شناسایی و توقیف اموال متهم موضوع ماده48قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز

با ملاحظه و مداقه در قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز از جمله ماده 48 قانون مزبور به نظر می رسد مرجع رسیدگی کننده مکلف به صدور دستور شناسایی و توقیف اموال متهم در حدود جزای نقدی احتمالی می باشد چه به متهم دسترسی حاصل شده باشد چه دسترسی حاصل نشده باشد، چه برای متهم قرار تامین کیفری صادر شده باشد و چه قرار تامین کیفری صادر نشده باشد. دلیل آن این است که اولا حکم مقرر در ماده 48 قانون مورد اشاره مطلق است. ثانیا چنانچه مقصود قانونگذار در ماده 48 قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز این باشد که در صورت صدور قرار تامین کیفری لزومی به صدور دستور شناسایی و توقیف اموال متهم در حدود جزای نقدی نباشد تصویب این ماده امری عبث و بیهوده می باشد چرا که اگر قانونگذار به این موضوع تصریح هم نمی کرد مرجع رسیدگی کننده بر اساس مادتین217و250قانون آیین دادرسی کیفری با مدنظر قرار دادن شدت و میزان مجازات قرار تامین کیفری صادر می کرد. ثالثا در صورت دسترسی به متهم و بازداشت وی و با انقضاء حداقل حبس متهم متهم آزاد خواهد شد توجها به اینکه در جرایم قاچاق کالا و ارز میزان جزای نقدی بنا به ارزش کالای مکشوفه مبلغ قابل توجهی خواهد بود و عدم صدور دستور توقیف اموال از موجبات عدم وصول جزای نقدی خواهد بود و از طرفی با صدور حکم و محکومیت متهم و انقضاء مدت حبس میزان حبس بدل از جزای نقدی دارای محدودیت خواهد بود که این موضوع با ر…