هيأت وزيران در جلسه 20 /11 /1398 به پيشنهاد شماره 79263 مورخ 27 /4 /1397 وزارت تعاون، كار و رفاه اجتماعي و به استناد تبصره (1) ماده (7) قانون كار - مصوب 1369 - تصويب كرد:
جستجو فقط در قلمرو همین سند انجام میشود. — برای عبارتِ دقیق، آن را داخلِ «گیومه» بگذارید.
تصويب نامه در خصوص معرفي كارهاي غير مستمر، موضوع تبصره (1) ماده (7) قانون كار
تاریخ تصویب: 1398/11/20 · تاریخ روزنامه رسمی: 1398/12/06
۱
كارهايي كه طبيعت آنها جنبه غيرمستمر دارد، عبارتند از: الف - تمامي كارها در كارگاه هايي كه براي انجام مأموريتي خاص ايجاد شده و مأموريت آنها در تاريخ معيني به اتمام مي رسد، نظير كارگاه هاي سدسازي، راهسازي و ساخت كارخانه. ب - تمامي كارها در كارگاه هايي كه فعاليت آنها مقيد به زمان خاصي نيست و در طول زمان تداوم دارند ولي جزو فعاليت ها و وظايف اصلي كارگاه نيستند، نظير ساخت سوله، ساختمان يا خط توليد جديد.
۲
حداكثر مدت موقت براي كارهايي كه طبيعت آنها جنبه غيرمستمر دارد، چهار سال است.
تبصره ۱
حداكثر مدت موقت شامل سقف زماني مجموع قراردادهاي مدت موقت است كه براي انجام كارهاي موضوع بند (1) اين تصويب نامه مي توان با يك كارگر يا تعدادي از كارگران منعقد كرد.
تبصره ۲
مدت توقف موقتي كارگاه، از سقف زماني موضوع اين ماده معاف است.
۳
در كارهايي كه قبل از ابلاغ اين تصويب نامه وجود داشته اند، حداكثر مدت موقت از تاريخ ابلاغ اين تصويب نامه محاسبه خواهد شد.
۴
كارفرمايان مجازند پس از اتمام پروژه يا فعاليت مذكور در بندهاي (الف) و (ب) بند (1) اين تصويب نامه، حتي پس از مدت چهار سال مذكور در بندهاي (2) و (3)، با كارگر يا كارگران آن پروژه يا فعاليت اتمام يافته، تسويه حساب كنند.
۵
كارگران/ افرادي كه در قالب قراردادهاي مدت موقت، در كارهاي جاري مستمر فعاليت مي كنند، مشمول مفاد اين آيين نامه نخواهند بود.
معاون اول رئیس جمهور - اسحاق جهانگیری
معاون اول رئيس جمهور - اسحاق جهانگيري