مأموران يگان حفاظت محيط زيست و جنگل باني كه در قالب دستورالعمل تشكيل يگان هاي حفاظت در دستگاههاي اجرائي تسليح و ضابط خاص قضائي محسوب مي شوند، صرفاً در خصوص بندهاي (1)، (2) و (3) ماده (3) قانون به كارگيري سلاح توسط مأمورين نيروهاي مسلح در موارد ضروري مصوب ۱۸ /۱۰ /۱۳۷۳ حق به كارگيري سلاح در انجام وظايف و مأموريت هاي سازماني خود را دارند مأموران مزبور از حيث تكاليف، وظايف و مسؤوليت هاي كيفري و مدني ناشي از به كارگيري سلاح در موارد مذكور مشمول قانون فوق الذكر مي باشند. دستگاه اجرائي مربوطه از حيث تكاليف خود در قبال مأموران موضوع اين ماده از جمله پرداخت ديه و جبران خسارت، مشمول قانون مذكور است.
ماده ۱
تبصره ۱
به كارگيري سلاح در خصوص بند (4) ماده (3) قانون به كارگيري سلاح توسط مأمورين نيروهاي مسلح در موارد ضروري در صورتي مجاز است كه ضمن رعايت تمام ضوابط مقرر از جمله تبصره (3) ماده (3) و ماده (7) قانون مذكور، از هيچ طريق ديگري مانند به كارگيري سلاح غيركشنده، امكان دستگيري و متوقف نمودن مرتكبان وجود نداشته باشد.
تبصره ۲
دادسراها و دادگاهها مكلفند پرونده هاي موضوع اين ماده را خارج از نوبت رسيدگي نمايند.