آیا بررسی نقاط آنتن دهی (نقطه یابی و نقطه زنی) مصداق کنترل مخابراتی و بند دوم ماده 150 قانون آیین دادرسی کیفری است؟
جستجو فقط در قلمرو همین سند انجام میشود. — برای عبارتِ دقیق، آن را داخلِ «گیومه» بگذارید.
بررسی مصداق مکان یابی و نقطه زنی آنتن تلفن همراه با توجه به بند دوم ماده 150 قانون آیین دادرسی کیفری
نظر هیئت عالی
بررسی نقاط آنتن دهی تلفن همراه در زمره ( کنترل ارتباطات مخابراتی و کنترل مکالمات تلفنی) موضوع ماده 150 قانون آیین دادرسی کیفری قرار ندارد چرا که ارتباطات مخابراتی مربوط به کنترل به محتوا های طرفینی در حال مخابره است ولی نقطه زنی مربوط به بررسی نقطه اتصال آنتن تلفن همراه با فرستنده های مخابراتی است و ارتباطی با کنترل ارتباطات مخابراتی طرفینی ندارد.
نظر اتفاقی
با توجه به اطلاق ماده 150 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392، ممنوعیت اعمال این ماده، شامل محتوای ارتباطات مخابراتی و همچنین اخذ لیست ورودی و خروجی و پیامک های رد و بدل شده است و شامل ردیابی و مکان یابی نمی شود.
شبکهٔ استناد این سند
نقشهٔ اتکای متقابل: این سند بر چه تکیه دارد و چه چیزی بر آن.
به این اسناد ارجاع میدهد
منابعی که متنِ همین سند به آنها استناد کرده است.