سند حقوقی

آيين نامه ايمني در كارگاه هاي دامپروري

تاریخ تصویب: 1389/11/16 · آخرین وضعیت: معتبر · تاریخ روزنامه رسمی: 1390/09/28

هدف و دامنه شمول: هدف: هدف از تدوین این آیین نامه، ایمن سازی محیط های کار، پیشگیری از حوادث ناشی از کار برای شاغلین و عموم افرادی که به نحوی در کارگاه های…

هدف و دامنه شمول: هدف: هدف از تدوين اين آيين‌نامه، ايمن‌سازي محيط هاي كار، پيشگيري از حوادث ناشي از كار براي شاغلين و عموم افرادي كه به نحوي در كارگاه هاي مشمول اين آيين‌نامه حضور مي‌يابند، مي باشد. دامنة شمول: به استناد ماده 85 قانون كار جمهوري اسلامي ايران اين آيين نامه براي كارگاه‌هاي دامپروري مشمول قانون كار تدوين گرديده و لازم الاجراء مي‌باشد.

فصل اول - ـ تعاریف دام: به حیواناتی (چهارپایان، پرندگان، آبزیان و حشرات) اطلاق می گردد که برای امور تغذیه انسان و یا تغذیه دام و فعالیت های اقتصادی، تولیدی، آزمایشگاهی، ورزشی و تفریحی، تولید، نگهداری و پرورش داده می شوند. دامپرور: شخصی است حقیقی یا حقوقی که با استفاده از روشهای علمی، فنی و تجربی دامپروری، اقدام به پرورش یک یا چند نوع دام بنماید. کارگاه دامپروری: به محل مستقل دامپروری اطلاق می گردد که کارگر به درخواست کارفرما یا نماینده او به تولید، پرورش و نگهداری انواع دام مطابق با مقررات نظام جامع دامپروری و سایر قوانین اشتغال دارد. مجتمع دامپروری: مکانی است که در آن تعدادی واحد دامداری با یک نوع دام و شیوه بهره برداری واحد، با رعایت ضوابط مربوط ایجاد می گردد. جایگاه دام: به هر نوع محل نگهداری و پرورش دام، اعم از مسقف و غیرمسقف گفته می شود. خوراک دام: به کلیه مواد اعم از خام و فراوری شده اطلاق می گردد که برای تغذیه به منظور تولید، نگهداری و رشد دام مورد مصرف قرار می گیرد. راهرو و جایگاه مهار: محل ویژه ای است که برای هدایت و مهار دام به منظور انجام برخی عملیات خاص روی آنها به کارگرفته می شود. توجه: تصاویر بعضی از مواد آیین نامه برای استفاده و بهره برداری به پیوست می باشد.

فصل دوم - ـ مقررات عمومی

ماده ۱

ماده 1 ـ كارفرما مكلف است نسبت به شناسايي و ارزيابي خطرات محيط كار اقدام نموده و ضمن نصب تابلوها و علائم هشداردهنده، اقدامات كنترلي مناسب را در جهت حذف مخاطرات احتمالي به عمل آورد.

ماده ۲

ماده 2 ـ كارفرما مكلف است معاينات بدو استخدام و دوره‌اي را براي كارگران خود مطابق مواد 91 قانون كار و 90 قانون تامين اجتماعي انجام دهد.

ماده ۳

ماده 3 ـ كارفرما بايد در انتخاب و به كارگماري كارگران دقت نمايد و افرادي را به كارگمارد كه از نظر بدني و رواني متناسب با نوع كار باشند.

ماده ۴

ماده 4 ـ شرايط محيط كار بايد به گونه‌اي باشد تا ايمني افرادي كه وارد كارگاه مي‌شوند، تامين گردد.

ماده ۵

ماده 5 ـ تابلـوهاي برق، تجهيزات اطفاء حريق و تاسيسات امدادي نبايد در مسير حركت و جايگاه نگهداري دام‌ها تعبيه شوند.

ماده ۶

ماده 6 ـ خوراك هاي دامي كه امكان احتراق خود به خودي در آن‌ها وجود دارد بايد در بسته‌ها يا كيسه‌هاي سالم با حجم مشخص ذخيره و نگهداري و با رعايت فواصل مناسب انبارداري شوند.

ماده ۷

ماده 7 ـ جهت تسهيل در دسترسي بهتر ماشين هاي آتش‌نشاني و سرايت ديرتر آتش به نقاط ديگر، رعايت حداقل فاصله بين سازه‌ها الزامي است. به نحوي كه امكان اطفاء حريق، طبق ضوابط سازمان آتش نشاني مقدور باشد.

ماده ۸

ماده 8 ـ كليه جايگاه ‌ها، تاسيسات، انبارها و مخازن و ساير مكان‌هايي كه در آنها امكان ايجاد گرد و غبار، بخار، گاز مي‌باشد، بايد به تهويه مناسب و متناسب با نوع آلاينده‌هاي توليدي مجهز گردند.

