قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به كنوانسيون بين المللي آمادگي ،مقابله و همكاري در برابر آلودگي نفتي

ماده واحده ـ به دولت جمهوري اسلامي ايران اجازه داده مي‌شود به كنوانسيون بين‌المللي آمادگي، مقابله و همكاري در برابر آلودگي نفتي ـ ‌مصوب سال يكهزار و سيصد و شصت و نه هجري شمسي، برابر با سال يكهزار و نهصد و نود ميلادي، مشتمل بر يك مقدمه نوزده (19) ماده و يك(1) ‌الحاقيه ملحق شود و اسناد مربوط را تسليم نمايد.

بسم‌الله الرحمن الرحيم ‌كنوانسيون بين‌المللي آمادگي، مقابله و همكاري در برابر آلودگي نفتي مصوب 1369 هجري شمسي برابر با 1990 ميلادي

اعضاي كنوانسيون حاضر، ‌با آگاهي نسبت به ضرورت حفظ محيط زيست انساني بطور اعم و محيط زيست دريايي بطور اخص، ‌با شناسائي خطرات جدي كه از طريق سوانح آلودگي نفتي از سوي كشتيها، واحدهاي دور از ساحل، بنادر دريايي و تجهيزات حمل و نقل نفت به محيط‌زيست دريايي تحميل مي‌شود، ‌با درنظر گرفتن اهميت اقدامات احتياطي و بازدارنده در جلوگيري از آلودگي نفتي در وهله اول و ضرورت بكار گيري جدي اسناد بين‌المللي موجود در‌ارتباط با ايمني دريايي و جلوگيري از آلودگي دريايي، به ويژه كنوانسيون بين‌المللي ايمني جان افراد در دريا مصوب1353 هجري شمسي برابر با 1974‌با اصلاحات بعدي، و كنوانسيون بين‌المللي جلوگيري از آلودگي توسط كشتيها، مصوب 1352 هجري شمسي برابر با 1973 ميلادي تعديل شده توسط‌پروتكل مربوط به آن مصوب 1357 هجري شمسي برابر با 1978 ميلادي با اصلاحات بعدي، و همچنين توسعه سريع استانداردهاي رو به رشد مربوط‌به طرح، عمليات و نگهداري كشتيهاي حامل نفت و واحدهاي دور از ساحل، ‌همچنين با در نظر گرفتن اينكه، در صورت وقوع سانحه آلودگي نفتي، اقدام سريع و مؤثر جهت به حداقل رساندن خساراتي كه ممكن است از چنين‌سانحه‌اي ناشي شود، حياتي مي‌باشد، ‌با تاكيد بر اهميت آمادگي مؤثر براي مبارزه با سوانح آلودگي نفتي و نقش مهمي كه صنايع نفت و كشتيراني در اين خصوص دارند، ‌با شناسائي مجدد اهميت كمكهاي دوجانبه و همكاري بين‌المللي در زمين…

ماده 1 ـ كليات 1 ـ اعضاء بطور انفرادي يا مشترك تعهد مي‌نمايند كه تمامي اقدامات لازم را طبق مفاد اين كنوانسيون و الحاقيه آن براي آمادگي و مقابله با يك سانحه‌آلودگي نفتي انجام دهند. 2 ـ الحاقيه اين كنوانسيون جزء لاينفك كنوانسيون را تشكيل داده و اشاره به كنوانسيون در عين حال اشاره به الحاقيه تلقي خواهد شد. 3 ـ اين كنوانسيون در مورد هيچ كشتي جنگي، شناور پشتيباني نيروي دريايي يا ديگر كشتيهايي كه تحت مالكيت يا بهره برداري يك كشور بوده و‌في‌الحال صرفاً در اعمال غير تجاري مورد استفاده قرار مي‌گيرد، اعمال نخواهد گرديد اما هر عضو با اتخاذ تدابير لازمي كه در عمليات يا قابليتهاي‌عملياتي اينگونه كشتيهاي تحت تملك يا بهره برداري آن عضو اختلال ايجاد ننمايد، تضمين خواهد نمود كه چنين كشتيهائي تا آنجا كه معقول و عملي‌باشد مطابق اين كنوانسيون عمل نمايند.

