قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به مقاوله ‌نامه حمل و نقل كالا با راه‌ آهن (S.M.G.S)

بمنظور سازماندهي حمل و نقل بين المللي بار در ارتباط مستقيم ريلي، نمايندگان تام الاختيار وزارت خانه هاي عهده دار راه آهنهاي: جمهوري آذربايجان، جمهوري آلباني، جمهوري بلاروس، جمهوري بلغارستان، جمهوري سوسياليستي ويتنام، گرجستان، جمهوري اسلامي ايران، جمهوري قزاقستان، جمهوري خلق چين، جمهوري دمكراتيك خلق كره، جمهوري قرقيزستان، جمهوري لتوني، جمهوري ليتواني، جمهوري مولداوي، مغولستان، جمهوري لهستان، فدراسيون روسيه، جمهوري تاجيكستان، تركمنستان، جمهوري ازبكستان، اوكراين، جمهوري استوني موافقتنامه حاضر را فيمابين خود در موارد زير منعقد نمودند:

تحت شرايط تعيين شده در موافقتنامه حاضر حمل كالا در حمل و نقل بين المللي بار توسط راه ‌آهن، بين ايستگاههاي مذكور در 2 ماده 3، طبق بارنامه هاي SMGS و تنها در شبكه راه ‌آهنهاي كشورهاي عضو موافقتنامه حاضر صورت مي پذيرد. اين موافقتنامه براي راه ‌آهنها، فرستندگان و گيرندگان كالا لازم ‌الاجرا است و بدون توجه به مالكيت دولتي طرفهاي قرارداد حمل به موقع اجرا در مي آيد .

2 ـ حمل بار از كشورهائي كه راه ‌آهنهاي آنها عضو موافقت نامه حاضر هستند، بصورت ترانزيت از طريق كشورهائي كه راه ‌آهنهاي آنها نيز عضو اين موافقتنامه هستند، به مقصد كشورهائي كه راه ‌آهنهاي آنها عضو اين موافقتنامه نيستند و بالعكس، چنانچه موافقتنامه ديگري در خصوص حمل و نقل مستقيم بين ‌المللي بار توسط راه ‌آهن اعمال نشود، طبق ترتيب و تحت شرايط پيش بيني شده در تعرفه ترانزيتي اي كه راه آهنهاي ذينفع براي حمل و نقل بين المللي موردنظر اعمال مي كنند صورت مي‌ گيرد.

3 ـ براي حمل كالا در موارد ذيل، موافقتنامه حاضر اعمال نمي ‌گردد: 1) چنانچه ايستگاههاي مبداء و مقصد در يك كشور واقع شده باشند و حمل از طريق خاك كشور ديگر فقط بصورت ترانزيت در قطارهاي راه ‌آهن كشور مبداء صورت پذيرد؛ 2) بين ايستگاههاي دو كشور بصورت ترانزيت از طريق خاك كشور ثالث در قطارهاي راه آهنهاي كشور مبداء يا مقصد؛ 3) بين ايستگاههاي واقع در دو كشور همجوار، در صورتيكه اين حمل ها در تمام مسير حركت كالا، در قطارهاي راه‌ آهن يك كشور طبق مقررات داخلي جاري در اين راه‌ آهن، صورت پذيرد. حملهاي قيد شده در بندهاي 1، 2 و 3 اين پاراگراف، بر اساس قراردادهاي خاص كه بين راه‌ آهنهاي ذينفع منعقد مي‌ گردد، انجام مي‌ شود.

4 ـ راه‌ آهنهايي كه كشورهاي آنها بطور همزمان عضو موافقتنامه هاي بين المللي ديگر هم هستند، مي ‌توانند حمل كالا را بر اساس اين موافقتنامه ها، بين خود انجام دهند.

1 ـ هر راه‌ آهن [پاورقي 1] عضو اين موافقتنامه موظف است كليه بارها، بجز بارهاي قيد شده در ماده 4، را تحت شرايط اين موافقتنامه حمل نمايند، چنانچه: 1) حمل ها در برنامه حمل و نقل راه ‌آهن مبداء پيش بيني شده باشد، البته در صورتيكه در مقررات داخلي جاري در راه ‌آهن مبداء، ترتيب ديگري پيش بيني نشود؛ 2) حمل و نقل با وسايل حمل و نقلي كه راه ‌آهن در اختيار دارد امكان پذير باشد؛ 3) فرستنده، شرايط موافقتنامه حاضر را به موقع اجرا ‌گذارد؛ 4) شرايطي كه راه‌ آهن نمي تواند از آنها جلوگيري كند و رفع آنها نيز به راه ‌آهن بستگي ندارد، مانع انجام حمل و نقل نباشند.

پاورقي 1 - از كلمه «راه آهن» كليه راه آهنهاي يك كشور استنباط مي شود.

