رأي وحدت رويه 4212 ـ 27/10/1341
اثر ابلاغ اظهارنامه مربوط به چك بيمحل به شخص زنداني در زندان
نظر و استدلال دادگاه جنحه در رد اتهام شخصي كه موقع ابلاغ اظهارنامه مربوط به چك بلامحل زنداني بوده است مبني بر اينكه ابلاغ اظهارنامه به چنين شخصي به علت زنداني بودن نميتواند مثبت سوءنيت و شمول مورد به بند (ب) ماده 238 مكرر قانون مجازات عمومي باشد صحيح به نظر نميرسد زيرا با توجه به تعريفي كه در ماده 310 قانون تجارت از چك شده است و توجه به مندرجات لايحه قانوني چكهاي بيمحل كه چك را در حكم اسناد لازمالاجرا دانسته و همچنين دقت در مندرجات بند (ب) ماده مزبوركه سوءنيت صادر كننده چك را مربوط به زمان صدور چك و مجازات آن را قبل از ابلاغ اظهارنامه پيشبيني نموده است و غرض از اظهارنامه هم اتمام حجتي است كه به متهم شده تا به وسيله پرداخت وجه در فرجه قانوني عدم سوءنيت خود را به اثبات برساند و زنداني بودن متهم با آزادي كه در تعيين وكيل و نماينده و مكاتبه و امثال آن دارد نميتواند مانع پرداخت وجه چك و عذر موجه بر عدم پرداخت آن محسوب شود به خصوص كه تعيين مجازات منظور تعيين و جبران زيانهاي مادي و معنوي خصوصي نبوده بلكه به منظور دفاع جامعه و حفظ حقوق عمومي و صيانت نظم اجتماعي و حمايت از منافع اجتماعي است كه از آن جمله امور اقتصادي و بازرگاني كشور است كه چك و ساير اوراق تجارتي در آن تأثير زياد و بسزاي…
متن رأی
سند تکمتنی؛ پیمایش مادهای برای این نوع سند نمایش داده نمیشود.