سند حقوقی

قانون الحاق جمهوري اسلامي ايران به كنوانسيون تجسس و نجات دريايي

تاریخ تصویب: 1373/02/21 · آخرین وضعیت: معتبر · تاریخ روزنامه رسمی: 1373/03/22

ماده واحده

به دولت اجازه داده ميشود به كنوانسيون تجسس و نجات دريايي مصوب 1358 شمسي مطابق با 1979 ميلادي سازمان بين‌المللي‌ دريانوردي، مشتمل بر يك مقدمه، هشت ماده و يك ضميمه به شرح پيوست ملحق و اسناد آن را مبادله نمايد.

کنوانسیون بین المللی تجسس و نجات در دریا متعاهدین به این کنوانسیون: با توجه به اهمیت فراوانی که در بسیاری از کنوانسیون ها نسبت به امر کمک رسانی به افراد در حال…

كنوانسيون بين‌المللي تجسس و نجات در دريا ‌متعاهدين به اين كنوانسيون: ‌با توجه به اهميت فراواني كه در بسياري از كنوانسيون‌ها نسبت به امر كمك‌رساني به افراد در حال اضطرار در دريا و ايجاد امكانات كافي و مؤثر از طرف ‌كشور ساحلي جهت نگهباني در ساحل به منظور خدمات جستجو و نجات، قائل شده است. ‌با بررسي توصيه‌نامه چهلم كه در كنفرانس بين‌المللي ايمني جان افراد در دريا، 1960 (1339) به تصويب رسيده با تاكيد بر سودمند بودن فعاليتهاي‌ هماهنگ فيمابين تعدادي از سازمانهاي بين‌الدولي در رابطه با ايمني در دريا ‌با تمايل به توسعه و بسط اين فعاليتها از طريق يك برنامه بين‌المللي جستجو و نجات دريائي كه مسوول نيازهاي ترافيك دريائي جهت نجات جان افراد‌ در حال اضطرار در دريا، باشد. ‌با آرزوي بسط همكاريهاي فيما بين سازمانهاي جستجو و نجات در جهان و آنهائي كه در عمليات جستجو و نجات در دريا، شركت مينمايند، به شرح ‌ذيل توافق نموده‌اند:

ماده ۱

وظايف كلي بر اساس كنوانسيون: ‌اعضاء تعهد مينمايند تا موارد قانوني يا ساير اقدامات مقتضي كه براي اجراي كامل كنوانسيون و ضميمه آن، كه جزء لاينفك كنوانسيون است را به كار‌ ببندند، مگر در صورتي كه به صراحت به شكل ديگري عنوان شده باشد مراجعه به كنوانسيون به منزله همان مراجعه به ضميمه تلقي خواهد شد.

ماده ۲

ساير مقاوله‌نامه‌ها و تفسير: 1 - هيچ چيز در اين كنوانسيون نمي‌تواند قانون‌مندي و توسعه حقوق درياها مصوب در كنفرانس حقوق درياهاي سازمان ملل متحد را كه متعاقب ‌قطعنامه (257) 2750 مجمع عمومي سازمان ملل متحد تشكيل گرديده يا ادعا و نظريات حقوقي حال يا آينده هيچ كشوري را در مورد حقوق درياها و‌ ماهيت و حدود صلاحيت قضائي كشور ساحلي و صاحب پرچم را، خدشه‌دار نمايد. 2 - هيچ مقرراتي از اين كنوانسيون نبايستي به صورتي تعبير شود كه تعهدات يا حقوق كشتيها را كه در ساير اسناد بين‌المللي درج گرديده، خدشه‌دار‌ نمايد.

ماده ۳

اصلاحات: 1 - كنوانسيون را از اين به بعد ميتوان با هر يك از مراحل مندرج در بندهاي 2 و 3 ذيل اصلاح نمود: 2 - اصلاح پس از بررسي در سازمان مشورتي دريايي بين‌الدولي (‌كه از اين پس سازمان ناميده ميشود): ‌الف - هر اصلاحيه‌اي كه از طرف يك عضو پيشنهاد شده و به دبير كل سازمان (‌از اين به بعد دبير كل ناميده ميشود) ابلاغ شده باشد، يا هر اصلاحيه‌اي كه دبير كل در نتيجه اصلاحيه‌اي كه به ماده مشابه ضميمه 12 كنوانسيون بين‌المللي هواپيمائي كشوري وارد شده، لازم تشخيص دهد، بين تمامي اعضاء ‌سازمان و تمامي متعاهدين حداقل 6 ماه قبل از بررسي آن توسط كميته ايمني دريانوردي سازمان، توزيع خواهد گرديد. ب - متعاهدين، چه عضو سازمان بوده يا نباشند حق شركت در جلسات كميته ايمني دريانوردي جهت بررسي و اتخاذ اصلاحات را، خواهند داشت. ج - اصلاحات توسط دوسوم اكثريت اعضاء حاضر و رأي‌دهنده در كميته ايمني دريانوردي تصويب خواهد گرديد به شرط اينكه حداقل يك ‌سوم ‌اعضاء در موقع تصويب اصلاحيه، حضور داشته باشند. ‌د - اصلاحات تصويب شده بر اساس شق (ج) توسط دبير كل جهت پذيرش به اطلاع كليه اعضاء خواهد رسيد. هـ - اصلاحيه در مورد يك ماده يا در مورد بندهاي 4 - 1 - 2، 5 - 1 - 2، 7 - 1 - 2، 10 - 1 - 2، 2 - 1 - 3 يا 3 - 1 - 3 ضميمه در پايان يك سال از ‌تاريخي كه دبير كل يك سند پذيرش از دوسوم اعضاء دريافت داشته باشد، به عنوان پذيرفته شده تلق…

ماده ۴

امضاء - تصديق، پذيرش، تصويب و الحاق: 1 - كنوانسيون از تاريخ دهم آبان 1358 مطابق با اول نوامبر 1979 تا تاريخ نهم آبان 1358 مطابق با 31 اكتبر 1980 در مقر سازمان جهت امضاء مفتوح‌ ميباشد و از آن تاريخ به بعد براي الحاق مفتوح خواهد ماند. كشورها ميتوانند به طرق ذيل به عضويت اين كنوانسيون درآيند: ‌الف - امضاء بدون شرط تصديق، پذيرش يا تصويب، يا ب - امضاء به شرط تصديق، پذيرش يا تصويب پس از تصديق، پذيرش يا تصويب، يا ج - الحاق. 2 - تصديق، پذيرش، تصويب يا الحاق با تسليم يك سند به اين معني به دبير كل، لازم‌الاجرا ميگردد. 3 - دبير كل به كليه اعضاء هرگونه امضاء يا تسليم هر سند تصديق، پذيرش تصويب يا الحاق و تاريخ تسليم آن را اطلاع خواهد داد.

