هيأت وزيران در جلسه مورخ 24/2/1382 بنا به پيشنهاد مشترك وزارتخانههاي صنايع و معادن، امور اقتصادي و دارايي، كار و امور اجتماعي و به استناد بند (ث) تبصره (8) قانون بودجه سال 1382 كل كشور، آييننامه اجرايي بند ياد شده، را به شرح زير تصويب نمود:
آييننامه اجرايي بند (ث) تبصره (8) قانون بودجه سال 1382 كل كشور
تاریخ تصویب: 1382/02/24 · آخرین وضعیت: اصلاحی 1382/06/12 · تاریخ روزنامه رسمی: 1382/10/06
ماده ۱
ماده 1 ـ در اجراي بند (ث) تبصره (8) قانون بودجه سال 1382 كل كشور، مبلغ پانصد ميليارد (000/000/000/500) ريال از محل وجوه حاصل از بند (ب) ماده (19) قانون برنامه سوم توسعه اقتصادي، اجتماعي وفرهنگي جمهوري اسلامي ايران، موضوع رديف 971200 منظور در قسمت سوم قانون ياد شده، براي افزايش منابع صندوق بيمه بيكاري و همچنين آموزش فني و حرفهاي مشاغل واحدهاي توليدي، در قالب رديف 503642 قسمت چهارم قانون فوق اختصاص مييابد.
ماده ۲
ماده 2 ـ معادل هفتاد درصد (70%) اعتبار مزبور در اختيار سازمان تأمين اجتماعي (صندوق بيمه بيكاري) و سي درصد (30%) در اختيار وزارت كار و امور اجتماعي (سازمان آموزش فني و حرفهاي) قرار ميگيرد. تا پس از مبادله موافقتنامه جداگانه مورد اقدام قرارگيرد.
ماده ۳ـ وزارت کار و امور اجتماعی (سازمان آموزش فنی و حرفه ای) مکلف است اعتبار اختصاص یافته را بابت آموزش فنی و حرفه ای بیکاران مشمول صندوق بیمه بیکاری برای…
اصلاحی / الحاقیماده 3ـ وزارت كار و امور اجتماعي (سازمان آموزش فني و حرفهاي) مكلف است اعتبار اختصاص يافته را بابت آموزش فني و حرفهاي بيكاران مشمول صندوق بيمه بيكاري براي مشاغل واحدهاي توليدي متناسب با فرصتهاي شغلي ايجاد شده هزينه نمايد.
ماده ۴
ماده 4 ـ سازمان تأمين اجتماعي مكلف است اعتبار تخصيص يافته را در اجراي قانون بيمه بيكاري و با اولويت بند (ج) قانون حمايت از بازسازي و نوسازي صنايع نساجي كشور هزينه نمايد.
ماده ۵
ماده 5 ـ دستگاههاي اجرايي ذيربط مكلفند ضمن مبادله موافقتنامه با سازمان مديريت و برنامهريزي كشور، گزارش عملياتي، مالي، ميزان پوشش بيكاران و آموزش آنان، موضوع اين آييننامه را هر سه ماه يك بار به سازمان مديريت و برنامهريزي كشور، وزارت صنايع و معادن، وزارت كار و امور اجتماعي و وزارت امور اقتصادي و دارايي ارائه نمايند.
محمدرضا عارف ـ معاون اول رییس جمهور
محمدرضا عارف ـ معاون اول رييسجمهور
شبکهٔ استناد این سند
نقشهٔ اتکای متقابل: این سند بر چه تکیه دارد و چه چیزی بر آن.
به این اسناد ارجاع میدهد
منابعی که متنِ همین سند به آنها استناد کرده است.