موضوع : اصلاح تبصره يك ماده 2 آييننامه اجرايي ماده واحده قانون مرجع تشخيص اراضي موات و ابطال اسناد آن تاريخ: 31/3/69 ـ شماره دادنامه: 93 ـ كلاسه پرونده: 68/82 شاكي : رئيس دادگستري شهرستان دماوند آقاي خطيبي مقدمه و گردش كار : شاكي طي نامه تقديمي به ديوان اعلام داشته است: نظر به اينكه در تبصره 1 ماده واحده قانون مرجع تشخيص اراضي موات و ابطال اسناد آن, براي متصرف فعلي كه منكر موات بودن زمين باشد, حق مراجعه به دادگاه, پيشبيني گرديده, ولي در تبصره يك ماده 2 آييننامه اجرايي قانون مذكور, ابلاغ رأي موات به مالكين و حق اعتراض و مراجعه به دادگاه نيز, براي مالكين پيشبيني گرديد. درحالي كه متصرف اعم از مالك و غيرمالك است. عليهذا, در اجراي اصل يكصد و هفتاد و سه, و يكصد و هفتاد قانون اساسي, و بند پ از ماده 11 قانون ديوان عدالت, پيشنهاد ميگردد كلمات مالكين و مالكان , در تبصره اخيرالذكر به متصرفين اصلاح گردد. ضمناً ماده 5 آييننامه اجرايي قانون مرجع تشخيص اراضي موات با ذيل تبصره يك قانون مذكور, قابل جمع بنظر نميرسد. با انجام تبادل لايحه, اداره كل حقوقي رياست جمهوري طي نامه شماره 3672 مورخ 11/2/69 ضمن ارسال تصوير نامه شماره 123/670 مورخ 8/2/69 وزارت كشاورزي اعلام داشته است هرچند در تبصره 1 ماده واحده قانون مذكور, حق مراجعه به دادگاه براي متصرف لحاظ شده است, معالوصف باتوجه به تعريفي ك…
جستجو فقط در قلمرو همین سند انجام میشود. — برای عبارتِ دقیق، آن را داخلِ «گیومه» بگذارید.
رأی شماره 93 مورخ 1369/03/31 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری درخصوص عدم قابلیت طرح «اصلاح» تبصره ماده (2) آیین نامه اجرایی ماده و احده قانون مرجع تشخیص اراضی موات و ابطال اسناد آن موضوع تصویبنامه شماره 72744/ت585 مورخ 1366/07/26 هیأت وزیران، به جهت عدم احتساب موضوع از مصادیق ماده (25) قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1360/11/04
تاریخ تصویب: 1369/03/31
