سند حقوقی

آيين نامه اجرايي درصد جانبازي

تاریخ تصویب: 1388/09/22 · آخرین وضعیت: معتبر · تاریخ روزنامه رسمی: 1389/03/10

بسمه تعالی «با صلوات بر محمد و آل محمد» وزارت دفاع و پشتیبانی نیرو های مسلح - بنیاد شهید و امور ایثارگران

بسمه تعالي «با صلوات بر محمد و آل محمد» ‏وزارت دفاع و پشتيباني نيرو هاي مسلح - بنياد شهيد و امور ايثارگران

وزیران عضو کمیسیون امور اجتماعی و دولت الکترونیک در جلسه مورخ ۲۲/۹/۱۳۸۸ بنا به پیشنهاد وزارت دفاع و پشتیبانی نیرو های مسلح و بنیاد شهید و امور ایثارگران و به…

وزيران عضو كميسيون امور اجتماعي و دولت الكترونيك در جلسه مورخ 22/9/1388 ‏بنا به پيشنهاد وزارت دفاع و پشتيباني نيرو هاي مسلح و بنياد شهيد و امور ايثارگران و به استناد بند «ج» ماده (2) قانون تسهيلات استخدامي و اجتماعي جانبازان انقلاب اسلامي - مصوب 1374 - و با رعايت تصويبنامه شماره 164082/ت373هـ مورخ 10/10/1386، آيين نامه اجرايي درصد جانبازي را به شرح زير تصويب نمودند:

ماده ۱

در اين آيين نامه اصطلاحات زير در معاني مشروح مربوط به كار مي روند:
‏الف
جانباز: ايثارگراني كه در جريان تكوين و شكوفايي انقلاب اسلامي و حفظ و حراست از دستاوردهاي ارزشمند آن از تعرض و تجاوز عوامل داخلي و خارجي و يا هر گونه حوادث مستقيم ناشي از آنها به اختلالات و نقصان هاي عارضي جسمي و رواني دچار شده يا بشوند و در نتيجه در روند زندگي فردي و اجتماعي با محدوديت هايي مواجه شوند كه شامل افراد زير خواهند بود:
۱
كاركنان نيرو هاي مسلح (سپاه، ارتشي و نيروي انتظامي) اعم از پايور پيماني، بسيجي، وظيفه، خريد خدمت، اعضاي هيأت علمي و قراردادي.
۲
‏نيروهايي كه توسط وزارت جهاد سازندگي به مناطق جنگي اعزام شده اند.
۳
ساير افرادي كه مشمول بندهاي (1) و (2) نمي باشند.
‏ب
درصد جانبازي: ميزان آسيب ديدگي يا ناتواني جسمي و رواني جانباز كه توسط كميسيون پزشكي تخصصي بنياد شهيد و امور ايثارگران يا شورا هاي پزشكي نيرو هاي مسلح و بر اساس مفاد جداول پيوست اين آيين نامه كه تأييد شده به مهر پيوست تصويبنامه هيأت وزيران است بر حسب درصد تعيين و در صورت لزوم، اصلاح مي شود.
پ
بنياد: بنياد شهيد و امور ايثارگران
‏ت
نيروهاي مسلح: سازمان هاي نظامي و انتظامي شامل ستاد كل نيرو هاي مسلح، ارتش جمهوري اسلامي ايران، سپاه پاسداران انقلاب اسلامي، وزارت دفاع و پشتيباني نيرو هاي مسلح و نيروي انتظامي جمهوري اسلامي ايران و سازمان هاي تابع و وابسته به آنها.
‏ث
كاركنان نيروهاي مسلح: كساني كه مشمول قوانين و مقررات استخدامي نيرو هاي مسلح مي باشند. كساني كه در مأموريت و يا همكاري با نيرو هاي مسلح مجروح مي گردند، با آنان بر اساس احكام اين آيين نامه رفتار خواهد شد.

ماده ۲

تمام درصدهاي نهايي كمتر از پنج درصد ، معادل پنج درصد محسوب مي گردد.