ماده ۵

لازم‌الاجرا شدن 1 - كنوانسيون 12 ماه بعد از تاريخي كه 15 كشور مطابق با ماده 4 به آن متعهد شده باشند، لازم‌الاجرا خواهد گرديد. 2 - لازم‌الاجرا شدن براي كشورهائي كه كنوانسيون را مطابق ماده 4 در پي برآورده شدن شرايط مندرج در بند 1 و قبل از اين كه كنوانسيون لازم‌الاجرا‌ گردد، تأييد، پذيرفته، تصويب يا به آن ملحق شده باشند. تاريخي خواهد بود كه كنوانسيون به اجرا در مي‌آيد. 3 - لازم‌الاجرا شدن كنوانسيون براي كشورهائيكه پس از به اجرا درآمدن كنوانسيون آن را تاييد، پذيرفته، تصويب يا به آن ملحق ميگردند، 30 روز پس ‌از تاريخ تسليم سندي مطابق با ماده 4، خواهد بود. 4 - هر سند تأييد، پذيرش، تصويب يا الحاق تسليم شده بعد از تاريخ به اجرا درآمدن اصلاحيه به كنوانسيون براساس ماده 3، به عنوان اصلاح ‌كنوانسيون تلقي، و كنوانسيون اصلاح شده، 30 روز پس از تسليم چنين سندي براي كشورها، لازم‌الاجرا خواهد گرديد. 5 - دبير كل به كشورها تاريخ اجراء كنوانسيون را اطلاع خواهد داد.

ماده ۶

انصراف: 1 - هر يك از اعضاء در هر زمان پس از طي مدت 5 سال از تاريخ لازم‌الاجرا شدن كنوانسيون براي آن كشور، ميتواند از كنوانسيون انصراف حاصل ‌نمايد. 2 - انصراف با تسليم يك سند انصراف به دبير كل كه كشورها را در مورد دريافت سند انصراف، تاريخ دريافت آن و همچنين تاريخي را كه اين سند ‌لازم‌الاجرا ميشود مطلع خواهد نمود، تأثير پيدا ميكند. 3 - انصراف ظرف يك سال، يا مدت بيشتري كه در سند انصراف ممكن است تصريح داده شده باشد، پس از دريافت آن توسط دبير كل تأثير پيدا خواهد‌ نمود.

ماده ۷

تسليم و ثبت: 1 - كنوانسيون به دبير كل تسليم كه وي نسخ حقيقي تاييد شده آن را در اختيار كشورها قرار خواهد داد. 2 - به محض به اجرا درآمدن كنوانسيون، دبير كل متن آن را جهت ثبت و انتشار مطابق با ماده 102 منشور سازمان ملل متحد، در اختيار دبير كل سازمان‌ ملل متحد قرار خواهد داد.

ماده ۸

زبانها: ‌كنوانسيون در يك نسخه واحد به زبانهاي چيني، انگليسي، فرانسه، روسي و اسپانيائي ايجاد گرديده، هر متن بطور يكسان معتبر خواهد بود. ‌ترجمه رسمي به زبان عربي، آلماني، و ايتاليائي تهيه و همراه با متن اصلي امضاء شده، نگهداري خواهد گرديد. ‌در تاريخ 1358/2/7 مطابق با بيست و هفتم آوريل يكهزار و نهصد و هفتاد و نه ميلادي در هامبورگ تهيه شده. ‌در احراز مراتب فوق، امضاءكننده ذيل كه توسط دولت متبوعه خود به همين منظور اختيار يافته است، اين كنوانسيون را امضاء نموده.

ضمیمه

ضميمه

فصل ۱ - شرایط و تعاریف ۱ - ۱ کلمه «باید» در این ضمیمه استفاده شده تا قرینه ای باشد بر لزوم استفاده یکنواخت آن توسط کلیه اعضاء به منظور تأمین ایمنی جان در دریا. ۲ - ۱ کلمه « بایستی» در این ضمیمه استفاده شده تا قرینه ای باشد بر توصیه برای استفاده یکنواخت آن توسط کلیه اعضاء به منظور تأمین ایمنی در دریا. ۳ - ۱ عبارات مندرج در ضمیمه با معنی ذیل مورد استفاده قرار گرفته اند: ۱ - « منطقه جستجو و نجات» محلی است با ابعاد تعریف شده که در آن محدوده خدمات جستجو و نجات فراهم آمده است. ۲ - « مرکز هماهنگی نجات» واحدی است مسوول جهت بسط مؤثر سازماندهی خدمات جستجو و نجات و هماهنگ نمودن انجام عملیات جستجو و نجات در منطقه مربوط به جستجو و نجات. ۳ - « مرکز فرعی نجات» یک واحد تحت نظارت مرکز هماهنگی نجات خواهد بود که در جهت تکمیل مرکز اصلی نجات در داخل یک محل تعیین شده در یک منطقه جستجو و نجات، ایجاد شده باشد. ۴ - « واحد نگهبانی ساحلی» یک واحد مستقر در خشکی چه به صورت ثابت یا سیار خواهد بود، که به منظور انجام نگهبانی در امر ایمنی کشتیها در مناطق ساحلی، اختصاص یافته باشد. ۵ - «واحد نجات» واحدی است متشکل از افراد آموزش دیده و مجهز به وسایل مناسب جهت انجام سریع عملیات جستجو و نجات. ۶ - « فرمانده منطقه» فرمانده یک واحد نجات است که برای هماهنگی عملیات جستجو و نجات در داخل محدوده تعیین شده برای نجات، گمارده شده باشد. ۷ - « هماهنگ کننده جستجوی سطح» کشتی خواهد بود علاوه بر واحد جستجو که برای هماهنگی جستجو سطح و عملیات نجات در محدوده تعیین شده برای جستجو، تعیین شده باشد. ۸ - « مرحله اضطرار» یک عبارت عام می باشد که بر حسب موضوع، میتواند مرحله نامعلومی، مرحله آماده باش یا مرحله اضطرار باشد. ۹ - « مرحله نامعلومی» وضعیتی است که در آن تا حدی که به ایمنی یک کشتی و افراد روی آن مربوط میگردد، تردید وجود داشته باشد. ۱۰ - «مرحله آماده باش» وضعیتی است که در آن ترس در مورد ایمنی کشتی و جان افراد روی آن وجود داشته باشد. ۱۱ - « مرحله اضطرار» وضعیتی خواهد بود که در آن یک کشتی یا فردی به وسیله خطر جدید و قریب الوقوع تهدید و کمک فوری نیاز داشته باشد. ۱۲ - « فرود آمدن» در صورتی است که یک هواپیما در روی آب فرود اجباری داشته باشد.

