به دولت جمهوري اسلامي ايران اجازه داده مي شود با لحاظ شروط زير به معاهده (كنوانسيون) سازمان ملل متحد براي مبارزه با جرائم سازمان يافته فراملي به شرح پيوست مصوب فراهمايي (كنفرانس) ديپلماتيك مورخ 21 آذر 1379 هجري شمسي برابر با 21 دسامبر 2000 ميلادي در پالرمو ايتاليا ملحق شده و سند تصويب را نزد امين معاهده (كنوانسيون) (دبيركل سازمان ملل متحد) توديع نمايد:
ماده واحده
۱
جمهوري اسلامي ايران مفاد كنوانسيون حاضر از جمله مواد (2)، (3)، (5)، (10) و (23) آن را بر اساس قوانين و مقررات داخلي خود به ويژه اصول قانون اساسي تفسير نموده و اجرا خواهد كرد. همچنين در مواردي كه اجراي بند (1) ماده (14) مستلزم مصرف خلاف شرع اموال باشد جمهوري اسلامي ايران به مفاد اين ماده در اين خصوص متعهد نمي باشد.
۲
جمهوري اسلامي ايران خود را ملزم به ترتيبات بند (2) ماده (35) اين معاهده (كنوانسيون) در خصوص ارجاع هرگونه اختلاف ناشي از تفسير يا اجراي مفاد معاهده (كنوانسيون) كه از طريق مذاكره حل و فصل نشود، به داوري يا ديوان بين المللي دادگستري نمي داند. ارجاع اختلاف به داوري يا ديوان بين المللي دادگستري در رابطه با جمهوري اسلامي ايران تنها با رعايت مفاد اصل يكصد و سي و نهم (139) قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران ممكن است.
۳
جمهوري اسلامي ايران در مورد مبنا قرار دادن مواد (15)، (16) و (18) معاهده (كنوانسيون) در خصوص همكاري در زمينه استرداد يا معاضدت قضائي، حسب مورد تصميم گيري خواهد نمود.
۴
از نظر جمهوري اسلامي ايران اين معاهده (كنوانسيون) خدشه اي به حق مشروع و پذيرفته شده ملت ها يا گروههاي تحت سلطه استعمار و اشغال خارجي براي مبارزه با تجاوز و اشغالگري و اعمال حق تعيين سرنوشت وارد نخواهد نمود.
۵
پذيرش اين معاهده (كنوانسيون) به معناي شناسايي رژيم اشغالگر صهيونيستي نخواهد بود.
تبصره
مرجع مركزي موضوع بند (13) ماده (18) معاهده (كنوانسيون) توسط هيأت وزيران تعيين مي شود.