ماده ۳

شرايط احراز جانبازي به شرح زير تعيين مي شود:
۱
‏داشتن صورت سانحه معتبر از يگان مربوط مبني بر مجروحيت يا مصدوميت فرد در منطقه حادثه، شامل مشخصات فردي، نوع حادثه، محلي و انواع جراحت و زمان مجروحيت (طبق فرم مشخص و واحد)
۲
‏وجود مدارك درماني معتبر همزمان با وقوع حادثه منجر به مجروحيت
تبصره ۱
فرم صورت سانحه، موضوع بند (1) ظرف يك ماه بعد از ابلاغ اين آيين نامه با هماهنگي بنياد توسط ستاد كل نيرو هاي مسلح ابلاغ مي گردد.
تبصره ۲
در صورت عدم وجود مدرك معتبر همزمان، ارايه مدرك معتبر غير همزمان كه حاكي از مجروحيت يا مصدوميت افراد باشد با تأييد پزشكان معتمد بنياد يا نيرو هاي مسلح قابل قبول مي باشد.
تبصره ۳
فرم هاي صورت سانحه يا گواهي هاي مجروحيت تأييد شده از سوي مراجع ذي صلاح و نيرو هاي مسلح ‏كه براي افراد آسيب ديده قبل از ابلاغ اين آيين نامه صادر شده است همچنان به عنوان مدرك معتبر شناخته مي شود.

ماده ۴

شرايط احراز ضايعات اعصاب و روان به شرح زير تعيين مي شود:
۱
ارائه صورت سانحه، گواهي مجروحيت اعصاب و روان (موج انفجار) همزمان با مجروحيت توسط يگان مربوط.
۲
‏ارائه آمار و مدارك معتبر همزمان با مجروحيت اعصاب و روان توسط ستاد كل نيرو هاي مسلح.
۳
‏در خصوص افراد فاقد صورت سانحه يا مدارك همزمان، ارائه مدارك پزشكي مبني بر درمان ضايعات اعصاب و روان حداكثر تا دو سال پس از حادثه در جبهه يا مناطق عملياتي.
۴
‏در خصوص مجروحيت مناطق غير عملياتي و غيرنظامي، از كار افتادكي اعصاب و روان فقط در صورتي احراز مي گردد كه همزمان با مجروحيت جسمي متوسط يا شديد باشد.
ماده ۴

ماده ۴

تبصره ستاد كل نيرو هاي مسلح مكلف است ظرف شش ماه پس از ابلاغ اين آيين نامه، ضوابط و شاخص هاي تعيين آسيب هاي اعصاب و روان و اختلالات شنوايي ناشي از جنگ يا مأموريت هاي رزمي را تهيه و ابلاغ نمايد. پس از ابلاغ مذكور تعيين درصد جانبازي در شوراها يا كميسيون هاي پزشكي مربوط مطابق ضوابط ياد شده خواهد بود.

ماده ۵

شرايط احراز مجروحيت شيميايي به شرح زير تعيين مي شود:
۱
گواهي حضور در مناطق و مكان هاي آلوده يا گواهي مجروحيت.
۲
‏تأييد از طريق روش هاي كلينيكي و پاراكلينيكي لازم.

ماده ۶

احراز مجدد مجروحيت براي جانبازاني كه تا قبل از ابلاغ اين آيين نامه، مجروحيت و جانبازي آنان محرز گرديده است، نياز نمي باشد ، مگر مواردي كه حسب تقاضاي مراجع قانوني نياز به بررسي مجدد داشته باشد .

ماده ۷

احراز مجروحيت جانبازي كاركنان نيرو هاي مسلح بر عهده كميسيون هاي مربوط در قوانين و مقررات نيرو هاي مسلح و احراز مجروحيت جانبازي بسيجيان بر عهده سپاه پاسداران انقلاب اسلامي و احراز مجروحيت ساير افراد بر عهده بنياد مي باشد.

ماده ۸

در صورت اختلاف نظر بين بنياد و نيرو هاي مسلح در تعيين احراز جانبازي، مراتب در كميسيون مشترك طبق گردشكار شماره 5173 ‏مورخ 11/11/1369 ستاد كل نيروهاي مسلح بررسي و تعيين تكليف نهايي مي گردد.

ماده ۹

كميسيون پزشكي تخصصي بنياد و كميسيون يا شوراهاي پزشكي نيروهاي مسلح به عنوان مراجع قانوني مكلفند جانبازان كشوري و لشكري را برابر درخواست آنان حسب مورد بر اساس اين آيين نامه براي بار اول تعيين درصد نمايند و در مراحل بعد طبق مفاد ماده (6) اقدام خواهد شد.