2 ـ حمل و نقل كالا بين كليه ايستگاههايي كه براي عمليات باري در حمل و نقلهاي داخلي كشورهاي راه‌ آهنهاي عضو اين موافقتنامه باز مي باشند، در شرايط ذيل صورت مي ‌پذيرد : 1) بدون واگن به واگن نمودن بار در ايستگاههاي مرزي راه ‌آهنهايي كه داراي عرض خط يكسان هستند؛ 2) با واگن به واگن بار يا با تعويض بوژي واگنها به خطي با عرض ديگر در ايستگاههاي مرزي متصل به راه ‌آهنهاي داراي عرض خط متفاوت يا با بكارگيري چرخ محورهاي متغير. ترتيب حمل بار با واگن به واگن نمودن بار يا با تعويض بوژي واگنها به عرض خط ديگر يا با بكارگيري چرخ محورهاي متغيير توسط راه ‌آهن بر اساس موافقتنامه هاي بين راه‌ آهنهاي كشورهاي هم‌ مرز كه داراي عرض خط متفاوت هستند، تعيين مي ‌گردد. حمل كالا به مقصد راه ‌آهن جمهوري دموكراتيك خلق ‌كره تنها تا ايستگاههايي ‌كه نام آنها توسط اين راه‌ آهن به كليه راه‌ آهنهاي عضو اين موافقتنامه اعلام و به موجب مقررات داخلي جاري اين راه آهنها منتشر شود، انجام مي‌ شود . حمل واگنهاي دربستي و محمولات كانتينري تناژ بالا به راه ‌آهنهاي جمهوري خلق چين و جمهوري دموكراتيك خلق كره و بالعكس نيازمند هماهنگي قبلي با راه ‌آهنهاي اين كشورها و نيز با راه ‌آهنهاي ترانزيتي شركت كننده در حمل است.

3 ـ بنا به دستور نهادهاي دولتي ذيربط، راه‌ آهن مي تواند: 1) موقتاً حركت را بصورت كلي يا موردي قطع نمايد؛ 2) موقتاً پذيرش برخي از كالاها را قطع يا پذيرش آنها را تنها تحت شرايطي معين مجاز نمايد؛ 3) موقتاً كالاهاي معيني را بطور عمده جهت حمل بپذيرد. علاوه بر آن، راه ‌آهن حق دارد تدابير مذكور را براي شرايطي كه نمي ‌تواند مانع آنها شود و رفع آنها به راه‌ آهن بستگي ندارد اگر ضروري باشد (به عنوان مثال، پديده هاي طبيعي، ساير شرايط فورس ماژور)، اتخاذ نمايد. راه‌ آهني كه چنين تدابيري در آن به موقع اجرا گذارده مي شود، موظف است بلافاصله از طريق تلگراف مراتب را به ‌راه‌ آهنهاي ذينفع ‌كه عضو موافقتنامه حاضر هستند، اعلام نمايد. اين راه‌ آهنها بايستي بلافاصله از لغو تدابير اشاره شده نيز مطلع گردند. اين تدابير در صورتي كه بر اساس مقررات داخلي جاري راه‌ آهنها لازم باشد، منتشر مي ‌گردند .

1 ـ مواردي كه جهت حمل در ارتباط مستقيم بين المللي بار توسط راه‌ آهن غيرمجاز است عبارتند از: 1) اشيائي كه حمل آنها هر چند در يكي از كشورهائي كه راه ‌آهنهاي آنها بايستي در حمل شركت داشته باشند، ممنوع است؛ 2) اشيائي كه در انحصار اداره پست (ضميمه شماره 1) هر چند در يكي از كشورهائي كه راه ‌آهنهاي آنها بايستي در حمل شركت داشته باشند، هستند؛ 3) گلوله هاي انفجاري، مهمات گرم و جنگي بجز سلاحهاي شكاري و ورزشي؛ 4) مواد انفجاري، گازهاي متراكم، مايع يا محلول تحت فشار، مواد خوداشتعال و نيز مواد راديواكتيويته كه در جداول 1 و 2 و 2 - 4 و 7 ضميمه 2 نامبرده نشده ‌اند؛ 5) مراسلات كوچك با وزن كمتر از 10 كيلوگرم در يك عدل. اين محدوديت شامل كالاهايي كه حجم يك عدل آنها از 1 /0 مترمكعب تجاوز ميكند، نمي‌ شود؛ 6) كالاهاي با وزن بيش از 5 /1 تن در واگنهاي مسقف با سقف باز نشونده در حمل و نقلي كه بار واگن به واگن مي شود؛ 7) مراسلات كوچك در حمل و نقل واگن به واگن در وسيله نقليه بدون سقف با وزن كمتر از 100 كيلوگرم در يك عدل؛ معهذا اين نكته شامل كالاهايي كه براي آنها در ضميمه 2 حداكثر وزن براي يك عدل كمتر از 100 كيلوگرم پيش بيني مي‌ شود، نمي‌ گردد.

2 ـ چنانچه در زمان اجراي قرارداد حمل، مشاهده گردد كه اشياء پذيرفته شده، حتي با داشتن نام صحيح، جهت حمل مجاز نمي ‌باشند، در آن صورت اين اشياء توقيف و با آنها طبق قوانين و مقررات داخلي كشوري كه در آن كالا توقيف شده است، رفتار مي‌ شود.