ماده 1 - از تاريخ تصويب اين قانون گونه هاي درختاني از قبيل شمشاد، زربين، سرخدار، سرو خمره اي، سفيدپلت، حرا و چندل، ارس، فندق، زيتون طبيعي، بنه (پسته وحشي)، گون، ششم، گردو (جنگلي) و بادام وحشي (بادامك) در سراسر كشور جزء ذخائر جنگلي محسوب و قطع آنها ممنوع مي باشد.
ماده ۱
تبصره ۱
تبصره 1 - وزارت جهاد سازندگي موظف است مناطق استقرار گونه هاي ياد شده را مشخص و حفاظت نموده و متخلفين را به مراجع قضائي معرفي كند.
تبصره ۲
تبصره 2 - در مواردي كه قطع اين گونه ها بر اساس طرح مصوب و بنا بر ضرورت و مسايل فني و توسعه گونه هاي ديگر لازم باشد با تأييد وزارت جهاد سازندگي مجاز خواهد بود.
تبصره ۳
متخلفين از اين قانون براي بار اول علاوه بر پرداخت خسارتي كه حسب مورد توسط كارشناسان مربوطه وزارت جهاد سازندگي ارزيابي خواهد گرديد به حبس از يكماه تا ششماه و پرداخت جزاي نقدي براي هر اصله درخت معادل يك برابر و نيم قيمت روز آن و در صورت تكرار به اشد مجازات محكوم مي شوند.
تبصره ۴
تبصره 4 - اجازه داده مي شود كه هر ساله معادل 30 درصد از درآمد حاصل از دريافت جرائم و فروش مواد بازداشتي ناشي از اجراي اين قانون كه از متخلفين مربوطه اخذ و به حسابي كه توسط خزانه به همين منظور افتتاح مي گردد واريز و جهت پرداخت حق الكشف به مأمورين كاشف سازمان جنگلها و مراتع كشور و مخبرين و مأمورين انتظامي در اختيار سازمان مزبور قرار داده شود تا برابر آئين نامه نسبت به تقسيم آن اقدام نمايد. سازمان برنامه و بودجه مكلف است هر ساله ضمن لايحه بودجه اعتبار مربوط به 30 درصد درآمد حاصل موضوع اين تبصره را در رديف جداگانه پيشنهاد و منظور نمايد.
تبصره ۵
تبصره 5 - در صورت همكاري كارگزاران و مأمورين سازمان جنگلها و مراتع با متخلفين به تناسب جرم به اشد مجازات مقرر در قوانين و مقررات مربوطه محكوم مي شوند.