فصل ۲ - سازماندهی ۱ - ۲ ترتیبات مربوط به تأمین و هماهنگی خدمات جستجو و نجات: ۱ - ۱ - ۲ اعضاء میبایستی اطمینان حاصل نمایند که ترتیبات لازم برای تأمین خدمات جستجو و نجات کافی برای افراد در حالت اضطرار در دریای اطراف ساحل خود، بعمل آورده اند. ۲ - ۱ - ۲ اعضاء اطلاعات مربوط به سازمان جستجو و نجات خود و پس از آن تغییرات مهم و موارد ذیل را به دبیر کل منعکس خواهند نمود: ۱ - خدمات ملی جستجو و نجات در دریا. ۲ - موقعیت جغرافیایی مرکز هماهنگی نجات، شماره های تلفن و تلکس و حدود مسوولیت های خود، و ۳ - واحدهای اصلی جستجو که در اختیار آنان قرار دارد. ۳ - ۱ - ۲ - دبیر کل به نحو مقتضی اطلاعات مندرج در بند ۲ - ۱ - ۲ را به اعضاء منعکس خواهد نمود. ۴ - ۱ - ۲ هر حوزه جستجو و نجات بایستی بنا به توافق حاصله توسط متعاهدین ذیربط، تعیین شود، دبیر کل بایستی در جریان این توافقنامه قرار گیرد. ۵ - ۱ - ۲ در صورتی که توافق بر سر ابعاد دقیق حوزه جستجو و نجات توسط متعاهدین ذیربط حاصل نگردیده باشد، این متعاهدین نهایت سعی خود را بکار خواهند بست تا بر سر ترتیبات لازم که براساس آن هماهنگی همه جانبه مطابق با خدمات جستجو و نجات حوزه ایجاد گردد، به توافق برسند. چنین ترتیباتی بایستی به دبیر کل منعکس گردد. ۶ - ۱ - ۲ دبیر کل به تمامی متعاهدین این توافقات و ترتیبات مشروحه در بندهای ۴ - ۱ - ۲ و ۵ - ۱ - ۲ را اطلاع خواهد داد. ۷ - ۱ - ۲ تحدید حدود حوزه جستجو و نجات با تحدید حدود مرزهای بین کشورها مرتبط نبوده و نمیتواند آن را خدشه دار کند. ۸ - ۱ - ۲ متعاهدین بایستی در این که خدمات جستجو و نجات آنها قادر به واکنش سریع به تقاضای اضطرار باشد، اقدام به عمل آورند. ۹ - ۱ - ۲ با دریافت خبر مبنی بر این که فردی در محدوده دریا در حالت اضطرار قرار گرفته و در آنجا یکی از متعاهدین عملیات هماهنگی کلی جستجو و نجات را فراهم آورده است، مقامات مسوول کشور مذکور اقدامات فوری نسبت به ارائه امداد به بهترین وجه موجود، بعمل خواهد آورد. ۱۰ - ۱ - ۲ کشورهای متعاهد اطمینان حاصل خواهند نمود تا امداد برای هر فرد در اضطرار در دریا، فراهم آمده باشد. آنان چنین اقدامی را بدون توجه به ملیت یا وضعیت چنین فرد یا اوضاع و احوالی که چنین فردی در آن پیدا شده است، بعمل خواهند آورد. ۲ - ۲ هماهنگی تسهیلات جستجو و نجات ۱ - ۲ - ۲ کشورهای متعاهد مقرراتی را برای هماهنگی تسهیلات لازم جهت ایجاد خدمات جستجو و نجات در اطراف سواحل خود، فراهم خواهند آورد. ۲ - ۲ - ۲ کشورهای متعاهد یک مکانیزم ملی را جهت هماهنگی کلی خدمات جستجو و نجات برقرار خواهند ساخت. ۳ - ۲ ایجاد مراکز هماهنگی نجات و مراکز فرعی نجات. ۱ - ۳ - ۲ جهت تأمین الزامات بندهای ۱ - ۲ - ۲ و ۲ - ۲ - ۲ کشورهای متعاهد نسبت به ایجاد مراکز هماهنگی نجات جهت خدمات جستجو و نجات خود و چنان مراکز فرعی نجات که تشخیص میدهند، اقدام بعمل خواهند آورد. ۲ - ۳ - ۲ مقامات ذیصلاح هر کشور عضو حوزه ای که مرکز فرعی نجات در آنجا مسوولیت دارد را، تعیین خواهند نمود. ۳ - ۳ - ۲ هر مرکز هماهنگی نجات و مرکز فرعی نجات که مطابق بند ۱ - ۳ - ۲ ایجاد شده باشد، بایستی وسایل کافی جهت دریافت ارتباطات اضطرار از طریق ایستگاه رادیویی یا شکل دیگر، در اختیار داشته باشد. چنین مرکز و مرکز فرعی بایستی همچنین وسایل کافی برای ارتباط با واحدهای نجات خود و مراکز هماهنگی نجات یا مراکز فرعی نجات به طور لازم در نواحی مجاور، در اختیار داشته باشد. ۴ - ۲ تعیین واحدهای نجات ۱ - ۴ - ۲ کشورهای متعاهد اقدام به تعیین واحدهایی به شکل ذیل خواهند نمود: ۱ - واحدهای نجات، دولت یا سایر سرویسهای دولتی یا شخصی ذیصلاح که در جای مناسب استقرار یافته و تجهیز شده باشند، یا قسمتهایی از آنها، یا ۲ - به عنوان عوامل سازمان جستجو و نجات، دولت یا سرویسهای دولتی یا شخصی ذیصلاح یا قسمتهایی از آنها، که به عنوان تعیین واحدهای جستجو مناسب نبوده ، لیکن قادر به شرکت در جستجو و نجات باشند، و وظایف این عوامل را مشخص خواهند نمود. ۵ - ۲ تسهیلات و تجهیزات واحدهای نجات ۱ - ۵ - ۲ هر واحد نجات بایستی با تجهیزات و تسهیلات مقتضی برای امور محوله مجهز شده باشد. ۲ - ۵ - ۲ هر واحد نجات بایستی وسایل سریع و مطمئن ارتباطی با سایر واحدها و عوامل درگیر در چنین عملیاتی را، در اختیار داشته باشد. ۳ - ۵ - ۲ جعبه ها یا بسته های حاوی تجهیزات بقاء که برای پرتاب به طرف بازماندگان مورد استفاده قرار میگیرد بایستی ماهیت کلی محتویات خود را که با یک کدرنگ مطابق با بند ۴ - ۵ - ۲ و شاخص چاپی و نشانهای گویا، تا حدی که این نشانها وجود دارند، داشته باشند. ۴ - ۵ - ۲ مشخصه رنگ محتویات جعبه های قابل پرتاب و بسته های حاوی تجهیزات نجات بایستی شکل نواری داشته و مطابق با کدهای ذیل رنگ آمیزی گردند: ۱ - قرمز: وسایل پزشکی و کمکهای اولیه، ۲ - آبی: آب و غذا، ۳ - زرد: پتو و لباسهای حفظ کننده، ۴ - سیاه: تجهیزات متفرقه مثل اجاق، تبر، قطب نما و وسایل پخت و پز. ۵ - ۵ - ۲ هرگاه وسایل با ماهیت مختلط در یک جعبه یا بسته پرتاب شده باشد، کدرنگ بایستی بطور مختلط مورد استفاده قرار گیرد. ۶ - ۵ - ۲ دستورالعملهای مربوط به استفاده از تجهیزات نجات بایستی در هر جعبه یا بسته قابل پرتاب قرار گرفته باشد، این دستورالعملها بایستی به زبان انگلیسی و حداقل دو زبان دیگر، چاپ شده باشد.