ماده 2 ـ تعاريف ‌از نظر اين كنوانسيون:

1 ـ «‌نفت» يعني مواد نفتي به هر شكل از جمله نفت خام، مواد سوختي، لخته‌هاي نفتي، مواد زايد نفتي و فرآورده‌هاي پالايش شده،

2 ـ «‌سوانح آلودگي نفتي» يعني اتفاق يا مجموعه‌اي از اتفاقات كه داراي منشاء يكسان بوده كه منجر به ريزش نفت شده يا ممكن است بشود و محيط‌زيست دريايي يا خطوط ساحلي يا منافع مربوط به يك يا چند كشور را مورد تهديد قرار داده و يا ممكن است مورد تهديد قرار دهد و مستلزم اقدام‌اضطراري يا واكنش فوري ديگري باشد.

3 ـ «‌كشتي» يعني شناور از هر نوع كه در محيط زيست دريايي فعاليت مي‌كند و شامل قايقهاي هايدر و فويل، هاوركرافتها، زيردرياييها يا قايقهاي سيار از‌هر نوع مي‌گردد.

4 ـ «‌واحد دريايي» يعني تأسيسات يا سازه‌هاي ثابت يا شناوري كه براي اكتشاف و استخراج يا توليد نفت يا گاز يا تخليه و بارگيري نفت بكار گرفته‌مي‌شود.

5 ـ «‌بنادر و تأسيسات حمل و نقل نفت» يعني آن تأسيساتي كه خطر سانحه آلودگي نفتي را در برداشته و از جمله شامل بنادر، پايانه‌هاي نفتي، خطوط‌لوله و ديگر تأسيسات تخليه و بارگيري نفت مي‌گردد.

6 ـ «‌سازمان» يعني سازمان بين‌المللي دريانوردي.

7 ـ «‌دبير كل» يعني دبير كل سازمان.

ماده 3 ـ طرحهاي اضطراري آلودگي نفتي 1 ـ الف ـ هر عضو كشتيهايي را كه محق به برافراشتن پرچم آن هستند ملزم خواهد نمود كه طرح اضطراري آلودگي نفتي در كشتي را كه مقررات مصوب‌سازمان براي اين منظور مقرر كرده، طبق مقررات مزبور داشته باشند. ب ـ كشتي كه ملزم به داشتن طرح اضطراري آلودگي در كشتي بر طبق جزء (‌الف) مي‌باشد، هنگام حضور در يك بندر يا يك پايانه دريايي تحت‌حاكميت يكي از اعضاء، طبق روشهاي مندرج در موافقتنامه‌هاي بين‌المللي موجود يا قوانين ملي آن عضو مشمول بازرسي مأموراني كه توسط عضو‌مزبور بطور مقتضي اختيار يافته‌اند، خواهد بود. 2 ـ هر كشور عضو بايد گردانندگان واحدهاي دريايي تحت حاكميت خود را ملزم به داشتن طرحهاي اضطراري آلودگي نفتي كند كه هماهنگ با سيستم‌ملي ايجاد شده طبق ماده (6) بوده و طبق روشهاي وضع شده توسط مقامات ملي ذيصلاح به تصويب رسيده باشد. 3 ـ هر كشور عضو بايد مقامات يا گردانندگان بنادر دريايي يا تأسيسات تخليه و بارگيري نفتي تحت حاكميت خود را به گونه‌اي كه مناسب مي‌داند به ‌داشتن طرحهاي اضطراري آلودگي نفتي يا ترتيبات مشابهي كه هماهنگ با سيستم ملي ايجاد شده كه طبق ماده(6) بوده و طبق روشهاي وضع شده‌توسط مقامات ملي ذيصلاح به تصويب رسيده باشد، ملزم نمايد.

