رأي وحدت رويه شماره 1995 – 1345/10/28
متابعت دادگاه حقوقي از تصميم دادگاه كيفري در خصوص رسيدگي به ادعاي جنون متهم
چون مطابق مقررات آيين دادرسي كيفري رسيدگي به اتهامات بزهكاران در صلاحيت دادگاه كيفري است و تعيين كيفر مجرمين مستلزم رسيدگي به كليه عناصر تشكيل دهنده جرم از جمله عنصر معنوي و وضعيت روحي آنها است تا بتوان نتيجتاً حدود و ميزان مسؤليت كيفري مجرم را مشخص و معين نمود و مطابق ماده 89 و 90 آيين دادرسي كيفري هرگاه مرتكب جرم در حال ارتكاب مجنون بوده و يا هنگام بازپرسي يا دادرسي به بيماريهاي مزبور مبتلا شود رسيدگي به امر جنون در عهد بازپرسان و دادگاه هاي جنحه و جنايي است و طبق مستفاد از شق 1 ماده 438 قانون آيين دادرسي كيفري در مورد حدوث جنون پس از صدور حكم قطعي رسيدگي و دستور منع اجراء از وظايف دادستان مجري حكم مي باشد در اين قضيه طبق دلالت پرونده هاي مربوط هنگام رسيدگي به اتهام متهم در مراحل جزايي برادران مشاراليه او را مجنون معرفي نموده اند تا از مجازات معاف شود و به اين اظهار در آن مراحل رسيدگي به عمل آمده ولي جنون نامبرده ثابت تلقي نگرديده وحكم مجازات صادره در ديوان عالي كشور ابرام گرديده است دادخواست اعاده دادرسي متهم در همين زمينه مورد توجه واقع نشده ورد گشته وبه اين ترتيب احكام مزبور قطعي و اعتبار قضيه محكوم به را پيدا كرده و با اين مقدمات حال اعتراض معترضين مستندا به ماد…
متن رأی
سند تکمتنی؛ پیمایش مادهای برای این نوع سند نمایش داده نمیشود.