الف)- مستنبط از ماده 118 قانون مجازات اسلامي 1392 اين است كه در جرايم تعزيري و در اعمال مقررات ماده 115 قانون مذكور، مرتكب بايد قبل از صدور حكم قطعي (قبل از قطعيت حكم) توبه كند و ادله مربوط به توبه را نيز تا قبل از قطعيت حكم به مقام قضايي اعم از مقام تعقيب يا رسيدگي ارايه نمايد. چنانچه مرتكب قبل از قطعيت حكم توبه كرده و ادله مربوط به توبه را نيز مطابق ماده 118 قانون مجازات اسلامي تا قبل از قطعيت حكم به مقام قضايي رسيدگيكننده ارايه نمايد، در هر مرحله از مراحل دادرسي، اعم از بدوي، تجديدنظر و فرجام ميتواند اعمال مقررات توبه را ولو به طور مكرر درخواست كند. بر اين اساس، اعلام توبه متهم در جرايم مستوجب تعزير بعد از قطعيت حكم در قانون پيشبيني نشده است و مرجع قضايي در اين خصوص با تكليفي مواجه نيست؛ فقط ميتواند عفو مجرم را توسط رييس قوه قضاييه از مقام رهبري درخواست نمايد. ب)- مستفاد از مواد 115، 117 و 118 قانون مجازات اسلامي 1392 «توبه» مرتكب در جرايم تعزيري قبل از قطعيت حكم از موجبات سقوط يا تخفيف مجازات است و چون فرض اعمال مقررات ناظر بر توبه، مربوط به نفس اجراي مجازات بوده و در اساس محكوميت متهم بيتأثير است؛ به نحويكه اگر پس از اعمال مقررات راجع به توبه، ثابت شود كه مرتكب تظاهر به توبه كرده است، مطابق ماده 117 قانون فوقالذكر، سقوط مجازات و تخفيف در نظر گرفته شده ملغي و مجازات اجرا…
بند 254716
سند تکمتنی؛ پیمایش مادهای برای این نوع سند نمایش داده نمیشود.