در دعاوی ثلاث (تصرف عدوانی، ممانعت از حق و مزاحمت) آیا تصرفات سابق خواهان لزوما باید قائم به شخص خواهان باشد و یا تصرفات نامبرده به عنوان قائم مقام خاص (منتقل الیه) کافی و موثر است؟
جستجو فقط در قلمرو همین سند انجام میشود. — برای عبارتِ دقیق، آن را داخلِ «گیومه» بگذارید.
طرح دعوی ثلاث از ناحیه منتقل الیه به اعتبار سابقه تصرفات انتقال دهنده
نظر هیئت عالی
تفاوتی در قائم مقامی قهری یا قراردادی وجود ندارد؛ بنابراین منتقل الیه می تواند در دعاوی ثلاث از سبق تصرفات انتقال دهنده و اعتبار ناشی از آن بهره مند شده و مورد استناد قرار دهد.
نظر اکثریت
با توجه به اینکه در دعاوی ثلاث موضوع مالکیت مدنظر قانونگذار نبوده و هدف قانونگذار حمایت محض از تصرف مادی اشخاص جهت حفظ نظم عمومی و حفظ وضع موجود و جلوگیری از احقاق حق شخصی می باشد لذا مباشرت در سبق تصرف به عنوان یکی از ارکان دعوی ثلاث موضوعیت داشته و منتقل الیه نمی تواند به استناد سبق تصرفات انتقال دهنده دعوی ثلاث را مطرح نماید.
نظر اقلیت
با توجه به اینکه مدت زمان تصرف نسبت به عین، ایجاد حق تبعی نسبت به عین می نماید که با انتقال عین حق مذکور نیز منتقل می شود. لذا منتقل الیه براساس قاعده قائم مقامی به استناد سابقه تصرفات انتقال دهنده حق طرح دعوی ثلاث حقوقی دارد.
شبکهٔ استناد این سند
نقشهٔ اتکای متقابل: این سند بر چه تکیه دارد و چه چیزی بر آن.
به این اسناد ارجاع میدهد
منابعی که متنِ همین سند به آنها استناد کرده است.