رأي وحدترويه شماره 1079 -1337/3/30 محسوب نگرديدن رأي داير بر محروميت از حق رانندگييا تصدي وسايل نقليه موتوري از موجبات نقض شعبه 3 ديوانعالي كشور معتقد بوده كه در مورد ماده (2) قانون تشديد مجازات رانندگان مصوب 1328 محروميت راننده وسيله نقليه از حق تصدي وسايل موتوري خلاف قانون و از موجبات نقض است لكن شعبه 8 عقيده داشته كه اين اشتباه مؤثر در نقض نخواهد بود. هيأت عمومي ديوان مزبور در تصميم شماره 1079 مورخ 1337/3/30 به شرح زير اظهارنظر كرده است: گرچه در مواد (430 و 449) آييندادرسي كيفري بهطور كلي نقض احكام مميزعنه را در موارد نقض قوانين در باب تقصير و مجازات آن و يا عدم رعايت اصول و قوانين محاكمات جزايي فرض نموده و موارد آن در قانون پيشبيني نشده است و ليكن برحسب مستنبط از اصول و قواعد كلي نقض حكم ناظر به جهاتي است كه تخلف به اندازهاي مهم باشد كه در حكم محكمه مؤثر شود و دراثر تجديد رسيدگي به منظور حفظ حقوق اصحاب دعوي و يا صيانت قانوني جبران گردد از قبيل عدم تشكيل محاكم مطابق مقررات قانوني يا عدم صلاحيت ذاتي يا عدم اجراي محاكمه علني و يا سرّي در موارد مقرر يا مستدل نبودن حكم يا مسامحه و امتناع دادگاه از انشاي رأي و تعيين تكليف نسبت به خواسته هريك از اصحاب دعوي يا وجود تناقض در احكام صادر يا عدم توجه به دلايل به منظور اثبات و يا دفاع از دعوي و ساير امور مهمه كه خللي بر ارك…
متن رأی
سند تکمتنی؛ پیمایش مادهای برای این نوع سند نمایش داده نمیشود.