ماده ۹

ماده 9 ـ كف قسمت هاي مختلف دامداري بايد از مصالحي ساخته شود كه احتمال سر خوردن و لغزندگي از بين برود و ضمنا شيب كافي براي انتقال پساب‌ها به كانال‌هاي فاضلاب در نظر گرفته شود.

ماده ۱۰

ماده 10 ـ در صورت ضدعفوني ساختمان، جايگاهها، وسايل و ماشين‌آلات با روش گازدهي، ضمن رعايت توصيه هاي كارخانه سازنده ماده شيميايي و دستورالعمل‌هاي سازمان دامپزشكي كشور، حيوانات و افراد، از محل مورد نظر دور نگهداشته شده وكارگران بايد بي درنگ پس از قرار دادن ظروف گازهاي شيميايي (فرمالين و نظاير آن) در درون سالن ها، محل را ترك كنند.

ماده ۱۱

ماده 11 ـ كليه معابر، پله‌ها، راهروها و كف سالن ها (به استثناي كف سالن‌هاي مرغداري با سيستم پرورش در بـستر) و كارگاه ها بايد مرتباً از مواد دفعـي حاصل از حيوانات و گل و لاي پاك سازي شوند.

ماده ۱۲

ماده 12 ـ نرده ها، درها، جايگاه هاي مهار، راهروها وكليه موانع و محدودكننده ها بايد فاقد هر گونه تيزي و برآمدگي بوده و از استحكام كافي برخوردار باشند.

ماده ۱۳

ماده 13 ـ كارفرما مكلف است به منظور تامين روشنايي مورد نياز و مناسب حيوانات در سالن ها و جايگاهها اقدامات لازم را به عمل آورد.

ماده ۱۴

ماده 14 ـ در مكان هايي كه امكان ايجاد گاز يا گرد و غبار قابل انفجار وجود داشته باشد بايد از سيستم تهويه و تجهيزات ضدجرقه استفاده گردد.

ماده ۱۵

ماده 15 ـ نصب دستگاه‌هاي تشخيص گاز به همراه سيستم‌هاي هشداردهنده در قسمت‌هايي كه احتمال تجمع و توليد گازهاي خطرناك در آنها وجود دارد از قبيل سيلوها و گودال هاي كود ضروري است.

ماده ۱۶

ماده 16 ـ بين سالن‌ها و تاسيسات واحدهاي مرغداري بايد عاري از هرگونه گياه و همچنين علف‌هاي هرز باشد.

ماده ۱۷

ماده 17 ـ مايعات قابل اشتعالي كه بعنوان سوخت مصرفي در كارگاه‌هاي دامپروري به كار مي‌رود بايد در مخازن مخصوص، مطابق با مفاد آيين‌نامه حفاظتي مواد خطرناك، مواد قابل اشتعال، مواد قابل انفجار (مصوب شوراي عالي حفاظت فني) انبار گردد.

ماده ۱۸

ماده 18 ـ كارفرما مكلف است وسايل كمكهاي اوليه مناسب را تهيه و در دسترس كارگران قرار داده و در صورت لزوم نسبت به انتقال افراد آسيب‌ديده به نزديك‌ترين مركز درماني اقدام نمايد.

ماده ۱۹

ماده 19 ـ كارفرما مكلف است متناسب با نوع كار با همكاري مراجع ذيصلاح امكان آموزش كارگران در واحد دامپروري را در زمينه‌هاي مختلف رفتارشناسي دام، نحوه نزديك‌ شدن و نگهداري ايمن و بي‌خطر دام‌ها، ايمني در محيط كار، بيمايهاي دامي، بيماري‌هاي مشترك بين انسان و دام، آلودگي‌هاي انگلي و عفوني، روش كار ايمن با ابزارها، ماشين‌ها و دستگاه‌ها و خطرات احتمالي كار با آنها و كمك‌هاي اوليه را فراهم نمايد.

ماده ۲۰

ماده 20 ـ كانال‌ها، مجاري و آبراه هاي پساب بايد داراي شيب مناسب بوده تا ضمن تخليه و هدايت سريع آنها به منبع تصفيه، از تجمع، ماندن و پس زدن پساب‌ها به كف سالن ها و انتشار آن در محوطه و زمينهاي اطراف كارگاه جلوگيري شود و نحوه انتقال پساب‌ها به نحوي باشد كه امكان انتشار و تماس با كارگران وجود نداشته باشد.

ماده ۲۱

ماده 21 ـ طراحي كانال هاي پساب، بايد با توجه به دبي جريان بوده و داراي پوشش مشبك يا حفاظ نرده‌اي مستحكم و قابل شستشو با آب و مواد ضدعفوني‌كننده باشد.

