رأي وحدترويه شماره 800 ()- 11/4/1336 فرجامخواهي از تصميم دادگاه راجع به حجر چون به موجب ماده (27) قانون امور حسبي() تصميم دادگاه وقتي قابل فرجام است كه در قانون تصريح شده باشد و در مورد تصميم دادگاه راجع به حجر در قانون تصريح به حق فرجام نشده است و مستنبط از ماده (44) قانون مزبور هم كه حق فرجام درآن تصريح گرديده ناظر به موردي است كه شخص ثالث بر تصميم دادگاه اعتراض كرده باشد بنابراين احكام مربوط به حجر براي اشخاص ذينفعي كه طبق ماده (15) قانون مذكور در جريان رسيدگي دخالت داشته و عنوان شخص ثالث نداشتهاند قابل فرجام نميباشد.
بند 249514
سند تکمتنی؛ پیمایش مادهای برای این نوع سند نمایش داده نمیشود.