آيين نامه ايمني در كارگاه هاي دامپروري

هدف و دامنه شمول: هدف: هدف از تدوين اين آيين‌نامه، ايمن‌سازي محيط هاي كار، پيشگيري از حوادث ناشي از كار براي شاغلين و عموم افرادي كه به نحوي در كارگاه هاي مشمول اين آيين‌نامه حضور مي‌يابند، مي باشد. دامنة شمول: به استناد ماده 85 قانون كار جمهوري اسلامي ايران اين آيين نامه براي كارگاه‌هاي دامپروري مشمول قانون كار تدوين گرديده و لازم الاجراء مي‌باشد.

ماده 1 ـ كارفرما مكلف است نسبت به شناسايي و ارزيابي خطرات محيط كار اقدام نموده و ضمن نصب تابلوها و علائم هشداردهنده، اقدامات كنترلي مناسب را در جهت حذف مخاطرات احتمالي به عمل آورد.

ماده 2 ـ كارفرما مكلف است معاينات بدو استخدام و دوره‌اي را براي كارگران خود مطابق مواد 91 قانون كار و 90 قانون تامين اجتماعي انجام دهد.

ماده 3 ـ كارفرما بايد در انتخاب و به كارگماري كارگران دقت نمايد و افرادي را به كارگمارد كه از نظر بدني و رواني متناسب با نوع كار باشند.

ماده 4 ـ شرايط محيط كار بايد به گونه‌اي باشد تا ايمني افرادي كه وارد كارگاه مي‌شوند، تامين گردد.

ماده 5 ـ تابلـوهاي برق، تجهيزات اطفاء حريق و تاسيسات امدادي نبايد در مسير حركت و جايگاه نگهداري دام‌ها تعبيه شوند.

ماده 6 ـ خوراك هاي دامي كه امكان احتراق خود به خودي در آن‌ها وجود دارد بايد در بسته‌ها يا كيسه‌هاي سالم با حجم مشخص ذخيره و نگهداري و با رعايت فواصل مناسب انبارداري شوند.

ماده 7 ـ جهت تسهيل در دسترسي بهتر ماشين هاي آتش‌نشاني و سرايت ديرتر آتش به نقاط ديگر، رعايت حداقل فاصله بين سازه‌ها الزامي است. به نحوي كه امكان اطفاء حريق، طبق ضوابط سازمان آتش نشاني مقدور باشد.

ماده 8 ـ كليه جايگاه ‌ها، تاسيسات، انبارها و مخازن و ساير مكان‌هايي كه در آنها امكان ايجاد گرد و غبار، بخار، گاز مي‌باشد، بايد به تهويه مناسب و متناسب با نوع آلاينده‌هاي توليدي مجهز گردند.

ماده 9 ـ كف قسمت هاي مختلف دامداري بايد از مصالحي ساخته شود كه احتمال سر خوردن و لغزندگي از بين برود و ضمنا شيب كافي براي انتقال پساب‌ها به كانال‌هاي فاضلاب در نظر گرفته شود.

ماده 10 ـ در صورت ضدعفوني ساختمان، جايگاهها، وسايل و ماشين‌آلات با روش گازدهي، ضمن رعايت توصيه هاي كارخانه سازنده ماده شيميايي و دستورالعمل‌هاي سازمان دامپزشكي كشور، حيوانات و افراد، از محل مورد نظر دور نگهداشته شده وكارگران بايد بي درنگ پس از قرار دادن ظروف گازهاي شيميايي (فرمالين و نظاير آن) در درون سالن ها، محل را ترك كنند.

ماده 11 ـ كليه معابر، پله‌ها، راهروها و كف سالن ها (به استثناي كف سالن‌هاي مرغداري با سيستم پرورش در بـستر) و كارگاه ها بايد مرتباً از مواد دفعـي حاصل از حيوانات و گل و لاي پاك سازي شوند.

ماده 12 ـ نرده ها، درها، جايگاه هاي مهار، راهروها وكليه موانع و محدودكننده ها بايد فاقد هر گونه تيزي و برآمدگي بوده و از استحكام كافي برخوردار باشند.

