ماده ۱ ـ اصطلاحات بكار رفته در اين قانون در معاني مشروح ذيل است:
ماده ۱
الف
الف ـ صندوق بازنشستگي: به كليه سازمان ها و صندوق هاي بيمه گر فعال در حوزه بيمه هاي اجتماعي دولتي و غيردولتي اطلاق مي شود.
ب
ب ـ بيمه شده: شخصي است كه در چهارچوب قوانين و مقررات مورد عمل هر يك از صندوق هاي بازنشستگي، «مشترك» صندوق محسوب مي شود و با پرداخت حق بيمه، امكان بهره مندي از حقوق و مزاياي قانوني را دارد.
پ
پ ـ سوابق بيمه اي: مدت زماني كه بيمه شده، مشترك هر يك از صندوق هاي بازنشستگي بوده و طبق مقررات صندوق مربوط حق بيمه پرداخت نموده است.
ت
ت ـ مستمري استحقاقي: وجوهي است كه برابر ضوابط مورد عمل هر صندوق بازنشستگي، در صورت احراز شرايط بازنشستگي يا از كارافتادگي به بيمه شده و در صورت فوت وي به بازماندگان واجد شرايط، متناسب با سنوات بيمه پردازي پرداخت مي گردد.
ث
ث ـ مستمري جمع: وجوهي است كه مطابق ضوابط اين قانون به بيمه شده يا بازماندگان واجد شرايط وي بر اساس تجميع سوابق بيمه اي جهت برقراري مستمري به نسبت مدت زمان بيمه پردازي (سنوات پرداخت حق بيمه) در هر يك از صندوق هاي بازنشستگي پرداخت مي گردد.
ج
ج ـ صندوق مبدأ: صندوق بازنشستگي است كه بيمه شده سابقاً به موجب قوانين و مقررات مربوط، مشترك آن صندوق بوده است.
چ
چ ـ صندوق مقصد: صندوق بازنشستگي است كه بيمه شده در زمان ارائه درخواست، مشترك فعال آن محسوب شده و قصد دارد سوابق بيمه اي خود را از صندوق مبدأ به اين صندوق منتقل نمايد.