فصل سوم - همکاری ۱ - ۳ همکاری بین کشورهای عضو: ۱ - ۱ - ۳ کشورهای متعاهد سازمانهای جستجو و نجات خود را هماهنگ نموده و بایستی هر گاه که لازم باشد، سازمانهای جستجو و نجات خود را با آنچه متعلق به کشورهای همسایه است، هماهنگ نمایند. ۲ - ۱ - ۳ مگر در صورتی که به شکل دیگری بین کشورهای مربوطه توافق شده باشد یک کشور عضو بایستی با رعایت قوانین، مقررات و اصول اساسی قابل اعمال فوراً اجازه دهد تا ورود به سرزمین یا عبور از آبهای سرزمینی آن کشور توسط واحدهای نجات کشورهای متعاهد دیگر فقط به منظور جستجو برای وضعیت تصادمات دریائی و نجات زنده ماندگان این قبیل تصادمات صورت پذیرد. در چنین صورتی عملیات جستجو و نجات تا آنجائی که مقدور باشد توسط مرکز هماهنگی و جستجو و نجات ذیربط کشوری که اجازه ورود داده یا مرجع دیگری که توسط کشور مذکور تعیین شده باشد، هماهنگ خواهد گردید. ۳ - ۱ - ۳ مگر در صورتی که به شکل دیگری بین کشورهای ذیربط توافق شده باشد مقامات کشور متعاهدی که تمایل به اجازه به واحدهای نجات خود جهت ورود به سرزمین یا عبور از آبهای سرزمینی کشور دیگری را فقط به منظور جستجو و نجات در وضعیت تصادمات دریائی و نجات زنده ماندگان چنین تصادماتی دارند، یک درخواست ارسالی که در آن جزئیات کامل مأموریت پیش بینی شده و نیاز به آن را، به مرکز هماهنگی نجات آن کشور متعاهد دیگر، یا مرجعی که توسط آن کشور تعیین شده باشد، شرح خواهد داد. ۴ - ۱ - ۳ مقامات ذیصلاح کشورها بایستی: ۱ - فوراً دریافت چنین درخواستی را تأیید نموده و ۲ - در اولین فرصت در صورت امکان، شرایطی را که بر اساس آن مأموریت پیش بینی شده به عهده گرفته خواهد شد را، مشخص نمایند. ۵ - ۱ - ۳ کشورهای متعاهد بایستی توافقنامه هائی را با کشورهای همسایه منعقد نموده شرایط مربوط به ورود واحدهای جستجوی یکدیگر به سرزمین یا عبور از آبهای سرزمینی خود را تعیین نمایند. این توافقنامه ها بایستی همچنین ورود فوری چنین واحدهائی را با حداقل تشریفات ممکنه، پیش بینی نماید. ۶ - ۱ - ۳ هر کشور متعاهدی بایستی مراکز هماهنگی نجات خود را مجاز نماید تا، ۱ - از سایر مراکز هماهنگی و نجات یک چنین کمکی به انضمام درخواست برای کشتیها، هواپیما، پرسنل یا تجهیزاتی، که ممکن است لازم باشد را، بنماید. ۲ - هر مجوز لازم جهت ورود چنین کشتیها، هواپیما، پرسنل یا تجهیزات را به سرزمین یا دریای سرزمین خود، صادر نموده یا ۳ - ترتیبات لازم را با گمرکات مربوطه، اداره مهاجرت یا سایر مقامات به منظور تسریع چنین ورودی، بعمل آورد. ۷ - ۱ - ۳ هر کشور متعاهدی بایستی مراکز هماهنگی نجات خود را مجاز نماید تا در صورت تقاضا، امداد در اختیار سایر مراکز هماهنگی نجات شامل امداد به شکل کشتیها، هواپیما، افراد یا تجهیزات، قرار دهد. ۸ - ۱ - ۳ کشورهای متعاهد می بایستی نسبت به انعقاد قرارداد جستجو و نجات با کشورهای متعاهد همسایه در مورد ایجاد مراکز تسهیلات، تنظیم رویه کار متحدالشکل، اجرای برنامه های مشترک آموزشی و مانور، بازرسیهای معمول کانالهای ارتباط بین کشوری، بازدیدهای پرسنل رابط مرکز هماهنگی و تبادل جستجو و نجات، اقدام نمایند. ۲-۳ هماهنگی با سرویسهای هوانوردی ۱ - ۲ - ۳ - کشورهای متعاهد بایستی اطمینان حاصل نمایند تا نزدیکترین همکاری های عملی فیمابین سرویسهای هوانوردی و دریائی از نظر مؤثرترین و کاراترین خدمات جستجو و نجات در داخل و در نواحی جستجو و نجات خود، ایجاد گردد. ۲ - ۲ - ۳ هر جا که عملی باشد، هر کشور متعاهدی بایستی مراکز هماهنگی جستجو و نجات یا مراکز فرعی نجات ایجاد تا هم جهت مقاصد دریانوردی و هم هوانوردی سرویس عرضه نمایند. ۳ - ۲ - ۳ هرگاه مراکز هماهنگی جستجو و نجات یا مراکز فرعی نجات بطور منفک از هم ایجاد شده باشند تا به همان محل سرویس عرضه نمایند، کشورهای متعاهد مربوطه بایستی اطمینان حاصل نمایند تا نزدیکترین همکاریهای محلی بین این مراکز با مراکز فرعی، فراهم آمده باشد. ۴ - ۲ - ۳ کشورهای متعاهد بایستی اطمینان حاصل نمایند تا حتی المقدور یک رویه مشترک بین واحدهای نجات ایجاد شده برای مقاصد دریانوردی و آنهائی که به منظور تأمین مقاصد هوانوردی ایجاد شده اند، فراهم آمده باشد.

