سياست‌ هاي كلي آمايش سرزمين

توسعه منابع انساني به عنوان ركن اصلي آمايش سرزمين از طريق: ‌1- تربيت انسان‌ هاي سالم، با انگيزه، شاداب، متدين، وطن ‌دوست، جمع ‌گرا، نظم‌ پذير و قانون‌ گرا. 2- ارتقاي سطح آموزش، پژوهش و بهره‌ وري نيروي كار در جهت افزايش سهم منابع انساني در تركيب عوامل مؤثر در توليد ثروت ملي. 3- برقراري تناسب كمي و كيفي جمعيت و استقرار متعادل آن در پهنه سرزمين و تعميم و گسترش شبكه‌ هاي ارتباطي و اطلاعاتي. 4- بهبود شاخص‌ هاي توسعه انساني با تأكيد بر تدين، شكوفايي استعدادها و خلاقيت ‌ها، گسترش سلامت و ارتقاي سطح دانش عمومي.

توجه به يكپارچگي ملي و سرزميني و تقويت هويت اسلامي - ايراني و مديريت سرزمين از طريق: 1- استفاده مؤثر از موقعيت، ميراث تاريخي و جاذبه‌ هاي فرهنگي و طبيعي كشور در مسير اهداف توسعه، تقويت گردشگري و حفاظت از سوابق تاريخي. 2- تنظيم اثربخش رابطه دولت و مردم و افزايش سازمان‌ يافته سهم مردم در امور كشور با توجه به سياست‌ هاي كلي مصوب در بخش «وحدت و همبستگي ملي»، «امنيت‌ ملي» و «اقوام و مذاهب». 3- تعامل سازنده ميان ارزش‌ ها و مزيت‌ هاي مناطق گوناگون كشور با استفاده از ظرفيت‌ هاي فرهنگي، آموزشي، اقتصادي و انگيزه‌ هاي ملي و اقدام در جهت تفويض اختيارات مناسب قانوني به سطوح منطقه‌ اي و محلي با رعايت تمركز امور سياستگذاري و حاكميتي.

ارتقاي كارآيي و بازدهي اقتصادي و تسهيل روابط دروني و بيروني اقتصاد كشور با: 1- تقسيم كار ملي با توجه به استعدادهاي طبيعي و خلق مزيت‌ هاي جديد در مناطق مختلف كشور. 2- هم ‌افزايي مزيت‌ هاي كشور، نوسازي بخش كشاورزي متناسب با منابع توليد و پهنه ‌بندي اقليمي، اصلاح و تكميل زنجيره‌ هاي توليد صنعتي، سازماندهي بخش خدمات نوين و توليد كالا و خدمات دانش پايه. 3- فراهم آوردن زمينه ‌هاي مناسب مديريتي و زيربنايي در مناطق مختلف و ارتقاي مستمر سطح شاخص بهره‌ وري ملي و افزايش سهم منابع انساني در توليد ثروت ملي متناسب با استعداد مناطق كشور.

دستيابي به تعادل‌ هاي منطقه‌ اي متناسب با قابليت ‌ها و توان‌ هاي هر منطقه با توجه به نكات زير: 1- ايجاد امكانات عادلانه و فرصت ‌هاي برابر و رفع تبعيض ناروا در مناطق كشور. 2- تعيين نقش ملي و فرامرزي مناطق مختلف كشور براي رسيدن به تعادل ‌هاي منطقه ‌اي و تقويت وحدت و يكپارچگي ملي. 3- فراهم آوردن زمينه‌ هاي مناسب براي افزايش سهم جمعيت و فعاليت در مناطق كم تراكم با اولويت مناطق شرقي و جنوبي كشور.