ماده 13 ـ كارفرما مكلف است به منظور تامين روشنايي مورد نياز و مناسب حيوانات در سالن ها و جايگاهها اقدامات لازم را به عمل آورد.

ماده 14 ـ در مكان هايي كه امكان ايجاد گاز يا گرد و غبار قابل انفجار وجود داشته باشد بايد از سيستم تهويه و تجهيزات ضدجرقه استفاده گردد.

ماده 15 ـ نصب دستگاه‌هاي تشخيص گاز به همراه سيستم‌هاي هشداردهنده در قسمت‌هايي كه احتمال تجمع و توليد گازهاي خطرناك در آنها وجود دارد از قبيل سيلوها و گودال هاي كود ضروري است.

ماده 16 ـ بين سالن‌ها و تاسيسات واحدهاي مرغداري بايد عاري از هرگونه گياه و همچنين علف‌هاي هرز باشد.

ماده 17 ـ مايعات قابل اشتعالي كه بعنوان سوخت مصرفي در كارگاه‌هاي دامپروري به كار مي‌رود بايد در مخازن مخصوص، مطابق با مفاد آيين‌نامه حفاظتي مواد خطرناك، مواد قابل اشتعال، مواد قابل انفجار (مصوب شوراي عالي حفاظت فني) انبار گردد.

ماده 18 ـ كارفرما مكلف است وسايل كمكهاي اوليه مناسب را تهيه و در دسترس كارگران قرار داده و در صورت لزوم نسبت به انتقال افراد آسيب‌ديده به نزديك‌ترين مركز درماني اقدام نمايد.

ماده 19 ـ كارفرما مكلف است متناسب با نوع كار با همكاري مراجع ذيصلاح امكان آموزش كارگران در واحد دامپروري را در زمينه‌هاي مختلف رفتارشناسي دام، نحوه نزديك‌ شدن و نگهداري ايمن و بي‌خطر دام‌ها، ايمني در محيط كار، بيمايهاي دامي، بيماري‌هاي مشترك بين انسان و دام، آلودگي‌هاي انگلي و عفوني، روش كار ايمن با ابزارها، ماشين‌ها و دستگاه‌ها و خطرات احتمالي كار با آنها و كمك‌هاي اوليه را فراهم نمايد.

ماده 20 ـ كانال‌ها، مجاري و آبراه هاي پساب بايد داراي شيب مناسب بوده تا ضمن تخليه و هدايت سريع آنها به منبع تصفيه، از تجمع، ماندن و پس زدن پساب‌ها به كف سالن ها و انتشار آن در محوطه و زمينهاي اطراف كارگاه جلوگيري شود و نحوه انتقال پساب‌ها به نحوي باشد كه امكان انتشار و تماس با كارگران وجود نداشته باشد.

ماده 21 ـ طراحي كانال هاي پساب، بايد با توجه به دبي جريان بوده و داراي پوشش مشبك يا حفاظ نرده‌اي مستحكم و قابل شستشو با آب و مواد ضدعفوني‌كننده باشد.

ماده 22 ـ طراحي مسير انتقال ضايعات، پسماند‌ها و پساب‌ها بايد به گونه‌اي باشد كه از داخل ساير واحدهاي ديگر عبور داده نشود.

ماده 23 ـ نگهداري، ضبط، دفع، انهدام و سوزاندن ضايعات و لاشه‌ها بايد طبق موازين بهداشتي و رعايت مسائل زيست محيطي به نحوي انجام گيرد كه خطري براي سلامت كارگران و سايرين ايجاد ننمايد.

ماده 24 ـ خوردن، آشاميدن، استعمال دخانيات و انجام هرگونه شوخي و اعمال ناايمن ديگر در حين فعاليت ممنوع است.

ماده 25 ـ مواد شيميايي پاك ‌كننده و ضدعفوني ‌كننده بايد توسط افراد ماهر و آموزش‌ديده و با استفاده از وسايل حفاظت فردي مناسب، طبق دستورالعمل هاي ذيربط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي و سازمان دامپزشكي كشور و شركت سازنده، آماده ‌سازي و استفاده شوند.