فصل چهارم - اقدامات آمادگی ۱ - ۴ الزامات اطلاعات ۱ - ۱ - ۴ هر مرکز هماهنگی نجات و مرکز فرعی نجات بایستی اطلاعات دست اول موجود در رابطه با عملیات جستجو نجات در منطقه خود به انضمام اطلاعات موارد ذیل را در اختیار داشته باشد: ۱ - واحدهای جستجو و واحدهای نگهبانی ساحلی. ۲ - سایر منابع عمومی - خصوصی به انضمام تسهیلات حمل و نقل و تأمین سوخت که احتمالا در عملیات جستجو و نجات میتواند کارساز باشد. ۳ - وسایل ارتباطی که در عملیات جستجو و نجات ممکن است به کار گرفته شود. ۴ - اسامی، آدرسهای تلکس و تلگراف، شماره های تلفن و تلکس نمایندگیهای کشتیرانی، مقامات کنسولی، سازمانهای بین المللی و سایر ارگانها که میتوانند در جهت اخذ اطلاعات حیاتی در مورد کشتی ها، کمک نماید. ۵ - موقعیت های محلی علائم تماس یا هویت خدمات دریائی سیار، ساعات نگهبانی و فرکانسهای تمامی ایستگاههای دریائی که احتمالا برای عملیات جستجو و نجات به کار گرفته میشوند. ۶ - موقعیت ها، علائم تماس یا هویت خدمات سیار دریائی، ساعات نگهبانی و فرکانسهای تمامی ایستگاههای رادیوئی ساحلی که پیش بینی های هواشناسی و اخطارهای رادیوئی منطقه جستجو و نجات پخش میکنند. ۷ - موقعیت های محلی و ساعات سرویسهای نگهبانی، گوش دادن رادیوئی و فرکانسهای حفظ شده. ۸ - اشیائی که ممکن است به جای کشتی شکسته های تعیین محل نشده و گزارش شده، اشتباه شوند، و ۹ - موقعیت های محل هائی که در آنجا تجهیزات قابل پرتاب اورژانس نجات، انبار میگردد. ۲ - ۱ - ۴ هر یک از مراکز هماهنگی نجات و مرکز فرعی نجات باید نسبت به اطلاعات مربوط به موقعیت، مسیر، سرعت، علامت تماس یا هویت ایستگاه کشتی ها در منطقه خود که ممکن است به کشتی ها یا افرادی که در دریا دچار اضطرار شده اند کمک نمایند، دسترسی فعال داشته باشند. این اطلاعات یا باید در مرکز هماهنگی نجات نگاهداری گردند و یا به هنگام لزوم توسط این مراکز قابل اکتساب باشند. ۳ – ۱ – ۴ در هر مرکز هماهنگی نجات و مرکز فرعی نجات یک نقشه در مقیاس وسیع به منظور نمایش و درج اطلاعات مربوط به عملیات جستجو در حوزه مربوط به خود، بایستی تعبیه شود. ۲ - ۴ نقشه های عملیات یا دستورالعمل ها ۱- ۲ - ۴ هر مرکز هماهنگی نجات و مرکز فرعی نجات بایستی نسبت به تهیه نقشه های جامع یا دستورالعمل های مربوطه به اجرای عملیات جستجو و نجات در منطقه خود، اقدام یا آنها را موجود داشته باشد. ۲ - ۲ - ۴ - نقشه جات یا دستورالعمل ها، تا آنجائی که امکان پذیر باشد میبایستی ترتیبات مربوط به سرویس دهی و سوختگیری مجدد کشتی ها، هواپیما و وسائط نقلیه بکار گرفته شده برای عملیات جستجو و نجات، به انضمام آنهائی که توسط سایر کشورهای متعاهد آماده شده را، مشخص نماید. ۳ - ۲ - ۴ نقشه جات یا دستورالعمل ها بایستی حاوی اطلاعات جامع در مورد اقداماتی باشد که میبایستی بوسیله کسانی که درگیر عملیات جستجو و نجات در منطقه هستند انجام گیرد، به انضمام: ۱ - روشی را که براساس آن عملیات جستجو و نجات بایستی اجرا شود. ۲ - استفاده از سیستمها و تأسیسات ارتباطی موجود. ۳ - اقدامی که مشترکا با سایر مراکز هماهنگی نجات یا مراکز فرعی نجات به عنوان اقدام لازم، بایستی صورت پذیرد. ۴ - روشهای هشداردهنده به کشتی ها در دریا و هواپیماهای عبوری. ۵ - وظایف و اختیار پرسنل تعیین شده برای عملیات جستجو و نجات. ۶ - امکان تأمین مجدد تجهیزاتی که وضعیت هواشناسی یا امثالهم ایجاب میکند. ۷ - روشهای جمع آوری اطلاعات اساسی مربوط به عملیات جستجو و نجات، نظیر اعلامیه های لازم، برای دریانوردان و گزارشات پیش بینی های هوا و وضعیت سطح آب. ۸ - روشهای دریافت کمک لازم از سایر مراکز هماهنگی نجات یا مراکز فرعی نجات که ممکن است ضروری باشد نظیر کشتیها، هواپیما، پرسنل و تجهیزات. ۹ - روشهای کمک رسانی کشتیهای نجات یا سایر کشتیها برای قرار ملاقات با کشتیهای در اضطرار، و ۱۰ - روشهای کمک رسانی به هواپیمای در حال اضطراری که ناگزیر به فرود جهت رسیدن به شناور سطح آب باشد. ۳-۴ آمادگی واحدهای نجات ۱ - ۳ - ۴ هر واحد نجات تعیین شده بایستی یک حالت آمادگی را که با وظیفه محوله مطابقت نماید، حفظ نموده و واحد هماهنگی نجات یا واحد فرعی نجات مربوطه را از حالت آمادگی خود بایستی مطلع نماید.