ماده 4 ـ تشريفات گزارش آلودگي نفتي 1 ـ هر عضو بايد: ‌الف ـ فرماندهان كشتيها يا ساير افراد مسئول كشتيهاي تحت پرچم خود و افراد مسئول واحدهاي دريايي تحت صلاحيت خود را ملزم نمايد كه بدون‌هيچ تأخيري هر گونه اتفاق در كشتي يا واحدهاي دريايي خود را كه متضمن ريزش نفتي يا احتمال ريزش نفتي هستند، به مراجع زير گزارش نمايند: 1 ـ در مورد كشتي، به نزديكترين كشور ساحلي، 2 ـ در مورد واحدهاي دريايي، به كشور ساحلي كه واحد، تحت صلاحيت آن است. ب ـ فرماندهان يا ديگر افراد مسئول كشتيهاي تحت پرچم و افراد مسئول واحدهاي دريايي تحت صلاحيت خود را ملزم نمايد كه بدون هيچ تأخيري‌هر گونه اتفاق مورد مشاهده در دريا را كه متضمن ريزش يا وجود نفت باشد، به مراجع زير گزارش نمايند: 1 ـ در مورد كشتي، به نزديكترين كشور ساحلي، 2 ـ در مورد واحد دريايي، به كشور ساحلي كه واحد، تحت صلاحيت آن است. ج ـ افراد مسئول بنادر و تأسيسات تخليه و بارگيري نفت تحت صلاحيت خود را ملزم نمايد بدون تأخير هر گونه اتفاقي كه متضمن ريزش يا احتمال‌ريزش نفت يا وجود نفت باشد را به مقامات ملي ذيصلاح، گزارش نمايند. ‌د ـ به شناورها يا هواپيماهاي بازرسي دريائي و ديگر سرويسهاي خدماتي ذيربط يا مقامات خود دستور دهد بدون تأخير هر گونه حادثه مورد مشاهده‌در دريا يا در بندر يا تأسيسات تخليه و بارگيري نفت كه متضمن ريزش نفت يا وجود نفت باشد را به مقامات ملي ذيصلاح …

ماده 5 ـ اقدام در صورت دريافت گزارش آلودگي نفتي 1 ـ هر گاه عضوي گزارشي را كه در ماده (4) به آن اشاره شده يا اطلاعات مربوط به آلودگي كه توسط ديگر منابع تهيه گرديده است، دريافت نمايد بايد: ‌الف ـ حادثه را به منظور تعيين اينكه سانحه، آلودگي نفتي است يا خير مورد ارزيابي قرار دهد. ب ـ ماهيت، وسعت و عواقب احتمالي سانحه آلودگي نفتي را مورد ارزيابي قرار دهد و ج ـ سپس بدون تأخير تمامي كشورهائي را كه منافع آنها به وسيله چنين سانحه آلودگي نفتي تحت تأثير يا احتمالاً تحت تأثير قرار مي‌گيرد، همراه با‌موارد زير تا زمان خاتمه اقدامات به عمل آمده براي مقابله با سانحه يا تصميم كشورهاي مزبور براي اقدام مشترك مطلع سازد. 1 ـ جزئيات ارزيابي‌هاي خود و هر اقدامي را كه جهت مقابله با حادثه آلودگي نفتي انجام داده يا قصد انجام آن را دارد، و 2 ـ اطلاعات اضافي در صورت اقتضا، 2 ـ در صورتي كه شدت چنين سانحه آلودگي نفتي ايجاب كند آن عضو بايد مستقيم يا در صورت اقتضاء از طريق سازمان يا ترتيبات منطقه‌اي مربوط‌اطلاعات مورد اشاره در جزء‌هاي (ب) و (ج) بند (1) را در اختيار سازمان قرار دهد. 3 ـ در صورتي كه شدت چنين سانحه نفتي ايجاب كند از ساير كشورهاي متأثر از اين سانحه درخواست مي‌شود بطور مستقيم يا در صورت اقتضاء، از‌طريق سازمان يا ترتيبات منطقه‌اي مربوط ارزيابي خود را از ميزان تهديد منافعشان و هر گونه اقدام به عمل آمده …

