سند حقوقی

قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به موافقتنامه مادريد راجع به ثبت بين المللي علائم وپروتكل مربوط به آن

تاریخ تصویب: 1382/05/28 · آخرین وضعیت: معتبر · تاریخ روزنامه رسمی: 1382/09/26

ماده واحده

باتوجه به تصويب‌نامه شماره .6921ت 24305‌هـ- مورخ1380/2/22 هيأت وزيران، دولت جمهوري اسلامي ايران مي‌تواند نسبت به الحاق به‌موافقتنامه مادريد راجع به ثبت بين‌المللي علايم مصوب 25 فروردين 1270 )14 آوريل1891) و پروتكل مربوط 6 تير 1368 (27 ژوئن 1989) و آيين‌نامه مشترك موافقتنامه‌مادريد راجع به ثبت بين‌المللي علائم و پروتكل مربوط به موافقتنامه مذكور ‌قابل اجرا از‌سال 1379 (‌اول نوامبر سال 2000 ميلادي) اقدام نمايد و سند الحاق را به امين اسناد‌ مربوط بسپارد.

بسم الله الرحمن الرحیم موافقتنامه مادرید راجع به ثبت بین المللی علائم مصوب ۲۵ فروردین ۱۲۷۰ (۱۴ آوریل ۱۸۹۱) بازنگری شده در بروکسل به تاریخ ۲۳ آذر ۱۲۷۹ (۱۴…

بسم‌الله الرحمن الرحيم ‌موافقتنامه مادريد راجع به ثبت بين‌المللي علائم مصوب 25‌فروردين 1270 (14 آوريل 1891) ‌بازنگري شده در بروكسل به تاريخ 23 آذر 1279 (14 دسامبر 1900)، در واشنگتن‌به تاريخ 12 خرداد 1290 (2 ژوئن 1911)، در لاهه به تاريخ 15 آبان 1304 (6 نوامبر1925)، در لندن به تاريخ 12 خرداد 1313 (2 ژوئن 1934)، در نيس به تاريخ 25 خرداد1336 (15 ژوئن 1957)، و در استكهلم به تاريخ 23 تير 1346 (14 ژوئيه 1967) و‌اصلاح شده به تاريخ 6 مهر 1358 (28 سپتامبر 1979).

ماده ۱

(‌تأسيس اتحاديه‌اي ويژه، تشكيل پرونده براي ثبت علائم در دفتر بين‌المللي،‌تعريف كشور مبدأ(1)

۱

كشورهايي كه اين موافقتنامه نسبت به آنها اعمال مي‌شود اتحاديه‌اي ويژه براي ‌ثبت بين‌المللي علائم تشكيل مي‌دهند.

۲

اتباع هر كشور متعاهد مي‌توانند در تمام كشورهاي ديگر طرف اين موافقتنامه‌حمايت ازعلائم قابل استفاده براي كالاها و خدمات خود را كه در كشور مبدأ به ثبت ‌رسيده‌اند تضمين كنند و اين كاررا با تشكيل پرونده براي ثبت علائم مزبور در دفتر‌بين‌المللي مالكيت معنوي (‌كه از اين پس «‌دفتر بين‌المللي» خوانده مي‌شود) مذكور در‌كنوانسيون تأسيس سازمان جهاني مالكيت معنوي (‌كه از اين پس «‌سازمان» خوانده‌مي‌شود) از طريق اداره مربوط در كشور مبدأ مذكور انجام دهند.

۳

كشوري در اتحاديه ويژه به عنوان كشور مبدأ شناخته مي‌شود كه متقاضي در‌آنجا داراي مقر واقعي و مؤثر صنعتي و تجاري باشد، اگر وي داراي چنان مقري در يك ‌كشور عضو اتحاديه ويژه نباشد، كشوري از اتحاديه كه اقامتگاه وي در آنجا قراردارد كشور‌مبدأ خواهد بود، اگر وي فاقد اقامتگاه در كشورهاي عضو اتحاديه ويژه بوده ولي تبعه يكي ‌از كشورهاي عضو اتحاديه باشد، كشور متبوع وي كشور مبدأ خواهد بود.

