فرزندان حاصل از ازدواج شرعي زنان ايراني با مردان غيرايراني كه قبل يا بعد از تصويب اين قانون متولد شده يا مي شوند، قبل از رسيدن به سن هجده سال تمام شمسي به درخواست مادر ايراني در صورت نداشتن مشكل امنيتي ( به تشخيص وزارت اطلاعات و سازمان اطلاعات سپاه پاسداران انقلاب اسلامي ) به تابعيت ايران در مي آيند. فرزندان مذكور پس از رسيدن به سن هجده سال تمام شمسي، در صورت عدم تقاضاي مادر ايراني، مي توانند تابعيت ايران را تقاضا كنند كه در صورت نداشتن مشكل امنيتي ( به تشخيص وزارت اطلاعات و سازمان اطلاعات سپاه پاسداران انقلاب اسلامي ) به تابعيت ايران پذيرفته مي شوند. پاسخ به استعلام امنيتي بايد حداكثر ظرف مدت سه ماه انجام شود و نيروي انتظامي نيز مكلف است نسبت به صدور پروانه اقامت براي پدر غيرايراني در صورت نداشتن مشكل امنيتي (به تشخيص وزارت اطلاعات و سازمان اطلاعات سپاه پاسداران انقلاب اسلامي) اقدام كند.
ماده واحده (اصلاحی ۰۲ˏ۰۷ˏ۱۳۹۸)
اصلاحی / الحاقیتبصره ۱ (اصلاحی ۰۲ˏ۰۷ˏ۱۳۹۸)
در صورتي كه پدر و يا مادر متقاضي در قيد حيات نبوده و يا در دسترس نباشند، در صورت ابهام در احراز نسب متقاضي، احراز نسب با دادگاه صالح مي باشد.
اصلاحی / الحاقیتبصره ۲ (اصلاحی ۰۲ˏ۰۷ˏ۱۳۹۸)
افراد فاقد تابعيتي كه خود و حداقل يكي از والدين شان در ايران متولد شده باشند، مي توانند پس از رسيدن به سن هجده سال تمام شمسي، تابعيت ايراني را تقاضا كنند كه در صورت نداشتن سوء پيشينه كيفري و نيز نداشتن مشكل امنيتي (به تشخيص وزارت اطلاعات و سازمان اطلاعات سپاه پاسداران انقلاب اسلامي) به تابعيت ايران پذيرفته مي شوند .
اصلاحی / الحاقی