ماده 6 ـ سيستمهاي ملي و منطقه‌اي براي آمادگي و مقابله 1 ـ هر عضو بايد يك سيستم ملي جهت مقابله سريع و مؤثر با سوانح آلودگي نفتي ايجاد نمايد. اين سيستم حداقل بايد شامل موارد ذيل باشد: ‌الف ـ تعيين موارد زير: 1 ـ مقام يا مقامات ذيصلاح ملي با مسئوليت آمادگي و مقابله با آلودگي نفتي، 2 ـ نقطه يا نقاط تماس عملياتي ملي كه مسئول دريافت و انتقال گزارشات آلودگي نفتي مندرج در ماده (4) باشد، و 3 ـ مقامي كه مجاز باشد از طرف آن كشور، درخواست كمك نموده يا در مورد ارائه كمك درخواست شده تصميم‌گيري نمايد. ب ـ طرح ملي مقابله با موارد پيش‌بيني نشده براي آمادگي و مقابله كه شامل روابط سازماني نهادهاي مختلف درگير (‌اعم از عمومي يا خصوصي) با مد‌نظر قرار دادن دستورالعملهاي تدوين شده توسط سازمان. 2 ـ به علاوه، هر عضو در چارچوب توانائيهاي خود بطور انفرادي يا از طريق همكاري دوجانبه يا چند جانبه و در صورت اقتضاء، با همكاري صنايع‌نفت و كشتيراني، مقامات بندري و ساير مؤسسات مربوط، بايد موارد ذيل را ايجاد نمايد: ‌الف ـ حداقل سطح تجهيزات از قبل مستقر شده جهت مقابله با ريزش نفت، متناسب با خطر احتمالي، و برنامه‌هائي براي استفاده از آنها، ب ـ برنامه تمرينات براي سازمانهاي مقابله با آلودگي نفتي و آموزش پرسنل مربوط، ج ـ طرحهاي تفصيلي و قابليتهاي ارتباطي براي مقابله با يك سانحه آلودگي نفتي. چنين قابليتهايي بطور مداوم بايد…

ماده 7 ـ همكاري بين‌المللي جهت مقابله با آلودگي 1 ـ اعضاء موافقت مي‌نمايند كه، با توجه به توانائيها و موجود بودن منابع مربوط خود، بنا به تقاضاي هر عضوي كه از سانحه آلودگي نفتي متأثر شده يا‌احتمال دارد تحت تأثير قرار گيرد با آن عضو همكاري نموده و خدمات مشورتي، پشتيباني و تجهيزات فني به منظور مقابله با سانحه آلودگي نفتي، در‌صورتي كه شدت چنين حادثه‌اي اقتضا كند به آن ارائه نمايند، تأمين هزينه‌هاي چنين كمكي براساس مفاد الحاقيه اين كنوانسيون انجام خواهد شد. 2 ـ عضوي كه تقاضاي كمك نموده است مي‌تواند از سازمان بخواهد تا جهت مشخص نمودن منابع مالي موقت براي هزينه‌هاي مندرج در بند (1)،‌كمك نمايد. 3 ـ طبق موافقتنامه‌هاي قابل اعمال بين‌المللي، هر عضو بايد اقدامات حقوقي يا اداري لازم را جهت تسهيل موارد ذيل به عمل آورد: ‌الف ـ ورود و خروج كشتيها، هواپيماها و ساير وسايل حمل و نقل مورد استفاده براي مقابله با يك سانحه آلودگي نفتي و بهره برداري از آنها در سرزمين‌خود يا حمل كاركنان، كالا، مواد و تجهيزات لازم جهت مقابله با يك چنين سانحه‌اي، و ب ـ نقل و انتقال سريع افراد، كالاها، مواد و تجهيزات مندرج در جزء (‌الف) به داخل، در داخل و به خارج از سرزمين خود.

