آيين نامه اجرايي جزء (1) بند (ت) ماده (57) قانون برنامه پنجساله هفتم پيشرفت جمهوري اسلامي ايران (موضوع واگذاري مديريت بهره ‌برداري فرودگاه‌ هاي كشور)

هيئت وزيران در جلسه 1404/07/13 به پيشنهاد وزارت راه و شهرسازي با همكاري وزارت امور اقتصادي و دارايي و به استناد جزء (1) بند (ت) ماده (57) قانون برنامه پنج ساله هفتم پيشرفت جمهوري اسلامي ايران مصوب 1403، آيين نامه اجرايي جزء مذكور را به شرح زير تصويب كرد:

در اين آيين نامه، اصطلاحات زير در معاني مشروح مربوط به كار مي روند:

سازمان: سازمان هواپيمايي كشوري.

فرودگاه: منطقه اي مشخص بر روي زمين يا آب شامل ساختمان ها، تأسيسات و تجهيزات نصب شده كه از كل يا بخشي از آن حسب مورد جهت نشست، برخاست و حركت زميني انواع وسايل پرنده و حمل و نقل هوايي بار، مسافر و محموله هاي پستي استفاده مي شود و انواع آن به شرح زير است:

فرودگاه بين المللي: فرودگاهي كه داراي الزامات، تجهيزات و تسهيلاتي از جمله گمرك، گذرنامه، بهداشت عمومي و قرنطينه گياهي و حيواني براي پروازهاي بين المللي است.

فرودگاه داخلي: فرودگاهي كه صرفاً براي انجام پروازهاي داخلي تعيين شده است.

فرودگاه مرز هوايي: فرودگاهي داخلي كه حسب مورد براي پروازهاي غيربرنامه ‌اي با تأمين الزامات، تجهيزات و تسهيلاتي از جمله گمرك، گذرنامه، بهداشت عمومي و قرنطينه گياهي و حيواني، براي پروازهاي بين المللي استفاده مي شود.

فرودگاه مشترك: فرودگاهي كه هواپيماهاي نظامي و غيرنظامي براساس مقررات اين آيين نامه، مجاز به عمليات در آن مي باشند.

فرودگاه نظامي با بهره برداري غيرنظامي: فرودگاه نظامي كه بر اساس مصوبه (466) شوراي عالي امنيت ملي، وسايل پرنده غيرنظامي براساس ضوابط و مقررات سازمان مجاز به عمليات در آن مي باشند.

فرودگاه هوانوردي عمومي (جنرال اويشن): فرودگاهي كه صرفاً براي كاربردهاي خاص از جمله آموزشي، تفريحي، ورزشي، آزمايش پروازهاي وسايل پرنده و خدمات هوايي كشاورزي استفاده مي شود و مجاز به انجام جابه ‌جايي بار و مسافر نمي باشد.

فرودگاه اختصاصي: فرودگاهي كه با هدف ارائه خدمات به اشخاص حقيقي و يا حقوقي براي جابه جايي مسافر و بار اختصاصي همان اشخاص استفاده مي شود.

بالگردگاه (هلي پورت): يك فرودگاه يا يك منطقه مشخص روي سازه كه كل يا بخشي از آن براي نشست و برخاست و حركت روي سطح بالگردها مورد استفاده قرار مي گيرد.

پايگاه پروازي (ايرفيلد): منطقه ‌اي مشخص بر روي زمين يا آب به غير از فرودگاه كه از كل يا بخشي از آن حسب مورد جهت نشست، برخاست و حركت زميني انواع وسايل پرنده استفاده مي شود و الزاماً داراي پايانه، تأسيسات و يا باند روكش شده نمي باشد.

پايگاه ورزشهاي هوايي: پايگاه (سايت) پروازي كه مورد استفاده ورزش هاي هوايي قرار مي گيرد.

مالك: اشخاص حقوقي كه براساس قوانين و مقررات مربوط، مالكيت يك فرودگاه را به عهده دارند.

گواهينامه بهره ‌بردار فرودگاهي: مجوزي كه مطابق قوانين و مقررات مربوط توسط سازمان به منظور مديريت بهره‌ برداري فرودگاه ها اعطا مي گردد.

بهره بردار: شخص حقيقي و حقوقي غيردولتي اعم از داخلي و خارجي كه مديريت بهره برداري، عمليات فرودگاهي و نگهداري فرودگاه را مطابق قوانين، ضوابط و دستورالعمل هاي مربوط برعهده دارد و داراي گواهينامه بهره ‌بردار فرودگاهي مي ‌باشد.

قرارداد: قرارداد واگذاري مديريت بهره برداري از فرودگاه با حفظ مالكيت دولت كه بين بهره بردار و مالك منعقد مي گردد.

كارگروه واگذاري: كارگروهي متشكل از وزير راه و شهرسازي يا نماينده تام الاختيار ايشان (رئيس)، رئيس سازمان (دبير)، وزير امور اقتصادي و دارايي يا نماينده تام الاختيار ايشان و مالك.