ماده ۲

(‌ارجاع‌ به ماده «3» كنوانسيون پاريس «‌رفتار با گروههاي معيني از‌اشخاص، مشابه رفتاري كه نسبت به اتباع كشورهاي عضو اتحاديه اتخاذ مي‌شود») . در مورد اتباع كشورهايي كه به اين موافقتنامه ملحق نشده‌اند و در قلمرو اتحاديه‌ ويژه كه توسط موافقتنامه مذكور ايجاد شده است واجد شرايط مقرر در ماده (3)‌كنوانسيون پاريس براي حمايت از مالكيت صنعتي هستند، همان رفتار معمول در مورد‌اتباع كشورهاي متعاهد اتخاذ خواهد شد.

ماده ۳

(‌مفاد تقاضانامه براي ثبت بين‌المللي) .

۱

هر تقاضا براي ثبت بين‌المللي بايد در فرمي كه آيين‌نامه تعيين مي‌كند ارائه‌ شود. اداره كشور مبدأ علامت، مطابقت مشخصاتي كه در چنين تقاضانامه‌اي وارد مي‌شود ‌با مشخصات موجود در دفتر ثبت ملي را گواهي و همچنين تاريخ‌ها و شماره‌هاي تشكيل ‌پرونده و ثبت علامت در كشور مبدأ و نيز تاريخ تقاضانامه براي ثبت بين‌المللي را ذكر‌خواهد كرد.

۲

متقاضي بايد كالاها يا خدماتي را كه براي آنها حمايت از علامت درخواست‌ شده است و نيز درصورت امكان، طبقه يا طبقات مربوط را برحسب طبقه‌بندي موافقتنامه ‌نيس راجع به طبقه‌بندي بين‌المللي كالاها و خدمات به‌منظور ثبت علائم، قيد كند. اگر‌متقاضي چنين مشخصاتي را قيد نكند، دفتر بين‌المللي، كالاها يا خدمات را در طبقات‌ مناسب طبقه‌بندي مذكور طبقه‌بندي خواهد كرد. دفتر بين‌المللي، طبقات اعلام شده از‌سوي متقاضي را با همكاري اداره ملي كنترل خواهد كرد. در صورت بروز اختلاف بين‌اداره ملي و دفتر بين‌المللي، نظر دفتر بين‌المللي ارجحيت خواهد داشت.

۳

اگر متقاضي رنگ را به عنوان صفت مشخصه علامت خود درخواست نمايد، از‌او درخواست خواهد شد كه : ‌الف - مراتب را قيد كرده و اطلاعيه‌اي كه در آن رنگ يا تركيب رنگهاي‌ مورد درخواست مشخص شده است به تقاضانامه خود منضم نمايد. ب - به تقاضانامه خود نسخه‌هاي رنگي از علامت مذكور را ضميمه كند تا به‌اطلاعيه‌هايي كه از سوي دفتر بين‌المللي داده مي‌شود پيوست گردد. تعداد نسخه‌هاي ‌مزبور در آيين‌نامه تعيين خواهد شد.

۴

دفتر بين‌المللي علائمي را كه براي آنها طبق ماده (1) تشكيل پرونده داده شده‌است بلافاصله به ثبت خواهد رساند. ثبت مزبور داراي همان تاريخ تقاضانامه براي ثبت‌بين‌المللي در كشور مبدأ خواهد بود، مشروط بر اينكه دفتر بين‌المللي طي مدت دو ماه ‌پس از اين تاريخ تقاضانامه را دريافت كرده باشد. اگر تقاضانامه در مدت مزبور دريافت‌ نشده باشد، دفتر بين‌المللي تاريخي را براي ثبت منظور خواهد كرد كه در آن تاريخ ‌تقاضانامه را دريافت كرده است. دفتر بين‌المللي بدون تأخير، مراتب ثبت را به اطلاع ‌ادارات ذي‌نفع خواهد رساند. علائم ثبت شده در نشريه‌اي ادواري كه دفتر بين‌المللي‌ منتشر مي‌كند به چاپ خواهد رسيد. چاپ علائم برمبناي مشخصاتي خواهد بود كه در‌تقاضانامه ثبت درج مي‌شود. در مورد علائم داراي عنصر تصويري يا داراي يك فرم خاص‌ مكتوب، ارائه يا عدم ارائه يك متن چاپي از سوي متقاضي در آيين‌نامه تعيين خواهد شد.

