ماده 469 قانون آيين دادرسي كيفري
ماده 469 - در موقع رسيدگي، عضو مميز، گزارش پرونده و مفاد اوراقي را كه لازم است قرائت مي كند و طرفين يا وكلاي آنان، در صورت حضور، مي توانند با اجازه رئيس شعبه، مطالب خود را اظهار دارند. همچنين دادستان كل يا نماينده وي با حضور در شعبه به طور مستدل، مستند و مكتوب نسبت به نقض يا ابرام رأي معترضٌ عنه يا فرجام خواسته، نظر خود را اعلام مي كند. سپس اعضاي شعبه با توجه به محتويات پرونده و مفاد گزارش و مطالب اظهار شده، با درج نظر دادستان كل كشور يا نماينده وي در متن دادنامه، به شرح زير اتخاذ تصميم مي كنند: الف- اگر رأي مطابق قانون و ادله موجود در پرونده باشد با ابرام آن، پرونده را به دادگاه صادر كننده رأي اعاده مي نمايند. ب - هرگاه رأي مخالف قانون، يا بدون توجه به ادله و مدافعات طرفين صادر شده باشد يا رعايت تشريفات قانوني نشده و آن تشريفات به درجه اي از اهميت باشد كه موجب بي اعتباري رأي شود، شعبه ديوان عالي كشور، رأي را نقض و به شرح زير اقدام مي كند: 1- اگر عملي كه محكومٌ عليه به اتهام ارتكاب آن محكوم شده به فرض ثبوت، جرم نبوده يا به لحاظ شمول عفو عمومي و يا ساير جهات قانوني متهم قابل تعقيب نباشد، رأي صادره نقض بلا ارجاع مي شود. 2- اگر رأي صادره از نوع قرار و يا حكمي باشد كه به علت ناقص بودن تحقيقات نقض شده است، براي رسيدگي مجدد به دادگاه صادر كننده رأي ارجاع مي شود. 3- اگر رأي به علت عدم صلاحيت ذاتي دادگاه نقض شود، پرونده به مرجعي كه ديوان عالي كشور، صالح تشخيص مي دهد، ارسال مي شود و مرجع مذكور مكلف به رسيدگي است. 4- در ساير موارد، پس از نقض رأي، پرونده به دادگاه هم عرض ارجاع مي شود.
این ماده به این اسناد ارجاع میدهد
- راي وحدت رويه شماره 837 هيات عمومي ديوان عالي كشور در خصوص عدم الزام قاضي به تبعيت از نظر هيات منصفه در صدور راي در جرايم سياسي و مطبوعاتي
- راي وحدت رويه شماره 830 هيات عمومي ديوان عالي كشور با موضوع تلقي رفتار ماموراني كه با قاچاقچيان تباني كرده و با اخذ وجه به آنها اجازه عبور داده اند به عنوان تعدد اعتباري
- راي وحدت رويه شماره 826 هيات عمومي ديوان عالي كشور راجع به تاثير عفو رهبري در محاسبه سابقه محكوميت قطعي
- راي وحدت رويه شماره 817 هيات عمومي ديوان عالي كشور درخصوص قابل فرجام نبودن آراء صادره از دادگاه كيفري يك درمورد اعسار از پرداخت ديه
- رأي وحدت رويه شماره 814 هيأت عمومي ديوان عالي كشور در خصوص تبيين مفهوم «ارسال» مواد مخدر
- رأي وحدت رويه شماره 808 هيأت عمومي ديوان عالي كشور در خصوص قابليت فرجام آراء صادره درباره جنايات عمدي عليه تماميت جسماني كه ميزان مجموع ديات متعلقه نصف ديه كامل يا بيش از آن است.
- رأي وحدت رويه شماره 804 هيأت عمومي ديوان عالي كشور در خصوص مسئوليت واردكننده صدمه اوليه، پزشك يا پرستار در جراحات ناشي از اعمال جراحي
- رأي وحدت رويه شماره 796 هيأت عمومي ديوان عالي كشور در خصوص عدم تأثير كاهش مجازات حبس تعزيري در قابليت فرجام خواهي از آراء
- رأي وحدت رويه شماره 787 هيأت عمومي ديوان عالي كشور در خصوص قابل فرجام خواهي بودن كليه آراي صادره از دادگاه كيفري يك در ديوان عالي كشور فارغ از عنوان مجرمانه عمل ارتكابي
- رأي وحدت رويه شماره 770 هيأت عمومي ديوان عالي كشور در خصوص جرائم تعزيرات منصوص شرعي با احتساب ايام بازداشت (مقررات ماده 637 قانون تعزيرات مصوب 1375 و تبصره 2 ماده 115 قانون مجازات اسلامي مصوب 1392
- رأي وحدت رويه شماره 768 هيأت عمومي ديوان عالي كشور در خصوص مرجع صالح رسيدگي اعتراض مربوط به قرار منع تعقيب دادگاههاي كيفري يك در مورد تجاوز به عنف در مرحله مقدماتي
- رأي وحدت رويه شماره 766 هيأت عمومي ديوان عالي كشور در خصوص نحوه اجراي مقررات تبصره ذيل ماده 551 قانون مجازات اسلامي و حاكميت آن نسبت به جرائم قبل از لازم الاجرا شدن