راي وحدت رويه شماره 666 ديوان عالي كشور در خصوص قابليت فرجام خواهي كليه دعاوي مربوط به طلاق

رأي وحدت رويه شماره 666 ()-19/3/1383 قابليت فرجام خواهي كليه دعاوي مربوط به طلاق با احترام، به استحضار مي‌رساند: به حكايت گزارش مورخ 23/2/1382 رياست محترم شعبه سي‌ام ديوان‌عالي كشور، در پرونده‌هاي كلاسه 30/12/1876 آن شعبه و 22/912/38 شعبه سي و هشتم ديوان راجع به قابل فرجام بودن احكام مربوط به طلاق و استنباط از بند الف ماده 368 قانون آيين‌دادرسي دادگاه‌هاي عمومي و انقلاب در امور مدني مصوب بيست و يكم فروردين ماه سال 1379 آراء مختلفي صادر گرديده است كه جريان هر يك از آنها به شرح ذيل تنظيم و تقديم مي‌گردد. الف: به دلالت محتويات پرونده كلاسه 30/12/1876 شعبه سي‌ام ديوان‌عالي كشور، آقاي محمدباقركردرستمي به طرفيت همسرش خانم شهناز قمي، به خواسته صدور گواهي عدم امكان سازش در دادگاه‌هاي عمومي خانواده تهران اقامه دعوي نموده كه جهت رسيدگي به شعبه 1702 دادگاه‌هاي مرقوم ارجاع گرديده است. دادگاه پس از استماع توضيحات وكلاي زوجين، قرار ارجاع امر به داوري صادر و پس از انتخاب داوران و اجراي قرار صادره و وصول نظريه مربوطه مبني بر عدم حصول سازش، ختم دادرسي را اعلام و طي دادنامه 972‌ـ12/4/1381 به علت اينكه مساعي داوران و دادگاه براي ايجاد سازش مؤثر واقع نشده است خواسته زوج را منطبق با موازين شرعي تشخيص و خواهان را مجاز دانسته پس از پرداخت مهريه به نرخ روز و نفقه ايام عده به مبلغ يكصد و پنجاه هزار تومان …