آيين نامه اجرايي قانون اصلاح مقررات بازنشستگي و وظيفه قانون استخدام كشوري

هيأت وزيران در جلسه مورخ 8/7/1369 بنا به پيشنهاد شماره 2513/ د مورخ 7/5/1369 سازمان امور اداري و استخدامي كشور و به استناد ماده ( 14 ) قانون «اصلاحي مقررات بازنشستگي و وظيفه قانون استخدام كشوري» مصوب 1368 آئيننامه اجرائي قانون مزبور را بشرح زير تصويب نمود:

در اين آئيننامه قانون اصلاح مقررات بازنشستگي و وظيفه قانون استخدام كشوري مصوب 13/12/1368 و صندوق بازنشستگي كاركنان دولت و رفاه بازنشستگان به ترتيب «قانون» و «صندوق» ناميده مي شود.

براي تعيين حقوق بازنشستگي و كارافتادگي مستخدميني كه با سنوات خدمت كمتر از (30) سال بازنشسته و يا از كار افتاده مي شوند (30/1) معدل حاصل حقوق و تفاوت تطبيق حقوق وفوق العاده شغل سه سال اشتغال آخر خدمت در سنوات خدمت مستخدم ضرب مي گردد.

در اجراي تبصره (2) ماده (1) قانون ، گروه شغلي مستخدمين موضوع مواد (143) و (144) قانون استخدام كشوري در سه سال اشتغال آخر خدمت ( به تفكيك هرسال ) ، براساس قوانين و مقررات مربوط توسط شوراي امور اداري و استخدامي كشور مشخص مي گردد و فوق العاده شغل گروههاي فوق الذكر در مدت مذكور توسط دبيرخانه شوراي مزبور تعيين و ابلاغ خواهد شد تا در برقراري حقوق بازنشستگي و وظيفه مستخدم ملاك عمل قرار گيرد.

حداقل سن بازنشستگي براي مشمولين تبصره (2) ماده (2) قانون به استثناي مشمولين بند «الف » ماده (74) و ماده (77) قانون استخدام كشوري به ترتيب براي مردان و زنان معادل (50) سال و (45) سال مي باشد.

مشاغل تخصصي موضوع تبصره (3) ماده (3) و ماده (10) قانون عبارت از مشاغلي است كه شاغل آن براي ورود به اولين طبقه رشته شغلي بدون احتساب تجربه مربوط مي بايستي داراي حداقل مدرك تحصيلي دانشگاهي يا معادل آن باشد. در ساير موارد مشاغل تخصصي به پيشنهاد دستگاه ذيربط و تأييد شوراي امور اداري و استخدامي كشور تعيين خواهد شد.

براي برخورداري از امتيازات مندرج در ماده (3) قانون ، صرفاً سنوات خدمت مازاد بر (30) سال مستخدمين رسمي و يا ثابت و عناوين مشابه كه حسب نياز دستگاه و بعد از تاريخ 1/1/1369 انجام شده باشد باستثناي ايامي كه بابت آن به مستخدم فوق العاده شغل و يا عناوين مشابه پرداخت نشده است ملاك محاسبه قرار مي گيرد.

در مواردي كه مستخدمي از پرداخت كسور بازنشستگي بابت خدمت مازاد بر (30) سال ( موضوع تبصره 2 ماده 3 قانون ) معاف مي باشند دستگاه متبوع مستخدم مكلف است قبلا تأييد لازم را در خصوص پرداخت كسور بازنشستگي توسط مستخدم بمدت (30) سال تمام از صندوق كسب نمايد. صندوق مكلف است در صورت تكميل بودن مدارك ، تأييديه مزبور را حداكثر ظرف مدت يكماه صادر نمايد.

به استثناي مقررات مربوط به بازنشستگي مشمولان تبصره (2) ماده (2) قانون ( كه صرفاً از نظر شرط سابقه خدمت تابع مقررات مربوط به خود مي باشند ) و نيز مقررات بازنشستگي اجباري ( كه براساس سن مستخدم دستگاه مكلف به بازنشستگي وي مي باشد. ) ، از تاريخ لازم الاجرا شدن قانون كليه قوانين و مقررات مربوط به بازنشستگي با سنوات ارفاقي و يا بازنشستگي زودرس ( كمتر از 25 سال و با رعايت شرايط سني مقرر در قانون ) در كليه مؤسسات و شركتهاي دولتي و شهرداريها و مؤسساتي كه شمول قانون برآنها مستلزم ذكر نام است ملغي مي باشد.

در اجراي ماده (4) قانون از تاريخ 1/1/1369 حداكثر حقوق بازنشستگي و وظيفه از كار افتادگي و وظيفه وراث ( جمع پرداختي به وراث ) معادل (3/4) و حداقل آن معادل (5/2) دو پنجم بالاترين رقم جدول حقوق موضوع ماده ( 32 ) قانون استخدام كشوري تعيين مي گردد.

حقوق بازنشستگي ، وظيفه از كار افتادگي و وظيفه وراث ( جمع پرداختي به وراث ) براساس ماده ( 5 ) قانون به طريق زير محاسبه مي شود:

دستگاههاي مذكور در ماده (7) قانون مكلفند حداكثر ظرف يكماه كسور بازنشستگي سهم مستخدم و خود را محاسبه و به صندوق واريز نمايند.

سازمان امور اداري و استخدامي كشور مجاز است دستورالعملهاي لازم براي اجراي اين آئيننامه را تهيه و ابلاغ نمايد. سازمان امور اداري و استخدامي كشور همچنين مسئول پاسخگوئي به دستگاهها راجع به كليه مواردي از اين آئيننامه است كه واجد ابهام مي باشد.

هر گونه تغيير در مفاد اين آئيننامه بنا به پيشنهاد سازمان امور اداري و استخدامي كشور و تصويب هيأت وزيران صورت خواهد گرفت

معاون اول رييس جمهور-حسن حبيبي