ماده 26 ـ كليه مواد ضدعفوني‌كننده، سموم دفع آفات بايد در انبارقفل دار، درون كابينت يا كمد مشخصي و دور از دسترس افراد غيرمسئول نگهداري شود. نحوه نگهداري و استفاده از اين مواد، بايد وفق آئين نامه حفاظتي سموم دفع آفات در كارگاه‌ها (مصوب شوراي عالي حفاظت فني) و دستورالعمل‌هاي سازمان دامپزشكي كشور باشد.

ماده 27 ـ كارفرما مكلف است در مكان‌هاي آماده ‌سازي و استفاده از سموم و مواد ضد عفوني‌ كننده شيميايي، حداقل تجهيزات لازم مانند دوش و چشم‌ شوي اضطراري را پيش بيني نمايد.

ماده 28 ـ اطراف كمدهاي نگهداري سموم و مواد شيميايي بايد عاري از اشياء ديگر باشد. ضمنا زمين پيرامون آن بايد داراي شيب مناسب بوده تا در صورت نشت تصادفي و يا ريخته شدن آن مواد، توسط كانال‌هاي زهكشي جمع‌آوري و منتقل شود، به نحوي كه وارد مخازن و آبهاي زيرزميني و جاري نگردد.

ماده 29 ـ قرار دادن هرگونه وسايل اضافي و مواد خوراكي و پوشاك و وسايل ايمني و نظاير آن در داخل و روي كمدهاي نگهداري سموم و مواد شيميايي ممنوع است.

ماده 30 ـ كليه قسمت ها و محورهاي انتقال‌دهنده نيرو، مانند تسمه، فلكه ‌(پولي)، چرخ دنده، چرخ لنگر، چرخ فلكه، زنجير، چهارشاخ گاردان، غلتك و نيز ساير قسمتهاي خطرناك دستگاه ها، بايد طبق آيين نامه حفاظت در مقابل خطرات وسايل انتقال نيرو و ساير آيين‌نامه‌هاي مرتبط (مصوب شوراي عالي حفاظت فني)، حفاظ گذاري و ايمن‌سازي گردند.

ماده 31 ـ حصارها و بدنه فلزي تجهيزات الكتريكي و تابلوهاي برق، كليه اجزاي فلزي سيم‌ كشي و نيز سپر(شيلد) حفاظ‌هاي فلزي كابل‌ها و تاسيسات فلزي بايد مطابق آيين‌نامه ايمني سيستم اتصال به زمين (ارتينگ) كه مصوب شوراي عالي حفاظت فني مي‌باشد، به اتصال زمين مؤثر و مناسب، مجهز گردند.

ماده 32 ـ ماشين ها و دستگاه‌هاي الكتريكي بايد قبل از شروع به كار توسط افراد ماهر بازديد شود.

ماده 33 ـ تعمير و نگهداري، روغن‌ كاري، تميز كردن، تعويض قطعات دستگاهها و ماشين‌ها بايد توسط افراد آموزش‌ديده و با اطمينان از قطع جريان برق انجام پذيرد.

ماده 34 ـ كليه كارگران دامپروري بايد متناسب با نوع كار به لباس كار و ساير وسايل حفاظت فردي مناسب تجهيز گردند.

ماده 35 ـ كارفرما مكلف است به كارگراني كه در معرض تماس با گرد و غبار، مواد فعال بيولوژيكي و مواد شيميايي هستند عينك، ماسك تنفسي مناسب و لباس كار نفوذناپذير در برابر مواد مذكور تحويل دهد.

ماده 36 ـ كارگران بايد درهنگام كار در واحدهاي دامپروري به ويژه اصطبل‌ ها و كار در اطراف گاوها و محوطه پرورش شترمرغ، بسته به نوع كار از چكمه، كفش هاي ايمني پنجه فولادي و كفشهاي آجدار استفاده كنند.

ماده 37 ـ كارگراني كه به طور مستمر در معرض تابش نور خورشيد قرار دارند بايد مجهز به كلاه آفتابي باشند.

ماده 38 ـ كارگران بايد در هنگام كار با كود شيميايي از دستكش لاستيكي و در كار با آفت‌كشها از دستكش لاتكس استفاده كنند.