طرح جامع فرودگاهي: سندي كه در برگيرنده نيازها و الزامات موجود و پيش ‌بيني نيازهاي آتي ساخت و بهره ‌برداري از فرودگاه براساس مطالعات اجتماعي، سياسي،‌ جغرافيايي و اقتصادي مستند مي ‌باشد.

فرآيند واگذاري مديريت بهره برداري فرودگاه به شرح زير است:

ارائه درخواست مالك به كارگروه واگذاري مبني بر واگذاري مديريت بهره ‌برداري فرودگاه.

اخذ موافقت كارگروه واگذاري.

انجام فراخوان عمومي واگذاري مديريت بهره برداري فرودگاه با رعايت قوانين و مقررات مربوط توسط مالك.

انتخاب متقاضي داراي گواهينامه بهره ‌بردار فرودگاهي توسط مالك با اخذ موافقت كارگروه واگذاري براساس قوانين و مقررات مربوط و با اولويت شركت‌ هاي هواپيمايي.

انعقاد قرارداد واگذاري مديريت بهره ‌برداري فرودگاه.

دوره زماني واگذاري مديريت بهره ‌برداري فرودگاه با توافق مالك و بهره ‌بردار در قرارداد واگذاري تعيين مي ‌شود.

فرودگاه هاي موضوع جزء ‌هاي (ت) و (ث) بند (2) ماده (1) اين آيين نامه قابل واگذاري نمي باشند.

مالك مجاز است طرح واگذاري فرودگاه ها را به صورت بسته اي مشتمل بر چند فرودگاه ارائه نمايد.

هرگونه تعرفه گذاري جديد در ارتباط با هزينه خدمات ارائه شده به ذي نفعان درخصوص تعرفه هاي هزينه هاي خدمات فرودگاهي و خدمات ناوبري هوايي به پيشنهاد بهره بردار و با تأييد مالك مي باشد كه پس از تصويب هيئت وزيران قابل اعمال است.

كليه استفاده كنندگان دولتي و غيردولتي خدمات فرودگاه تحت مديريت بهره برداري بخش هاي خصوصي و عمومي در بخش هاي مختلف مكلفند هزينه هاي مربوط را به بهره بردار پرداخت نمايند و معافيت ‌هاي موضوع ماده (63) قانون وصول برخي درآمدهاي دولت و مصرف آن در موارد معين مصوب 1373 و آيين‌ نامه اجرايي آن از شمول احكام اين آيين ‌نامه خارج نمي ‌باشد.

بهره ‌بردار مكلف به رعايت حقوق قانوني كاركنان شاغل قبل از واگذاري مديريت بهره ‌برداري فرودگاه بوده و كاركنان ياد شده با رعايت قوانين و مقررات مربوط تعيين تكليف مي ‌شوند.

مالك تعهدي نسبت به كاركناني كه بهره بردار در طول مدت قرارداد بهره برداري به كارگيري مي نمايد بعد از مدت قرارداد بهره برداري ندارد.

بهره بردار با هماهنگي مالك مي تواند در طول مدت بهره برداري نسبت به بازنگري طرح جامع فرودگاهي اقدام و طرح پيشنهادي خود را به مالك فرودگاه اعلام نمايد. هرگونه اقدام توسعه اي مستلزم هزينه سرمايه اي مطابق طرح جامع فرودگاهي بوده و در صورت تمايل بهره بردار در قالب قراردادهاي جداگانه يا متمم بين بهره بردار و مالك قابل انجام است.

در صورت عدم تمايل بهره بردار، سرمايه گذاري هاي لازم و ضروري توسط مالك به طرق مقتضي مستقيم يا غيرمستقيم صورت مي گيرد و متمم قرارداد مديريت بهره برداري براي امكانات و سرمايه گذاري هاي جديد با بهره بردار منعقد مي گردد.

بهره بردار مكلف است فرودگاه را با رعايت كليه مقررات ايمني، امنيتي و تسهيلاتي در صنعت هوانوردي كشور اداره نموده و ارائه خدمات استاندارد، ايمن و با كيفيت به مسافران و خطوط هوايي را بي وقفه انجام دهد.

اعمال هرگونه محدوديت در ارائه خدمات توسط بهره بردار كه موجب تعطيلي موقت يا كاهش ظرفيت پذيرش بار و مسافر فرودگاه گردد، مستلزم هماهنگي با مالك مي باشد.

بهره بردار موظف است نسبت به ارائه دسترسي به كليه آمار عملكردي در طول بهره برداري و ارائه گزارش عملكرد منظم با قالب مورد نظر مالك و سازمان اقدام نمايد.

تكاليف مديريت فرودگاه ها در محدوده واگذاري به بهره بردار منتقل مي شود و مسئوليت پاسخگويي به عهده بهره‌ بردار مي باشد.

معاون اول رئيس جمهور - محمدرضا عارف