۵

به‌منظور مطلع كردن عموم در كشورهاي متعاهد از علائم ثبت شده، هر اداره به‌ نسبت تعداد واحدهاي مذكور در جزء (‌الف) بند (4) ماده (16) كنوانسيون پاريس براي‌ حمايت از مالكيت صنعتي تعدادي از نسخه‌هاي نشريه پيش گفته را به طور رايگان و‌تعدادي را همراه با تخفيف، تحت شرايطي كه در آيين‌نامه مشخص مي‌شود، از دفتر‌بين‌المللي دريافت خواهد كرد. اطلاعيه عمومي مزبور در تمام كشورهاي متعاهد كفايت‌ مي‌كند و هيچ اطلاعيه عمومي ديگري را نمي‌توان از متقاضي درخواست كرد.

ماده ۳ مکرر

(‌محدوديت مربوط به قلمرو حمايت) . 1 - هر كشور متعاهد مي‌تواند در هر زماني كتباً به مديركل سازمان (كه از اين پس «‌مديركل» خوانده مي‌شود) اطلاع دهد كه حمايت ناشي از ثبت بين‌المللي فقط هنگامي به‌آن كشور گسترش خواهد يافت كه مالك علامت صراحتاً چنين درخواستي را به‌عمل آورد. 2 - اين اطلاعيه تا شش ماه پس از تاريخ اعلام مطلب مزبور از سوي مديركل به‌ ساير كشورهاي متعاهد نافذ نخواهد بود.

ماده ۳ ثالث

(‌درخواست براي گسترش قلمرو حمايت) .

۱

هر درخواستي براي گسترش حمايت ناشي از ثبت بين‌المللي به كشوري كه از‌حق مذكور در ماده (3مكرر) بهره‌مند شده است بايد به‌طور خاص در تقاضانامه اشاره‌شده در بند (1) ماده (3) ذكر شود.

۲

هر درخواستي براي گسترش قلمرو حمايت پس از ثبت بين‌المللي بايد از طريق‌ اداره كشور مبدأ در فرم تعيين شده در آيين‌نامه ارائه شود. دفتر بين‌المللي درخواست مزبور‌را بلافاصله ثبت خواهد كرد و مراتب را بدون تأخير به اداره يا ادارات ذي‌نفع اطلاع‌ خواهد داد. درخواست مزبور بايد در نشريه ادواري كه دفتر بين‌المللي منتشر مي‌كند چاپ‌گردد. اين گسترش قلمرو از تاريخي نافذ خواهد بود كه در دفتر ثبت بين‌المللي به ثبت‌رسيده است، اعتبار ثبت مزبور همراه با انقضاي ثبت بين‌المللي علامتي كه به آن مرتبط ‌است، خاتمه خواهد يافت.

ماده ۴

(‌آثار ثبت بين‌المللي). 1- از تاريخ ثبتي كه طبق مقررات ماده (3) و ماده (3 ثالث) در دفتر بين‌المللي‌انجام مي‌شود، حمايت از علامت در هر يك از كشورهاي متعاهد ذي‌مدخل به همان ‌نحوي خواهد بود كه در صورت ثبت علامت مزبور به طور مستقيم در آن كشور، وجود ‌مي‌داشت. ذكر طبقات كالاها يا خدمات مذكور در ماده (3) تعهدي براي كشورهاي‌ متعاهد در مورد تعيين محدوده حمايت از علامت به وجود نخواهد آورد. 2 - هر علامت مشمول ثبت بين‌المللي از حق تقدم مقرر در ماده (4) كنوانسيون ‌پاريس براي حمايت از مالكيت صنعتي برخوردار خواهدبود، بدون اينكه نيازي به رعايت‌ تشريفات مقرر در جزء (‌د) آن ماده باشد.

ماده ۴ مکرر

(‌جانشيني ثبت بين‌المللي به جاي ثبتهاي ملي قبلي). 1 - هنگامي كه علامت قبلاً ثبت شده در يك يا چند كشور متعاهد، متعاقباً توسط ‌دفتر بين‌المللي به نام همان مالك يا قائم‌مقام او از نظر مالكيت به ثبت مي‌رسد، چنين تلقي‌مي‌شود كه ثبت بين‌المللي جانشين ثبتهاي ملي قبلي شده است، بدون اين كه هيچ‌گونه‌ لطمه‌اي به حقوقي كه به دليل ثبتهاي قبلي كسب شده‌اند، وارد شود. 2 - به مجرد درخواست، اداره ملي ملزم خواهد بود كه ثبت بين‌المللي را در دفاتر‌ثبتي خود قيد كند.

ماده ۵

(‌رد درخواست حمايت از سوي ادارات ملي).
ادامه متن به‌صورت خودکار بارگذاری می‌شود؛ ۲۰ مورد بعدی آماده می‌شود.