ه ـ- سامان بخشي فضاي مناسب مراكز زيست و فعاليت به ويژه در مناطق مرزي با تأكيد بر مشاركت مؤثر مردم با: 1- ساماندهي، مديريت كلان و نظارت مستمر بر پيشرفت و آباداني كشور با ايجاد شبكه به هم پيوسته مناطق اسكان و فعاليت ‌هاي ملي و تعريف نقش و كاركرد فراملي هر يك از آنها در جهت تحقق اهداف چشم‌ انداز و اصول آمايش سرزمين. 2- تقويت هدفمند عوامل پيشرفت و آباداني در مناطق حساس و ويژه با توجه به ملاحظات دفاعي، امنيتي، فرهنگي، اجتماعي و زيست محيطي و افزايش نقش و فعاليت مردم در فرآيند توسعه. 3- توسعه هماهنگي جزايز و سواحل جنوب و شمال كشور با بهره‌ گيري از ظرفيت استان‌ هاي همجوار، موقعيت جغرافيايي، زيربناهاي اساسي، منابع دريايي و نفت و گاز و استقرار صنايع مرتبط، پشتيبان و انرژي ‌بر و توسعه بازرگاني، گردشگري، آموزش عالي، فني- حرفه‌اي و تحقيقات با تقويت تعامل فراملي (طي ده سال در قالب دو برنامه پنج ‌ساله). 4- توسعه هماهنگ مناطق مرزي در شرق و غرب كشور با تقويت امور زيربنايي و بهره‌ گيري از مزيت ‌هاي نسبي جهت توسعه ظرفيت ملي گردشگري، آموزشي، بازرگاني و تعامل فرامرزي.

رعايت ملاحظات امنيتي و دفاعي در استقرار جمعيت و فعاليت در سرزمين با تكيه‌ بر: 1- انتخاب مكان‌ هاي مناسب و استقرار مراكز زيست و فعاليت و همچنين مراكز حياتي و حساس، متناسب با ملاحظات اقتصادي، اجتماعي، سياسي، فرهنگي به‌ ويژه امنيتي و پدافند غيرعامل. 2- ارتقاي فعاليت ‌هاي توسعه ‌اي ملي و استاني در مناطق مرزي با اعطاي مشوق‌ هاي اقتصادي و تقويت زيربناها و استقرار مناسب جمعيت و تقويت نيروهاي نظامي و انتظامي متناسب با تهديدات. 3- ساماندهي سطوح خدمات و استقرار جمعيت در كشور با توجه به مديريت سوانح طبيعي، حوادث و منابع آب و رعايت شرايط زمين ‌شناسي جهت افزايش ضريب ايمني تأسيسات زيربنايي و حياتي و ابنيه مراكز جمعيتي و شهرها و روستاها. 4- تقويت همگرايي، يكپارچگي ملي، وحدت و پيوندهاي اجتماعي با ارتقاي سطح توسعه يافتگي مناطق مختلف كشور و ايجاد قطب‌ ها و كانون ‌هاي توسعه. 5- پيشگيري از مهاجرت‌ هاي بي ‌رويه به مراكز استان‌ ها با تدابير لازم.

استفاده از موقعيت ممتاز جغرافيايي در جهت كسب جايگاه شايسته منطقه‌ اي و جهاني از طريق: 1- تعامل و همكاري با كشورهاي منطقه و جهان به ‌ويژه حوزه تمدن ايراني- اسلامي با تقويت نقش آفريني سياسي، اقتصادي، فرهنگي و امنيتي كشور در جهت تأمين منافع‌ ملي يا مشترك. 2- تقويت شبكه ريلي و راه‌ هاي ارتباطي اصلي و شرياني سرزمين و تبديل كشور به مركز عبور و مرور هوايي منطقه براي ترانزيت كالا و مسافر و نيز ايفاي نقش مركزيت مبادله انرژي (نفت، گاز، برق) و مخابرات در منطقه به منظور حفظ امنيت و منافع ملي. 3- جلب مشاركت كشورهاي منطقه در طراحي، سرمايه ‌گذاري و فعاليت ‌هاي مشترك در زمينه‌ هاي مختلف به ويژه اقتصادي و زيربنايي در جهت تأمين منافع مشترك منطقه ‌اي. 4- ايجاد و تقويت نهادها و تشكل‌ هاي منطقه‌ اي در زمينه‌ هاي گوناگون به ويژه علمي، فرهنگي، اقتصادي، و زيست ‌محيطي با بهره ‌گيري از عناصر هويت ايراني- اسلامي. 5- انتخاب تعدادي از كلان ‌شهرها، بنادر و جزاير مستعد كشور و تجهيز آن‌ ها به خدمات پيشرفته ارتباطي و اطلاعاتي براي پذيرش نقش فراملي. 6- ايفاي نقش محوري در تعاملات علمي – فني با منطقه و ساير كشورها با صدور خدمات فني، مهندسي و آموزشي.

حفظ، احيا و بهره‌ وري بهينه از سرمايه ‌ها، منابع طبيعي تجديدشونده و حفظ محيط‌ زيست در طرح‌ هاي توسعه.

سيد علي خامنه‌ اي