ماده 8 ـ تحقيق و توسعه 1 ـ اعضاء موافقت مي‌نمايند تا بطور مستقيم يا در صورت اقتضاء از طريق سازمان يا سازمانها يا ترتيبات منطقه‌اي مربوط جهت ارتقاء و مبادله نتايج‌برنامه‌هاي تحقيق و توسعه مربوط به گسترش آخرين پيشرفتها در زمينه آمادگي و مقابله با آلودگي نفتي ـ از جمله فن‌آوريها و فنون بازرسي، بازدارندگي،‌جمع آوري، متفرق سازي، پاكسازي و راههاي ديگر كاهش يا تعديل اثرات آلودگي نفتي ـ و جهت اعاده وضع سابق، همكاري نمايند. 2 ـ براي اين منظور، اعضاء تعهد مي‌نمايند كه بطور مستقيم يا در صورت اقتضاء از طريق سازمان يا سازمانها يا ترتيبات منطقه‌اي مربوط، ارتباط لازم را‌بين مؤسسات تحقيقاتي اعضاء برقرار نمايند. 3 ـ اعضاء موافقت مي‌نمايند كه بطور مستقيم يا از طريق سازمان يا سازمانها و يا ترتيبات منطقه‌اي مربوط در صورت اقتضاء جهت ترغيب برگزاري‌مرتب سمپوزيوم‌هاي بين‌المللي در موضوعات مربوط از جمله پيشرفتهاي فن‌آوري در زمينه تجهيزات و فنون مبارزه با آلودگي نفتي همكاري نمايند. 4 ـ اعضاء موافقت مي‌نمايند كه از طريق سازمان يا سازمانهاي بين‌المللي ذيصلاح توسعه استانداردهاي مربوط به تجهيزات و فنون سازگار مقابله با‌آلودگي نفتي را تشويق نمايند.

ماده 9 ـ همكاري فني 1 ـ اعضاء تعهد مي‌نمايند كه بطور مستقيم يا از طريق سازمان و ساير نهادهاي بين‌المللي در صورت اقتضاء در رابطه با آمادگي و مقابله با آلودگي نفتي‌در موارد زير به اعضائي كه تقاضاي كمك فني مي‌نمايند، كمك نمايند: ‌الف ـ آموزش كاركنان ب ـ اطمينان از موجود بودن فن‌آوري، تجهيزات و تأسيسات مربوط، ج ـ تسهيل ساير اقدامات و ترتيبات جهت آمادگي و مقابله با سوانح آلودگي نفتي، و ‌د ـ انجام برنامه‌هاي مشترك تحقيق و توسعه. 2 ـ اعضاء تعهد مي‌نمايند كه باتوجه به قوانين، مقررات و سياستهاي ملي خود بطور فعال در زمينه انتقال فن‌آوري در رابطه با آمادگي و مقابله با آلودگي‌نفتي همكاري نمايند.

ماده 10 ـ ترغيب همكاريهاي دوجانبه و چندجانبه در زمينه آلودگي و مقابله ‌اعضاء بايد مساعي خود را جهت انعقاد موافقتنامه‌هاي دوجانبه يا چند جانبه براي آمادگي و مقابله با آلودگي نفتي بكار گيرند. نسخه‌هاي موافقتنامه‌هاي‌مزبور بايد به سازمان ارائه گردد تا در صورت تقاضا در اختيار اعضاء قرار گيرد.

ماده 11 ـ ارتباط با ساير كنوانسيونها و موافقتنامه‌هاي بين‌المللي ‌هيچ يك از مفاد اين كنوانسيون نبايد به نحوي تفسير گردد كه منجر به تغيير حقوق يا تعهدات هريك از اعضاء به موجب ساير كنوانسيونها يا‌موافقتنامه‌هاي بين‌المللي شود.

