رأي وحدت رويه شماره 83 - 1353/9/30 قابل اعتراض بودن احكام غيابي صادر از دادگاه بخش در دعوايي به خواسته كمتر از بيست هزار ريال دو شعبه 17 و 23 دادگاه بخش تهران در موضوع قطعيت و يا قابل اعتراض بودن احكام غيابي در دعوايي كه خواسته آن تا بيست هزار ريال باشد رويههاي مختلفي اتخاذ كردهاند به اين شرح كه: شعبه 23 دادگاه بخش تهران حكم غيابي صادره به شماره 584 مورخ 1350/7/1 خود را در دعوايي به خواسته بيست هزار ريال قطعي و غيرقابل اعتراض تلقي و برمبناي آن اجراييه صادر كرده است. و شعبه 17 دادگاه مزبور حكم غيابي شماره 711 مورخ 1350/8/13 خود را در دعوايي به خواسته كمتر از بيست هزار ريال غيرقطعي و قابل اعتراض شناخته و به اعتراض محكومعليه رسيدگي كرده است و بنا به مراتب در استنباط از ماده (174) قانون آييندادرسي مدني در قسمت راجع به اعتراض به حكم غيابي در موردي كه خواسته كمتر از بيست هزار ريال باشد بين دو شعبه مذكور رويههاي مختلفي اتخاذ شده است. لذا به موجب ماده سوم اضافه شده به قانون آييندادرسي كيفري مصوب 1337 به منظور ايجاد رويه واحد در موضوع مورد بحث تقاضاي رسيدگي و اظهارنظر مينمايم. يك نسخه از هريك از دو حكم فوقالذكر پيوست است. دادستان كل كشور ـ احمد فلاح رستگار به تاريخ روز چهارشنبه 1353/9/20 هيأت عمومي ديوانعالي كشور تشكيل گرديد و پس از طرح و بررسي اوراق پرونده و قرائت گزار…
متن رأی
سند تکمتنی؛ پیمایش مادهای برای این نوع سند نمایش داده نمیشود.