هرچند ضمانت اجراهاي مندرج در مواد 40 و41 قانون حمايت خانواده 91 در مورد حضانت و ملاقات، به دستور موقت تسري ندارد و مختص «حكم» است، ليكن وقتي در خصوص موضوعي از سوي دادگاه، دستور موقت صادر ميگردد، مبين اين است كه دادگاه فوريت تعيين تكليف نسبت به آن را احراز نموده است؛ بنابراين، توسل به قواي قهريه براي اجراي دستور موقت وفق مقررات قانوني مجاز است ليكن چنانچه ممانعت، از ناحيه خود طفل باشد، به هيچ وجه نميتوان به قوه قهريه متوسل شد.
بند 254729
سند تکمتنی؛ پیمایش مادهای برای این نوع سند نمایش داده نمیشود.