ماده ۲۲

ماده 22 ـ طراحي مسير انتقال ضايعات، پسماند‌ها و پساب‌ها بايد به گونه‌اي باشد كه از داخل ساير واحدهاي ديگر عبور داده نشود.

ماده ۲۳

ماده 23 ـ نگهداري، ضبط، دفع، انهدام و سوزاندن ضايعات و لاشه‌ها بايد طبق موازين بهداشتي و رعايت مسائل زيست محيطي به نحوي انجام گيرد كه خطري براي سلامت كارگران و سايرين ايجاد ننمايد.

ماده ۲۴

ماده 24 ـ خوردن، آشاميدن، استعمال دخانيات و انجام هرگونه شوخي و اعمال ناايمن ديگر در حين فعاليت ممنوع است.

ماده ۲۵

ماده 25 ـ مواد شيميايي پاك ‌كننده و ضدعفوني ‌كننده بايد توسط افراد ماهر و آموزش‌ديده و با استفاده از وسايل حفاظت فردي مناسب، طبق دستورالعمل هاي ذيربط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي و سازمان دامپزشكي كشور و شركت سازنده، آماده ‌سازي و استفاده شوند.

ماده ۲۶

ماده 26 ـ كليه مواد ضدعفوني‌كننده، سموم دفع آفات بايد در انبارقفل دار، درون كابينت يا كمد مشخصي و دور از دسترس افراد غيرمسئول نگهداري شود. نحوه نگهداري و استفاده از اين مواد، بايد وفق آئين نامه حفاظتي سموم دفع آفات در كارگاه‌ها (مصوب شوراي عالي حفاظت فني) و دستورالعمل‌هاي سازمان دامپزشكي كشور باشد.

ماده ۲۷

ماده 27 ـ كارفرما مكلف است در مكان‌هاي آماده ‌سازي و استفاده از سموم و مواد ضد عفوني‌ كننده شيميايي، حداقل تجهيزات لازم مانند دوش و چشم‌ شوي اضطراري را پيش بيني نمايد.

ماده ۲۸

ماده 28 ـ اطراف كمدهاي نگهداري سموم و مواد شيميايي بايد عاري از اشياء ديگر باشد. ضمنا زمين پيرامون آن بايد داراي شيب مناسب بوده تا در صورت نشت تصادفي و يا ريخته شدن آن مواد، توسط كانال‌هاي زهكشي جمع‌آوري و منتقل شود، به نحوي كه وارد مخازن و آبهاي زيرزميني و جاري نگردد.

ماده ۲۹

ماده 29 ـ قرار دادن هرگونه وسايل اضافي و مواد خوراكي و پوشاك و وسايل ايمني و نظاير آن در داخل و روي كمدهاي نگهداري سموم و مواد شيميايي ممنوع است.

فصل سوم - ـ مقررات اختصاصی

بخش اول - مقررات ایمنی دستگاه ها و ابزارآلات

ماده ۳۰

ماده 30 ـ كليه قسمت ها و محورهاي انتقال‌دهنده نيرو، مانند تسمه، فلكه ‌(پولي)، چرخ دنده، چرخ لنگر، چرخ فلكه، زنجير، چهارشاخ گاردان، غلتك و نيز ساير قسمتهاي خطرناك دستگاه ها، بايد طبق آيين نامه حفاظت در مقابل خطرات وسايل انتقال نيرو و ساير آيين‌نامه‌هاي مرتبط (مصوب شوراي عالي حفاظت فني)، حفاظ گذاري و ايمن‌سازي گردند.

ماده ۳۱

ماده 31 ـ حصارها و بدنه فلزي تجهيزات الكتريكي و تابلوهاي برق، كليه اجزاي فلزي سيم‌ كشي و نيز سپر(شيلد) حفاظ‌هاي فلزي كابل‌ها و تاسيسات فلزي بايد مطابق آيين‌نامه ايمني سيستم اتصال به زمين (ارتينگ) كه مصوب شوراي عالي حفاظت فني مي‌باشد، به اتصال زمين مؤثر و مناسب، مجهز گردند.

ماده ۳۲

ماده 32 ـ ماشين ها و دستگاه‌هاي الكتريكي بايد قبل از شروع به كار توسط افراد ماهر بازديد شود.

ماده ۳۳

ماده 33 ـ تعمير و نگهداري، روغن‌ كاري، تميز كردن، تعويض قطعات دستگاهها و ماشين‌ها بايد توسط افراد آموزش‌ديده و با اطمينان از قطع جريان برق انجام پذيرد.

بخش دوم - وسایل حفاظت فردی

ماده ۳۴

ماده 34 ـ كليه كارگران دامپروري بايد متناسب با نوع كار به لباس كار و ساير وسايل حفاظت فردي مناسب تجهيز گردند.
این روشنایی را به دوستی هدیه بدهید