ماده ۱ قانون حمايت خانواده
ماده ۱ ـ به منظور رسيدگي به امور و دعاوي خانوادگي، قوه قضائيه موظف است ظرف سه سال از تاريخ تصويب اين قانون در كليه حوزه هاي قضائي شهرستان به تعداد كافي شعبه دادگاه خانواده تشكيل دهد. تشكيل اين دادگاه در حوزه هاي قضائي بخش به تناسب امكانات به تشخيص رئيس قوه قضائيه موكول است.
این ماده به این اسناد ارجاع میدهد
- راي وحدت رويه شماره 829 هيات عمومي ديوان عالي كشور در خصوص تعيين مرجع صالح در رسيدگي به دعواي زوجه به طرفيت متعهد ثالث مبني بر الزام به تنظيم سند رسمي مال غير منقول موضوع مهريه
- رأي وحدت رويه شماره 769 هيأت عمومي ديوان عالي كشور با موضوع: صلاحيت دادگاه خانواده نسبت به دادگاه حقوقي صلاحيت ذاتي است و حل اختلاف در صلاحيت ديوان عالي كشور خواهد بود
- رأي وحدت رويه شماره 741 ديوان عالي كشور با موضوع حضور قاضي مشاور زن در مواردي كه دادگاه هاي عمومي حقوقي به علت عدم تشكيل دادگاه هاي خانواده به دعاوي خانوادگي رسيدگي مي كنند قانوناً ضرورت ندارد