رأي وحدترويه شماره 24 ()- 16/6/1354 عدم تلقي افتادن يك دندان به عنوان نقص عضو و قابل گذشت بودن آن دادسراي استان خوزستان با ارسال نامه شماره 12126 مورخ 7/9/1353 و دو فقره پرونده پيوست آن اعلام داشته است كه از دو شعبه اول و دوم دادگاه جنايي خوزستان درمورد ايراد ضرب منتهي به شكستن دندان و قابل گذشت بودن آن آراي متغاير و متفاوتي صادر شده دادسراي مزبور طرح موضوع را در هيأت عمومي ديوانعالي كشور به منظور اتخاذ تصميم و ايجاد رويه واحد تقاضا كرده است. كيفيت آراي صادره در دو پرونده ارسالي اجمالاً چنين است: 1 ـ در پرونده شماره 51/499 شعبه اول دادگاه جنايي خوزستان محمدرضا صحرايي متهم به ايراد ضرب منتهي به افتادن يك دندان از منصورالله نژاد بوده و در كيفرخواست به استناد ماده (172) قانون مجازات عمومي تقاضاي كيفر او شده است. دادگاه جنايي به شرح زير رأي به موقوفي تعقيب متهم داده است: (با توجه به محتويات پرونده و نظريه پزشك چون مورد از موارد قابل گذشت ميباشد و شاكي به شرح رضايتنامه رسمي شماره 61324 مورخ 7/11/1351 دفترخانه 16 دزفول رضايت خود را از متهم اعلام داشته است بنابراين با استفاده از شق يك تبصره (2) از ماده (1) قانون تسريع دادرسي و اصلاح قسمتي از قوانين آييندادرسي كيفري و كيفر عمومي دادگاه به اتفاق آرا به موقوفي تعقيب متهم به نام محمدرضا... از بزه انتسابي اعلام رأي مينمايد…
بند 249594
سند تکمتنی؛ پیمایش مادهای برای این نوع سند نمایش داده نمیشود.