ماده ۱۰

در صورتي كه با اعمال اين آيين نامه، درصد جانبازي فردي كاهش يابد، درصد قبلي وي به قوت خود باقي خواهد ماند.

ماده ۱۱

ملاك درصد جانبازي توسط شوراي پزشكي بر اساس تعيين درصد از كارافتادگي موضوع جداول پيوست اين آيين نامه كه تأييد شده به مهر پيوست تصويبنامه هيأت وزيران است، تعيين مي شود.

ماده ۱۲

كميسيون ها و يا شوراهاي پزشكي بنياد و نيروهاي مسلح مي توانند بر اساس نياز نسبت به تشكيل كميسيون هاي پزشكي مشورتي اقدام نمايند: نظريه اين كميسيون ها پس از تأييد در كميسيون ها يا شوراهاي عالي ملاك عمل مي باشد.

ماده ۱۳

به تمام ضايعات در صورت عدم تثبيت و احتمال بهبودي در طول مدت دو سال اوليه بعد از مجروحيت درصد موقت داده مي شود و بعد از مدت ياد شده در هر حال درصد دائمي به جانباز تعلق مي گيرد و در مدت مذكور از مزايا و تسهيلات مربوط برخوردار مي شوند.

ماده ۱۴

در نيروهاي مسلح ملاك ارشديت و اخذ سنوات جانبازي، صرفاً بر اساس درصد دائمي خواهد بود.

ماده ۱۵

خدمات و تسهيلاتي كه فقط يك بار در طول عمر به جانبازان تعلق مي گيرد، صرفاً بر اساس درصد دائمي خواهد بود.

ماده ۱۶

به عوارض جانبي مستقيم و ثانويه ناشي از مجروحيت طبق اين آيين نامه، درصد از كار افتادگي تعلق مي گيرد.

ماده ۱۷

در صورت اعتراض فرد نسبت به عدم احراز جانبازي و يا اعتراض جانباز به درصد تعيين شده توسط كميسيون يا شوراهاي پزشكي، حسب مورد طبق قوانين و مقررات مربوط در نيرو هاي مسلح و بنياد رسيدگي خواهد شد.

ماده ۱۸

در صورت اعلام نظر يا صدور رأي توسط مراجع قانوني مبني بر تخلف در سير مرا حل رسيدگي و تعيين احراز يا درصد از كارافتادگي، موضوع در شوراي تجديد نظر قابل رسيدگي خواهد بود.

ماده ۱۹

جهت تعيين درصد جانبازي از دو معيار آسيب (Impairment) و ناتواني (Disability) استفاده مي شود. كدهايي كه با حرف (D) در قسمت تخصصي آيين نامه مشخص شده اند، مربوط به ناتواني و كدهايي كه با حرف (I) مشخص شده اند، مربوط به آسيب مي باشد.
تبصره ۱
در تعيين درصد جانبازي، اصل بر ايجاد ناتواني ايجاد شده توسط تروما است و در صورتي كه يك تروما باعث ناتواني نشود به آسيب وارد شده درصد تعلق مي گيرد. (به طور مثال در صورتي كه يك حادثه باعث شكستگي استخوان شده و همراه با كوتاهي اندام و محدوديت حركات مفاصل شود به كوتاهي اندام و محدوديت حركات مفاصل درصد تعلق مي گيرد و شكستگي درصد ندارد ولي اگر شكستگي باعث كوتاهي يا محدوديت حركات مفاصل نشود به شكستگي بهبود يافته درصد آسيب (I) تعلق مي گيرد.
تبصره ۲
براي جلو گيري از همپوشاني ناتواني ها (پيراميد) در تعيين درصد كليه ضايعات در اندام هاي مختلف كه باعث يك نوع ناتواني مي شوند فقط يك بار محاسبه مي گردند (به طور مثال مشكلات گفتاري در آسيب مغزي و آسيب گوش و حلق و بيني)

