با توجه به وضوح و صراحت ماده 122 قانون آئين دادرسي كيفري مصوب 1392 قانونگذار مبناي ضرورت مباشرت بازپرس در انجام تحقيقات در خارج از حوزه قضايي محل خدمت خود را صرفاً تشخيص بازپرس و متعاقباً موافقت دادستان محل خدمت قرار داده كه در اين شرايط بازپرس پس از احراز ضرورت بايد مراتب را به دادستان محل خدمت خود به صورت مستدل اعلام و پس از كسب نظر موافق وي اقدام نمايد و در اين فرض دادستان اخير الذكر داراي كليه اختيارات قانوني دادستان محل خدمت بازپرسي كه وي تحت نظارت او انجام وظيفه مي نمايد در محدوده مأموريت محوله در حوزه قضايي مربوط به دادستان اخيرالذكر مي باشد و وي مي تواند به استناد ماده 105 قانون آئين دادرسي كيفري مصوب 1392 در جريان تحقيقات بازپرس مذكور در فرض سؤال تقاضاي قانوني خود را مطرح و بازپرس ياد شده در حدود قانون مكلف به انجام آن ها مي باشد.
بند 254588
سند تکمتنی؛ پیمایش مادهای برای این نوع سند نمایش داده نمیشود.