده 4 را به اجراي ثبت اسناد محل تسليم نمايد. اجراء ثبت در صورتي دستور اجرا صادر مي كند كه مطابقت امضاي چك با نمونه امضاي صادركننده در بانك از طرف بانك گواهي شده باشد. دارنده چك اعم است از كسي كه چك در وجه او صادر گرديده يا بنام او پشت نويسي شده يا حامل چك (در مورد چكهاي در وجه حامل) يا قائم مقام قانوني آنان.
این ماده به این اسناد ارجاع میدهد
- رأي وحدت رويه شماره 812 هيأت عمومي ديوان عالي كشور در خصوص مبدأ محاسبه خسارت تأخير تأديه وجه چك
- رأي وحدت رويه شماره 536 ديوان عالي كشور در خصوص دعوي مطالبه وجه چك از ظهرنويس و به منزله واخواست تلقي شدن گواهي بانك محال عليه داير به عدم تأديه وجه چك
