رأي شماره 93 مورخ 1368/10/10 هيأت عمومي ديوان عدالت اداري در خصوص عدم صلاحيت ديوان نسبت به رسيدگي به آيين‌نامه اجرايي تبصره ماده (7) موضوع لايحه قانوني اصلاح مواد هفت و هشت قانون تأمين وسائل و امكانات تحصيل اطفال و جوانان ايراني مصوب 1359/03/12 شوراي انقلاب اسلامي، به جهت عدم احتساب موضوع از مصاديق آيين نامه و تصويبنامه هاي دولت، مستند به اصل يكصد و هفتاد و سوم قانون اساسي و بند «پ» از شق «1» ماده (11) و ماده (25) قانون ديوان عدالت اداري مصوب 1360/11/04 ؛ عدم مغايرت تصويبنامه مورخ 1366/04/27 شوراي معاونين وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي، مبني بر نحوه احتساب هزينه تحصيلات عالي در صورت خروج از كشور، به جهت عدم مغايرت با قانون

موضوع : لغو تصويبنامه شوراي معاو‌نين مورخ 27/4/1366 تاريخ: 10/10/68 ـ شماره دادنامه: 93 ـ كلاسه پرو‌نده: 67/81 شاكي : آقاي محمدمهدي بنايي طرف شكايت : و‌زارت بهداشت, درمان و آموزش پزشكي مقدمه : شاكي به شرح دادخواست تقديمي اعلام داشته است: در تصويبنامه مذكور هزينه شهريه آموزش رايگان معين شده است و از ساليانه هفتاد هزار تومان تا سيصدهزار تومان قرار داده شده است. هر دانشجويي كه از تحصيل منصرف شود بايد اين مبلغ را پرداخت كند تا بتواند مدارك خود را از دانشگاه پس بگيرد يا اجازه داشته باشد در كنكور سال بعد شركت كند و اين رو‌ند مخالف اصل سي‌ام و موارد سوم و نهم از اصل سوم قانون اساسي است. با انجام تبادل لايحه مدير كل دفتر امور حقوقي و‌زارت بهداشت درمان و آموزش پزشكي به شرح نامه 4537/5/ن ‌ـ‌ 2/12/67 در مقام پاسخ اعلام داشته است: براساس لايحه قانوني اصلاح مواد هفت و هشت قانون تأ‌مين و‌سايل و امكانات تحصيل اطفال و جوانان ايراني, مصوب سال 1358 شوراي انقلاب جمهوري اسلامي ايران و تبصره آن آيين‌نامه مربوط به احتساب هزينه تحصيلات عالي و نحوه خرو‌ج از كشور افراد مشمول قانون مذكور و نحوه اشتغال آنان به تصويب هيأ‌ت و‌زيران خواهد رسيد. همچنين براساس تبصره 2 ماده يك آيين‌نامه اجرايي تبصره ماده هفت موضوع لايحه قانوني اصلاح مواد هفت و هشت قانون تأ‌مين و‌سايل و امكانات تحصيل اطفال و جوانان ايراني, مصوب 26/…