ماده 12 ـ ترتيبات نهادي 1 ـ اعضاء، «‌سازمان» را مشروط بر موافقت آن و موجود بودن منابع كافي جهت اداره فعاليت، براي انجام وظايف و فعاليتهاي زير برمي‌گزينند: ‌الف ـ خدمات اطلاعاتي: 1 ـ دريافت، مقايسه و انتشار اطلاعات تهيه شده توسط اعضاء، و اطلاعات مربوط ارائه شده توسط ديگر منابع، و 2 ـ ارائه كمك جهت مشخص نمودن منابع مالي موقت هزينه‌ها. ب ـ تعليم و آموزش: 1 ـ ترغيب آموزش در زمينه آمادگي و مقابله با آلودگي نفتي، 2 ـ ترغيب برگزاري سمپوزيومهاي بين‌المللي، ج ـ خدمات فني: 1 ـ تسهيل همكاري در زمينه تحقيق و توسعه، 2 ـ ارائه طريق به كشورهائي كه درصدد ايجاد قابليتهاي مقابله ملي يا منطقه‌اي هستند، و 3 ـ تجزيه و تحليل اطلاعات تهيه شده توسط اعضاء و اطلاعات مربوط تهيه شده توسط ديگر منابع و ارائه طريق يا اطلاعات به كشورها. ‌د ـ كمكهاي فني: 1 ـ تسهيل تهيه كمكهاي فني به كشورهايي كه درصدد ايجاد قابليتهاي مقابله ملي يا منطقه‌اي هستند، 2 ـ تسهيل تأمين كمك و مشاوره فني بنا به تقاضاي كشورهائي كه با سوانح عمده آلودگي نفتي مواجه شده‌اند. 2 ـ در اجراي فعاليتهاي مشخص شده در اين ماده، سازمان تلاش خواهد نمود تا قابليت كشورها را بطور انفرادي از طريق ترتيبات منطقه‌اي جهت‌آمادگي و مقابله با سوانح آلودگي نفتي، با استفاده از تجارب كشورها، موافقتنامه‌هاي منطقه‌اي و ترتيبات صنعتي و با امعان نظر ويژه به نيازهاي‌كشورهاي …

ماده 13 ـ ارزيابي كنوانسيون ‌اعضاء در چارچوب سازمان مؤثر بودن كنوانسيون را در پرتو اهداف آن، بخصوص با توجه به اصول مربوط به همكاري و كمك مورد ارزيابي قرار‌خواهند داد.

ماده 14 ـ اصلاحات

1 ـ اين كنوانسيون طبق يكي از روشهاي مشخص شده در ذيل مي‌تواند اصلاح گردد.

2 ـ اصلاح بعد از بررسي توسط سازمان:

الف ـ هر اصلاحيه پيشنهادي توسط يكي از اعضاي كنوانسيون بايد به سازمان تسليم و توسط دبير كل بين تمامي اعضاي سازمان و تمامي اعضاء‌حداقل شش ماه قبل از بررسي آن، توزيع گردد.

ب ـ هر اصلاحيه‌اي كه به شكل فوق پيشنهاد و توزيع گرديده بايستي به كميته حفاظت از محيط زيست دريايي سازمان جهت بررسي تسليم گردد.

ج ـ اعضاي كنوانسيون اعم از عضو يا غيرعضو سازمان اجازه خواهند داشت كه در جريان رسيدگي كميته حفاظت از محيط زيست دريايي شركت‌نمايند.

د ـ اصلاحيه‌ها فقط با اكثريت دو سوم اعضاي حاضر و راي دهنده كنوانسيون به تصويب خواهد رسيد.

ه ـ ـ اگر اصلاحيه‌ها طبق جزء (‌د) به تصويب برسند، توسط دبير كل به تمامي اعضاي كنوانسيون جهت پذيرش ارسال خواهند شد.

و ـ 1 ـ اصلاحيه يك ماده يا الحاقيه كنوانسيون در تاريخي پذيرفته شده تلقي خواهد شد كه توسط دو سوم اعضاء پذيرفته شود. 2 ـ اصلاحيه يك ضميمه در پايان دوره‌اي كه در زمان تصويب آن توسط كميته حفاظت از محيط زيست دريايي تعيين شده، و كمتر از ده ماه نيز‌نمي‌تواند باشد، پذيرفته شده تلقي خواهد شد. مگر اينكه در طول اين مدت، مخالفت حداقل يك سوم اعضاء به دبير كل اعلام شده باشد.

ز ـ 1 ـ اصلاحيه يك ماده، يا الحاقيه كنوانسيون كه طبق رديف (1) جزء (‌و) بند (1) پذيرفته شده باشد شش ماه، پس از تاريخي كه در اين تاريخ پذيرفته‌شده تلقي مي‌گردد نسبت به اعضائي كه دبير كل را از پذيرش آن توسط خود مطلع ساخته‌اند لازم‌الاجرا خواهد گرديد. 2 ـ اصلاحيه يك ضميمه كه طبق رديف (2) جزء (‌و) پذيرفته شده است شش ماه بعد از تاريخي كه در آن تاريخ پذيرفته شده تلقي مي‌گردد نسبت به‌تمامي اعضا به استثناي اعضائي كه پيش از اين تاريخ مخالفت خود را اعلام نموده‌اند لازم‌الاجرا خواهد شد. هر عضو در هر زمان مي‌تواند مخالفت‌اعلام شده قبلي خود را با تسليم اعلاميه‌اي دال بر اين موضوع به دبير كل، پس بگيرد.