فصل پنجم - روشهای عملیاتی ۱ - ۵ اطلاعات در رابطه با فوریت ها ۱ - ۱ - ۵ کشورهای متعاهد بایستی اطمینان حاصل نمایند آن قبیل نگهبانیهای رادیوئی مستمر که لازم و عملی میباشند بر روی فرکانسهای بین المللی اضطراری حفظ میگردد. یک ایستگاه رادیوئی در ساحل که هر تقاضای اضطرار یا پیامی را دریافت میکند، بایستی: ۱ - فوراً مرکز هماهنگی نجات و مرکز فرعی نجات را مطلع نماید، ۲ - جهت اطلاع به کشتیها از یک فرکانس بین المللی اضطرار یا بیشتر یا هر فرکانس لازم دیگر پخش مجدد نماید. ۳ - علائم اخطاری لازم را به صورت اتوماتیک قبل از چنین پخش های مجدد، ارسال نماید مگر در صورتی که این کار قبلاً انجام شده باشد، و ۴ - آن دسته از اقدامات بعدی را که مقامات ذیصلاح تصمیم گرفته اند معمول نماید. ۲- ۱ – ۵ هر مرجع یا عامل سازمان جستجو و نجات دلیلی مبنی بر این که یک کشتی در حالت اضطرار است را داشته باشند بایستی در اسرع وقت ممکنه تمامی اطلاعات موجود را در اختیار مراکز هماهنگی نجات یا مرکز فرعی نجات، قرار دهد. ۳- ۱ – ۵ مراکز هماهنگی نجات و مراکز فرعی نجات بایستی فوراً به محض دریافت اطلاعات مربوط به یک کشتی در حالت فوریت، چنین اطلاعاتی را ارزیابی نموده، و حالت فوریت را مطابق با بند ۲ – ۵ و مقدار عملیات مورد نیاز، تعیین کند. ۲ - ۵ حالت های فوری ۱ - ۲ - ۵ برای منظورهای عملیاتی، حالات فوریتی ذیل بایستی مورد شناسائی قرار گیرند: ۱ - حالت نامعلومی. ۱ - ۱ به هنگامی که گزارش شده که یک کشتی برای رسیدن به مقصد دیر کرده است، یا ۲ - ۱ به هنگامی که یک کشتی نتوانسته موقعیت مورد انتظار یا ایمنی کشتی را گزارش کرده باشد. ۲ - حالت آماده باش ۱ - ۲ به هنگامی که بعد از فاز تردید، اقدامات جهت ایجاد تماس با کشتی ناکام مانده باشد و سئوالات فرستاده شده به سایر منابع مربوطه ناموفق مانده باشد، یا ۲ - ۲ هنگامی که اطلاعات واصله حاکی از آن باشد که کارائی عملیاتی یک کشتی تحلیل رفته ولی شدت آن به حدی نیست که احتمال یک وضع اضطرار ایجاد شده باشد. ۳ - حالت اضطرار ۱ - ۳ وقتی که اطلاعات مستدل مبنی بر اینکه یک کشتی یا فردی در یک خطر جدی و قریب الوقوع قرار گرفته و نیازمند کمک فوری است دریافت شده باشد، یا ۲ - ۳ وقتی که پیرو یک حالت آماده باش، اقدامات ناموفق بیشتری برای برقراری ارتباط با کشتی و سؤالات ناموفق بیشتری حاکی از اینکه کشتی در اضطرار است، بوجود آمده باشد. ۳ - ۳ وقتی که اطلاعات بدست آمده حاکی از این باشد که کارائی عملیات یک کشتی تحلیل رفته و این تحلیل به حدی است که وضعیت اضطرار احتمال دارد. ۳ - ۵ مراحل کاری برای مراکز هماهنگی نجات و مراکز فرعی نجات در طی حالت فوری. ۱ - ۳ - ۵ با اعلام حالت نامعلومی، مرکز هماهنگی نجات یا مرکز فرعی نجات در صورت مقتضی جهت تعیین ایمنی کشتی بایستی سؤالات را آغاز نموده یا حالت آماده باش اعلام نمایند. ۲ - ۳ - ۵ به محض اعلام حالت آماده باش، مرکز هماهنگی نجات یا مرکز فرعی نجات در صورت مقتضی، سؤالات در مورد کشتی گم شده را گسترش داده خدمات جستجو و نجات مربوطه را آماده باش داده و همان اقدامی را که شرح آن رفته است تا در پی شرایط حالت فوق العاده لازم است معمول شود، انجام خواهد داد. ۳ - ۳ - ۵ به محض اعلام حالت اضطرار مرکز هماهنگی نجات، مرکز فرعی نجات بطور معمول می بایستی، ۱ - مطابق با ترتیبات مندرج در ۲ - ۴ اقدام نماید. ۲ - در جائی که لازم باشد حد نامعلومی وضع کشتی را تخمین زده و محدوده محلی را که باید جستجو گردد، تعیین کند. ۳ - صاحب کشتی یا نماینده آن را در صورت امکان مطلع نماید، و از اتفاقاتی که در جریان است وی را آگاه سازد. ۴ - مراکز هماهنگی نجات و مراکز فرعی نجات، کمکی که لازم به نظر میرسد یا مرتبط با عملیات باشد، اطلاع دهد. ۵ - در مرحله اول تقاضای کمک را از هواپیما، کشتی یا خدمات موجود غیر از سازمان جستجو و نجات بنماید چه بسا به خاطر این که در اغلب حالات اضطرار در مناطق اقیانوسی، سایر کشتیهائی که در مجاورت قرار دارند، عوامل بسیار مهم در عملیات جستجو و نجات خواهد بود. ۶ - یک نقشه در مقیاس وسیع را برای اجرای عملیات از اطلاعات موجود ترسیم نموده و این نقشه را جهت رهنمودهای مطابق بندهای ۷ - ۵ و ۸ - ۵ به اطلاع آنان برساند. ۷ - در صورت لزوم در پی شرایط موجود راهنمائی مندرج در بند ۶ - ۳ - ۳ - ۵ را اصلاح نماید. ۸ - مقامات کنسولی و دیپلماتیک ذیربط یا در صورتی که حادثه یک پناهنده و رانده شده ای را در بر گرفته باشد دفتر سازمان بین المللی ذیصلاح را، مطلع گرداند. ۹- به نحو مقتضی مقامات تحقیق حادثه را مطلع نموده، و ۱۰- هر هواپیما، کشتی یا سایر خدمات مشروحه در بند ۵-۳-۳-۵ در مشورت با مقامات تعیین شده مطابق با بند ۷-۵ و ۸-۵ را به نحو مقتضی در جریان این امر که کمک آنان دیگر مورد نیاز نمیباشد مطلع نماید. ۴ - ۳ - ۵ آغاز عملیات جستجو و نجات در مورد یک کشتی که موقعیت آن نامعلوم است. ۱ - ۴ - ۳ - ۵ درصورتی که یک حالت اضطراری در مورد یک کشتی که موقعیت نامعلومی دارد اعلام شده باشد، موارد ذیل باید صورت پذیرد: ۱ - به هنگامی که یک مرکز هماهنگی نجات یا مرکز فرعی نجات از وجود یک حالت اضطرار مطلع شده و از اقدام لازمی که توسط سایر مراکز صورت میگیرد اطلاعی ندارد، بایستی مسوولیت انجام اقدام مقتضی را بعهده گرفته و با سایر مراکز در همسایگی در راستای تعیین یک مرکز برای بعهده گیری فوری مسوولیت، مشورت نماید. ۲ - مگر در صورتی که به شکل دیگری بین مراکز مربوطه بر اساس توافقنامه تصمیم گرفته شده باشد. مرکز تعیین شده بایستی مرکز مسوولی باشد که در آن محل کشتی برابر آخرین گزارش موقعیت خود را اعلام نموده است. ۳ - بعد از اعلام حالت اضطرار، مرکز هماهنگی عملیات جستجو و نجات بایستی، بطور مقتضی، سایر مراکز ذیربط را از کلیه موقعیت های حالت اضطراری و تمامی اتفاقات متعاقب آن، مطلع نماید. ۵ - ۳ - ۵ انتقال اطلاعات به کشتی هائی که در مورد آنها حالت اضطرار اعلام شده است. ۱ - ۵ - ۳ - ۵ هرگاه که عملی باشد، مرکز هماهنگی نجات یا مرکز فرعی نجات مسوول عملیات جستجو و نجات مسوول خواهد بود تا کشتی ایکه در مورد وی حالت اضطرار اعلام گردیده در جریان اطلاعات عملیات جستجو و نجات که وی آغاز نموده، قرار دهد. ۴ - ۵ هماهنگی در صورتی که دو کشور یا بیشتر از دو کشور، درگیر آن باشند. ۱ - ۴ - ۵ به هنگامی که اجرای عملیات تمامی منطقه جستجو و نجات مسوولیت بیشتر از یک کشور باشد، هر متعاهدی در صورت تقاضای یک مرکز هماهنگی نجات در منطقه، بایستی، مطابق با برنامه های عملیاتی یا دستورالعمل های مندرج در بند ۲ - ۴، اقدام بعمل آورد. ۵ - ۵ خاتمه یا تعویق عملیات جستجو نجات ۱ - ۵ - ۵ حالت نامعلومی و حالت آماده باش ۱ - ۱ - ۵ - ۵ وقتی که در طی یک حالت نامعلومی یا یک حالت آماده باش یک مرکز هماهنگی نجات یا مرکز فرعی نجات عینا مطلع گردید که حالت اضطرار دیگر وجود ندارد، بایستی به همین طریق هر مرجع یا مرجع یا واحد یا سرویسی را که وی فعال نموده یا اطلاع داده است، در جریان امر قرار دهد. ۲ - ۲ - ۵ - ۵ هرگاه در طی یک حالت اضطرار، تصمیم بر این گردیده تا جستجو میبایست متوقف گردد، مرکز هماهنگی نجات یا فرعی نجات به نحو مقتضی بایستی عملیات جستجو و نجات را معوق گذاشته و به همین ترتیب هر مرجع، واحد یا سرویسی را که فعال نموده یا مطلع ساخته بوده است، در جریان امر قرار دهد. اطلاعات دریافت شده بعدی بایستی ارزیابی شده و عملیات جستجو و نجات در صورت ایجاب، از سر گرفته شود. ۳ - ۲ - ۵ - ۵ اگر در طی حالت اضطرار معلوم شده باشد که جستجو ارزشی ندارد، مرکز هماهنگی نجات یا مرکز فرعی نجات به نحو مقتضی عملیات جستجو و نجات را خاتمه و بدین نحو هر مرجع، واحد یا سرویسی را که فعال نموده یا اطلاع داده است در جریان امر قرار خواهد داد. ۶ - ۵ هماهنگی فعالیتهای جستجو و نجات در صحنه. ۱ - ۶ - ۵ فعالیتهای واحدهای درگیر در عملیات جستجو و نجات، چه واحدهای نجات بوده یا واحدهای کمک کننده را تشکیل داده باشد بایستی برای تأمین حداکثر نتایج مؤثر، هماهنگ گردند. ۷ - ۵ تعیین فرمانده در صحنه و مسوولیتهای وی ۱ - ۷ - ۵ به هنگامی که واحدهای نجات آماده بعهده گیری عملیات جستجو و نجات میباشند، یکی از آنها بایستی در اسرع وقت ممکنه ترجیحا قبل از ورود به منطقه مورد نظر برای جستجو، به عنوان فرمانده در صحنه، تعیین گردد. ۲ - ۷ - ۵ مرکز هماهنگی نجات یا مرکز فرعی نجات ذیربط بایستی یک فرمانده در صحنه، تعیین نماید، در صورتی که این عمل میسر نگردید، واحدهای درگیر بر اساس توافق مشترک بایستی یک فرمانده در صحنه تعیین نمایند. ۳ - ۷ - ۵ تا زمانی که یک فرمانده در صحنه تعیین نشده، اولین واحد رسیده در صحنه عمل بطور اتوماتیک بایستی وظایف و مسوولیتهای فرمانده در صحنه را، به عهده بگیرد. ۴ - ۷ - ۵ هرگاه که مرکز هماهنگی نجات یا مرکز فرعی نجات مسوولیت محوله را به نحو مقتضی اجرا نکرده باشد، یک فرمانده در صحنه بایستی وظایف ذیل را بعهده بگیرد: ۱ - موقعیت احتمالی کشتی مورد جستجو، درصد احتمالی اشتباه در این تعیین موقعیت، و محل جستجو را تعیین کند. ۲ - برای مقاصد ایمنی واحدهای درگیر در عملیات جستجو، ترتیبات لازم برای تفکیک آنها از یکدیگر ایجاد نماید. ۳ - الگوهای جستجو لازم را برای واحدهای شرکت کننده در جستجو تأمین نموده و محل های جستجو را برای واحدها یا یک گروه از این واحدها، معین نماید. ۴ - واحد مرتبطی را تعیین تا وقتی که موقعیت کشتی تحت جستجو معین شده، امور نجات را تأثیر ببخشد. ۵ - ارتباطات جستجو و نجات در صحنه را هماهنگ نماید. ۵ - ۷ - ۵ یک فرمانده در صحنه نیز در موارد ذیل مسوول خواهد بود: ۱ - گزارشات مرتب را به مرکز هماهنگی نجات یا مرکز فرعی نجات که خدمات جستجو و نجات را هماهنگی میکند، ارسال نماید، و ۲ - تعداد و اسامی نجات یافتگان را به مرکز هماهنگی نجات و مرکز فرعی نجات که عملیات جستجو و نجات را هماهنگی میکند گزارش کرده و اسامی و مقصد واحدها را با نجات یافتگان در آنها، در اختیار قرار داده گزارش دهد که کدامین نجات یافته در کدام واحد بوده و در جائی که لازم باشد کمک اضافی از مرکز درخواست نماید. مثلاً کمک جهت تخلیه پزشکی نجات یافتگان که شدیداً مجروح شده اند. ۸ - ۵ تعیین هماهنگ کننده جستجو سطح و مسوولیتهای مربوطه وی ۱ - ۸ - ۵ اگر واحد نجات ( به غیر از کشتی های جنگی) جهت بعهده گرفتن وظایف یک فرمانده در صحنه موجود نباشد، لیکن یک تعداد از کشتی های تجارتی یا سایر کشتی ها در عملیات جستجو و نجات شرکت مینمایند، یکی از آنان طبق توافق مشترک بایستی به عنوان هماهنگ کننده جستجو سطح، تعیین گردد. ۲ - ۸ - ۵ هماهنگ کننده جستجو سطح در اسرع وقت ممکنه بایستی انتخاب و ترجیحاً قبل از ورود به محل تعیین شده برای جستجو، باشد. ۳ - ۸ - ۵ هماهنگ کننده جستجوی سطح مسوول تمامی وظایف مندرج در بندهای ۴ - ۷ - ۵ و ۵ - ۷ - ۵ تا آن حد که کشتی قادر به اجرای آنهاست خواهد بود. ۹ - ۵ اقدام اولیه ۱ - ۹ - ۵ هر واحد با دریافت اطلاعات در مورد یک حادثه اضطرار بایستی بی درنگ هرگونه اقدامی را که در توان خود دارد جهت کمک به کار بسته یا واحدهای دیگر را که میتوانند کمک کنند آماده باش داده و مرکز هماهنگی نجات یا مرکز فرعی نجات را که در محدوده آن، حادثه اتفاق افتاده است مطلع نماید. ۱۰ - ۵ محدوده های جستجو ۱ - ۱۰ - ۵ محدوده های جستجو که مطابق بند ۲ - ۳ - ۳ - ۵ و ۱ - ۴ - ۷ - ۵ یا ۳ - ۸ - ۵ تعیین گردیده میتواند در صورت لزوم توسط فرمانده در صحنه یا هماهنگ کننده جستجو سطح، تغییر یابد، که در این صورت بایستی مرکز هماهنگی نجات یا مرکز فرعی نجات را در جریان اقدام خود و دلیلی که برای چنین کاری دارد، قرار دهد. ۱۱ - ۵ الگوهای جستجو ۱ - ۱۱ - ۵ الگوهای جستجو که بر اساس بند ۶ - ۳ - ۳ - ۵، ۳ - ۴ - ۷ - ۵، ۳ - ۸ - ۵ تعیین شده میتواند در صورت ضروری تشخیص دادن، توسط فرمانده در صحنه یا هماهنگ کننده جستجو سطح به الگوهای دیگر تغییر پیدا کند، که در این صورت بایستی مرکز هماهنگی نجات یا مرکز فرعی نجات را در جریان اقدام خود و دلیلی که برای چنین کاری دارد، قرار دهد. ۱۲ - ۵ جستجو موفقیت آمیز ۱ - ۱۲ - ۵ وقتی که جستجو موفقیت آمیز شده باشد، فرمانده در صحنه یا هماهنگ کننده جستجو سطح بایستی واحدهائی را که به نحو احسن تجهیز شده اند هدایت کند تا عملیات نجات را انجام داده یا سایر کمکهای لازم را تأمین نماید. ۲ - ۱۲ - ۵ در صورت اقتضاء واحدهای اجراکننده نجات بایستی فرمانده در صحنه یا هماهنگ کننده جستجو سطح را از تعداد و اسامی زنده ماندگان روی عرشه چه تمامی پرسنل نجات یافته باشند و یا اینکه کمک اضافی لازم باشد، مثل تخلیه های پزشکی و مقصد واحدها را، مطلع نماید. ۳ - ۱۲ - ۵ فرمانده در صحنه یا هماهنگ کننده جستجو سطح وقتی که جستجو موفقیت آمیز باشد، بایستی فورا مرکز هماهنگی نجات یا مرکز فرعی نجات را مطلع نماید. ۱۳ - ۵ جستجو ناموفق ۱ - ۱۳ - ۵ جستجو فقط زمانی بایستی خاتمه یابد که دیگر هیچ امیدی در نجات زنده ماندگان نباشد. ۲ - ۱۳ - ۵ مرکز هماهنگی نجات و مرکز فرعی نجات که عملیات جستجو و نجات را هماهنگی میکنند، معمولا مسوول ختم جستجو خواهند بود. ۳ - ۱۳ - ۵ در مناطق دوردست اقیانوسی که تحت مسوولیت مرکز هماهنگی نجات نبوده یا در جائیکه مرکز مسوول در وضعیتی نباشد که عملیات جستجو و نجات را هماهنگی نماید، فرمانده در صحنه یا هماهنگ کننده جستجو سطح میتواند مسوولیت ختم جستجو را بعهده بگیرد.

