هيئت عمومي ديوانعالي كشور رأي شماره – 71 – 4 /9 /53 رديف - 53 /27 1 ـ در رسيدگي فرجامي به دعواي مالك و مستأجر بشرح پرونده 8 /5158 شعبه پنجم ديوانعالي كشور به موجب دادنامه 493 /5 – 3 /8 /1352 در خصوص اعتراض فرجام خواه به اين خلاصه كه (دادگاه بمادتين 7 و 8 قانون رابطه مالك و مستأجر استناد كرده در صورتي كه قانون رابطه مالك و مستأجر از تاريخ 21 /10 /1347 در دره گز اجرا شده و اقامه دعوي قبل از اين تاريخ بوده و قانون عطف بماسبق نمي شود). چنين رأي داده است (اعتراض فرجام خواه موجه به نظر مي رسد زيرا فرجام خواه در تاريخ 20 /6 /1347 به استناد مقررات قانون مدني دعوي تخليه اقامه كرده و اجراي قانون رابطه مالك و مستأجر در تاريخ مؤخر تأثيري نداشته و حكم دادگاه كه بدون توجه به اين موضوع صادر گرديده مخدوش است و طبق ماده (559) قانون آيين دادرسي مدني شكسته ميشود...). 2 ـ در موضوع مشابه شعبه هفتم ديوانعالي كشور در پرونده فرجامي 5727/17ح به شرح دادنامه مورخ 1353/3/6 چنين رأي داده است (چون اجراي قانون مالك و مستأجر مصوب خردادماه 1339 از تاريخ 1351/11/20) در محل آگهي شده و صدور حكم فرجام خواسته بعد از آگهي مزبور است و چون قانون مزبور و مقررات آن مربوط به نظم عمومي است اقتضا داشته كه دادگاه صادركننده حكم پژوهشي با رعايت و بر اساس مقررات لازم الرعايه قانون مزبور به اصدار رأي مبادرت نماي…
بند 249183
سند تکمتنی؛ پیمایش مادهای برای این نوع سند نمایش داده نمیشود.