3 ـ اصلاح توسط يك كنفرانس: ‌الف ـ بنا به تقاضاي يكي از اعضاء، كه حداقل مورد تائيد يك سوم اعضا باشد، دبير كل كنفرانسي از اعضاي كنوانسيون را جهت بررسي اصلاحات‌كنوانسيون برگزار خواهد كرد. ب ـ اصلاحيه‌اي كه توسط اكثريت دو سوم اعضاي حاضر و راي دهنده چنين كنفرانسي تصويب شود، توسط دبير كل جهت پذيرش به تمامي اعضاء‌ارسال خواهد شد. ج ـ به جز هنگامي كه كنفرانس طور ديگري تصميم‌گيري نمايد، اصلاحيه طبق مراحل مشخص شده در جزء‌هاي (‌و) و (‌ز) بند (2) پذيرفته شده تلقي‌شده و لازم‌الاجرا خواهد شد.

4 ـ تصويب و لازم‌الاجرا شدن يك اصلاحيه كه منجر به اضافه نمودن يك الحاقيه يا يك ضميمه مي‌شود تابع روش قابل اعمال در مورد اصلاحيه‌الحاقيه خواهد بود.

5 ـ هر عضوي كه اصلاحيه يك ماده يا الحاقيه را به موجب رديف (1) جزء (‌و) بند (2) يا اصلاحيه‌اي كه منجر به اضافه كردن يك الحاقيه يا يك‌ضميمه به موجب بند(4) را نپذيرفته است يا مخالفت خود در مورد اصلاحيه يك ضميمه را به موجب رديف (2) جزء (‌و) بند (2) ارسال داشته است،‌با آن به عنوان غيرعضو فقط از نظر بكار گيري چنين اصلاحيه‌اي رفتار خواهد شد. چنين رفتاري با تسليم اطلاعيه پذيرش طبق رديف (1) جزء (‌و) بند(2) يا استرداد مخالفت طبق رديف (2) جزء (‌ز) بند (2)، خاتمه خواهد يافت.

6 ـ دبير كل تمامي اعضاء را از هر اصلاحيه‌اي كه طبق اين ماده لازم‌الاجرا مي‌شود به علاوه تاريخي كه در آن اصلاحيه لازم‌الاجرا مي‌گردد مطلع‌خواهد ساخت.

7 ـ هر اطلاعيه پذيرش، مخالفت، استرداد مخالفت به يك اصلاحيه به موجب اين ماده بايد بطور كتبي به دبير كل اطلاع داده شود، وي اعضاء را از‌اطلاعيه مزبور و تاريخ وصول آن مطلع خواهد ساخت.

8 ـ ضميمه كنوانسيون فقط بايد حاوي مقرراتي باشد كه ماهيت فني دارند.

ماده 15 ـ امضاء، تنفيذ، پذيرش، تصويب و الحاق 1 ـ اين كنوانسيون جهت امضاء در مقر سازمان از تاريخ 9 آذرماه 1369 هجري شمسي برابر با 30 نوامبر 1990 ميلادي تا 18 آذرماه 1370 هجري‌شمسي برابر با 29 نوامبر 1991 ميلادي مفتوح مي‌باشد و بعد از آن جهت الحاق مفتوح خواهد ماند. هر كشوري مي‌تواند از يكي از راههاي زير عضو‌اين كنوانسيون گردد: ‌الف ـ امضاء بدون حق شرط در مورد تنفيذ، پذيرش يا تصويب يا ب ـ امضاء به شرط تنفيذ، پذيرش يا تصويب كه متعاقب آن تنفيذ، پذيرش يا تصويب صورت بگيرد. ج ـ الحاق. 2 ـ تنفيذ، پذيرش، تصويب يا الحاق با توديع سندي دال بر آن به دبير كل، نافذ خواهد شد.