فصل ششم - سیستم های گزارش کشتی ۱ - ۶ کلیات ۱- ۱ - ۶ اعضاء متعاهد بایستی یک سیستم گزارش کشتی را هرگاه که لازم بنظر رسید که این گزارش عملیات جستجو و نجات را آسان میسازد و آن را عملی تشخیص دهد، جهت استفاده در هر منطقه جستجو و نجات تحت مسوولیت خود، فراهم آورد. ۲ - ۱ - ۶ متعاهدی که قصد تأسیس سیستم گزارش کشتی را دارند بایستی توصیه های سازمان را مد نظر قرار دهند. ۳ - ۱ - ۶ سیستم گزارش کشتی بایستی اطلاعات جدید را در مورد جابجائی کشتی ها در صورت یک حادثه اضطرار، فراهم آورد تا: ۱ - فاصله زمان از بین رفتن تماس با یک کشتی و آغاز عملیات جستجو و نجات در صورتی که هیچ علامت اضطرار دریافت نشده باشد، کاهش دهد. ۲ - تعیین سریع کشتی هایی را که ممکن است با خبر نموده تا ارائه کمک نمایند، میسر گرداند. ۳ - کار ترسیم یک منطقه جستجو با ابعاد محدود را در صورتی که موقعیت یک کشتی در اضطرار معلوم نبوده یا محقق نباشد میسر گرداند، و ۴ - کار کمک رسانی فوری پزشکی یا راهنمایی کشتی ها را که فاقد یک پزشک در روی آنهاست، تسهیل بخشد. ۲ - ۶ الزامات عملیاتی ۱ - ۲ - ۶ به منظور دستیابی به اهداف مشروحه در بند ۳ - ۱ - ۶ سیستم گزارش کشتی بایستی الزامات عملیاتی ذیل را تأمین نماید. ۱ - تدارک اطلاعات متضمن نقشه های دریانوردی و گزارشهای موقعیتی که پیش بینی موقعیت های آتی کشتی های شرکت کننده را امکان پذیر می نماید. ۲ - نگهداری نقشه و موقعیت کشتیرانی. ۳ - دریافت گزارشات در فاصله زمانی لازم از کشتی های شرکت کننده. ۴ - ساده سازی سیستم طراحی و عملیات، و ۵ - استفاده از فورمات استاندارد گزارش کشتی که بطور بین المللی توافق شده باشد و مراحل کار استانداردی را که بطور بین المللی مورد توافق قرار گرفته باشد، تأمین نماید. ۳ - ۶ انواع گزارشات ۱ - ۳ - ۶ یک سیستم گزارش کشتی بایستی گزارشات ذیل را در خود جای داده باشد: ۱ - نقشه دریانوردی، با ذکر اسامی، علامت تماس یا هویت ایستگاه کشتی، تاریخ و زمان ترک ( به وقت گرنویچ) جزئیات نقطه ترک کشتی، بندر بعدی ورود کشتی، مسیر مورد نظر، سرعت و تاریخ و زمان ورود مورد نظر ( به وقت گرنویچ) تغییرات مهم بایستی در اسرع وقت گزارش شود. ۲ - گزارش موقعیت با ذکر نام علامت تماس یا هویت ایستگاه کشتی، تاریخ و زمان ورود به مقصد یا ترک محل تحت پوشش ( به وقت گرنویچ). ۴ - ۶ استفاده از سیستمها ۱ - ۴ - ۶ اعضاء بایستی تمامی کشتی ها را تشویق نمایند تا موقعیت های خود را به هنگام سفر در مناطقی که ترتیبات لازم انجام شده تا اطلاعات در مورد موقعیت ها به منظور جستجو و نجات جمع آوری گردد، گزارش نمایند. ۲ - ۴ - ۶ اعضایی که اطلاعات را در مورد موقعیت کشتی ها ثبت میکنند بایستی تا آنجائی که عملی باشد چنین اطلاعاتی را در صورت درخواست آن به منظور جستجو و نجات، به سایر کشورها ارائه دهند.

قانون فوق مشتمل بر ماده واحده منضم به متن موافقتنامه شامل مقدمه و هشت ماده و یک ضمیمه در جلسه علنی روز چهارشنبه بیست و یکم اردیبهشت ماه یکهزار و سیصد و هفتاد و…

قانون فوق مشتمل بر ماده واحده منضم به متن موافقتنامه شامل مقدمه و هشت ماده و يك ضميمه در جلسه علني روز چهارشنبه بيست و يكم ارديبهشت ماه يكهزار و سيصد و هفتاد و سه مجلس‌ شوراي اسلامي تصويب و در تاريخ 1373/2/28 به تأييد شوراي نگهبان رسيده است.

رئیس مجلس شورای اسلامی – علی اکبر ناطق نوری

رئيس مجلس شوراي اسلامي – علي اكبر ناطق نوري
این روشنایی را به دوستی هدیه بدهید