تکلیف شعب دیوان عالی در خصوص ماده 477 قانون آیین دادرسی کیفری

خانم ص. ر. ( ک. ) دادخواستی به طرفیت سازمان *به خواسته ابطال و الغای نظریه شماره ۶۸/۷/۲ *کمیسیون ماده ۱۲ درخصوص پلاک ثبتی شماره ۵۳۶ *۱۱۸ اصلی تقدیم و توضیح داده که مالک زمین مذکور بوده لکن کمیسیون ان را برات اعلام کرده در حالیکه مزروعی است.پرونده در شعبه *حقوقی ارجاع و در حال رسیدگی به کارشناسی ارجاع شده نظریه کارشناس مختصرا چنین است: شش دانگ قطعه زمین مزروعی به مساحت ۵٫۰۰۰ متر مربع قطعه ۴۰ تفکیکی به شماره ۵۲۶ *قبل از تاریخ ۵۸/۴/۵ سابقه بهره برداری جهت کشت و زرع داشته و مسبوق به احیا بوده و بعدها به دلیل فعالیت و توسعه شهرسازی بایر تشخیص داده می شود. هییت کارشناسی سه نفره نیز ان را تایید کرده است. در این اثنای خواهان ص. ر. دادخواست دیگری با عنوان الزام سازمان *به پرداخت بهای روز پلاک مذکور هم تقدیم می کند. استدلال خوانده اینست که با وجود موات بودن زمین پرداخت قیمت وجاهت ندارد. و می تواند به مالک مسترد شود. در حالی که خواهان بدوی اعلام کرده ابطال نظر کمیسیون را می خواهد شعبه *طی دادنامه شماره ۳۱۱ مورخه ۹۰/۴/۶ حکم به ابطال نظر کمیسیون ماده ۱۲ و نیز به لحاظ اتلاف مال حکم به پرداخت بهای روز ملک به میزان کارشناسی شده می دهد گرچه در خصوص مال غیر منقول تلف و اتلاف مفهوم نداشته و استدلال دادگاه صحیح نیست با اعتراض محکوم علیه پرونده در شعبه *مطرح و مجددا به کارشناسی ارجاع تا در خصوص قیمت اع…