ماده ۲۰

در صورتي كه ناتواني هاي ايجاد شده در جانباز بيش از يك ناحيه از بدن باشد، درصد كلي وي طبق روش هاي زير محاسبه مي گردد:
الف
ناتواني موجود در اندام هاي موازي(به طور مثال هر دو دست و يا هر دو پا) با يكديگر جمع جبري مي شوند . ‏مثال: درصد كلي اندام فوقاني = درصد محاسبه شده دست چپ + درصد محاسبه شده دست راست .
ب
جمع كلي درصد از كار افتادگي در يك اندام به روش زير محاسبه مي گردد و حداكثر تا از دست رفتن كامل كارآيي يك اندام قابل قبول مي باشد. توضيح: ®1 ، ®2، 3® و... به ترتيب مربوط به درصدهاي متعلقه به يك اندام به ترتيب از بالاترين ميزان تا پايين ترين آن مي باشد . P=
ج
جمع كلي درصد از كارافتادگي در ارگان هاي متعدد به روش زير محاسبه مي گردد: توضيح: (P3)(P2)(P1) و... به ترتيب مربوط به درصدهاي متعلقه مي باشد. 000(4P-1)(3P-1)(2P-1)(1P-1)-1‌‍‍‍‍‌‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍P=100(درصد كلي جانباز)
د
درصد هاي مربوط به آسيب (I) در ارگان هاي متعدد بر اساس فرمول تجميع در يك ارگان (بند ب) محاسبه و سپس درصد نهايي مربوط به آسيب محاسبه مي گردد. سپس درصد نهايي آسيب با درصد هاي مربوط به ناتواني در اندام هاي متعدد بر اساس فرمول تجميع (بند ج) جمع و درصد نهايي جانبازي محاسبه مي شود.
تبصره درصدها مضربی از (۵)
تبصره درصدها مضربي از (5) مي باشند، لذا چنانچه در محاسبه اوليه مضربي از (5) نشود با استفاده از روش گرد كردن تبديل به مضربي از (5) خواهد شد. ‏مثال: اگر درصد كلي جانباز سي و سه شش دهم درصد و يا سي و دو و پنج دهر درصد باشد به سي و پنج درصد گرد مي شود و يا اگر درصد كلي فرد سي و يك و هفت دهم درصد يا سي و دو و چهار دهم درصد باشد به سي درصد گرد مي گردد.
ماده ۲۰

ماده ۲۰

تبصره ناتواني هاي مربوط به كاهش ديد در هر دو چشم و كاهش شنوايي در هر دو گوش طبق جداول مربوط محاسبه مي شود .

ماده ۲۱

در مورد آزادگان به ازاي سال هاي اسارت براي ضايعات غير اختصاصي غير تروماتيك (اعم از جسمي و رواني) طبق روش زير درصد جانبازي محاسبه و منظور مي گردد: ‏براي سال اول اسارت دوازده درصد و از سال دوم به بعد هر سال چهار درصد يا هر سه ماه يك درصد اضافه مي گردد.
تبصره ۱
ضايعات جسمي تروماتيك آزادگان در صورتي كه مدارك درماني مستند (همزمان و يا در طول يك سال پس از آزادي از اسارت) داشته باشند با درصد ناشي از سال هاي اسارت طبق ضابطه بند«ج» ماده (20) جمع مي شود .
تبصره ۲
ضايعات جسمي و رواني قبل و بعد از اسارت منطبق بر مصاديق جانبازي بر اساس ضابطه تجميع (ماده 20 ‏) قابل محاسبه مي باشد.
تبصره ۳
ميزان درصد جانبازي موضوع اين ماده در هر حال از حداكثر مبناي تعيين شده در جداول پيوست اين آيين نامه تجاوز نخواهد كرد.

ماده ۲۲

تشخيص از كارافتادگي كلي جانبازان مشمول حالت اشتغال و ساير مقررات مرتبط به جانبازان مطابق آيين نامه ها و دستورالعمل هاي مربوط مي باشد.

ماده ۲۳

اجراي اين آيين نامه در نيرو هاي مسلح منوط به كسب مجوز از فرماندهي معظم كل قوا مي باشد.

این تصویبنامه در تاریخ ۷/۱/۱۳۸۹ به تایید مقام محترم ریاست جمهوری رسیده است.

اين تصويبنامه در تاريخ 7/1/1389 به تأييد مقام محترم رياست جمهوري رسيده است.

محمدرضا رحیمی – معاون اول رییس جمهور

محمدرضا رحيمي – معاون اول رييس جمهور

شبکهٔ استناد این سند

نقشهٔ اتکای متقابل: این سند بر چه تکیه دارد و چه چیزی بر آن.

به این اسناد ارجاع می‌دهد

منابعی که متنِ همین سند به آن‌ها استناد کرده است.