نظر مشورتي 7/98/1284 مورخ 1398/10/15 اداره كل حقوقي قوه‌قضائيه در خصوص اينكه اولويتي بين ضامنين (كفيلان و وثيقه‌گذاران) در اجراي ضبط وجه الكفاله يا وثيقه در صورت عدم حضور يا معرفي متهم وجود ندارد، و همه ضامنين متعهد به ارائه متهم بوده و مسئوليت دارند.

سؤال چنانچه در پرونده اي اعمال ماده 510 قانون آيين دادرسي كيفري صورت گرفت و نوبت به ضبط وجه الكفاله يا (وجه الوثاقه) رسيد با توجه به اينكه تمامي ضامنين متعهد به حاضر نمودن مضمون عنه هستند آيا الويتي بين ايشان وجود دارد يا خير./ع نظريه اداره كل حقوقي قوه قضاييه صرف نظر از اين كه اجراي مجازات اشد موضوع ماده 134 قانون مجازات اسلامي مصوب 1392 مختص جرايم تعزيري «درجه يك تا شش» است و شامل جرايم موجب حد، قصاص، تعزير درجه هفت و هشت و احكام ديه و ضرر و زيان ناشي از جرم و رد مال ... كه ماهيت حقوقي دارند نمي شود و اين مجازات ها و احكام مدني مذكور اعم از اين كه مجازات جرم مرتبط با آن ها مجازات اشد باشد يا خير، در هر حال اجرا مي شوند، در فرض سؤال با عنايت به اين كه مفروض اين است كه با صدور رأي واحد تجميعي موضوع ماده 510 قانون آيين دادرسي كيفري 1392 «احكام تعزيري اخف در مقام اجراي مجازات تعزيري اشد علي الاصول در حال اجرايند»، لذا مستفاد از مواد 224، 228، 229 و 230 قانون آيين دادرسي كيفري مصوب 1392 با لحاظ «ماهيت استقلالي تعهد به احضار نفس هر يك از كفيلان و وثيقه گذاران» (نسبت به معرفي محكوم) اين است كه در فرض «فراهم بودن اقتضاء اخذ وجه الكفاله يا ضبط وثيقه» در فرض تعدد كفيلان و وثيقه گذاران (ابلاغ اخطاريه و عدم حضور و معرفي محكوم بدون عذر موجه) علي الاصول اخذ وجه الكفاله و ضبط وثيقه از جملگي آنا…