ماده 39 ـ كارگراني كه با مواد شيميايي، حمل دستي طيور، دام بيمار، كمك به زايمان دام، تلقيح مصنوعي و نيز سواركاري و نظاير آن مشغول كار هستند با توجه به نوع كار بايد به دستكش حفاظتي مناسب تجهيز گردند.

ماده 40 ـ در هنگام ضدعفوني به روش شعله‌افكني جايگاههاي دام، كارگران بايد به وسايل حفاظت‌ فردي مناسب مانند ماسك تنفسي، دستكش، عينك و لباس كار تجهيز گردند.

ماده 41 ـ حمل و نقل دام زنده بايد با وسايل نقليه ويژه حمل مخصوص دام كه مجهز به جايگاه هاي مخصوص مي‌باشد، انجام گيرد.

ماده 42 ـ فضاي دروني وسايل حمل دام بايد داراي شرايط مناسبي از نظر روشنايي و تهويه براي جابجايي دام‌ها باشد.

ماده 43 ـ كف تريلرهاي حمل دام نبايد صاف و لغزنده بوده و فضاي دروني وسايل حمل دام به ويژه تريلر حمل اسب، گاو و گوسفند و بز بخش بندي ‌شده و ديوارها و ميله‌هاي سينه اي آن مجهز به بالشتك باشد.

ماده 44 ـ تريلر مخصوص حمل دام بايد مجهز به يك در (راه خروجي) از جلوي تريلر باشد تا فرد راهنما يا مراقب، از آن در، تريلر را ترك يا وارد كابين راننده شود.

ماده 45 ـ تريلرهاي وسايل حمل دام بايد مجهز به رمپ بارگيري باشند.

ماده 46 ـ سكوها و محل هاي تخليه و بارگيري دام و طيور در شب بايد از نور كافي برخوردار باشد.

ماده 47 ـ سكوي بارگيري بايد بدون فاصله و همسطح طبقات درون وسايل حمل دام باشد.

ماده 48 ـ براي انتقال دام‌ها از جايگاه و بارگيري آنها درون كاميون هاي دو طبقه و يا كار روي دام، راهروي هدايت دام ها بايد داراي ديواره‌هاي محكم و قابل شستشو، قوسي شكل، بلندتر از قد دام بوده و كف آن شيب‌دار باشد. در كنار راهروي هدايت و انتقال، بايد راهروي پياده روي مستقل، جهت هدايت دام، عبور يا فعاليتهاي لازم به صورت بي‌خطر براي كارگران تعبيه گردد. اگر راهروي پياده رو بيشتر از 45 سانتي متر بالاتر از زمين باشد، بايد به نردة حفاظتي تجهيز گردد تا از خطر سقوط كارگران جلوگيري شود.

ماده 49 ـ حمل و نقل، بارگيري و تخليه دام از خودروي حمل آنها به واحد دامپروري و كشتارگاه بايد به شكلي انجام پذيرد كه نياز به حضور و هدايت مستقيم دام توسط كارگران نباشد.

ماده 50 ـ سوار و پياده كردن دام‌هاي بزرگ از قبيل اسب و شترمرغ از تريلر توسط يك نفر به تنهايي ممنوع است.

ماده 51 ـ كليه مكان‌هايي كه براي دسترسي كارگران به دام تعبيه مي‌شود بايد از استحكام لازم و ايمني كافي برخوردار باشد.

ماده 52 ـ هنگام استفاده از راهروي مهار ثابت و دايمي سواركردن، جلوي اين مهار بايد باز بوده و به جاي سطح ناصاف، داراي پلكان بوده و ديوارهاي آن يكپارچه باشد.

ماده 53 ـ براي مهار تعداد زيادي از گوسفندان در زمان كوتاه به منظور كارهايي مانند سم چيني، توزين، شيرگيري و جداسازي بره ميش ها از بره قوچ ها و نظاير آن بايد از راهروهاي مهار جداسازي استفاده گردد. تيرها، ديواره‌ها و ميله‌هاي اطراف راهروي مهار جداسازي بايد از استحكام كافي برخوردار باشند.

ماده 54 ـ در شرايطي كه امكان دسترسي به جايگاه‌ها يا آغل‌هاي ثابت براي گوسفندان وجود ندارد، كارفرما مكلف است، حصارهاي موقتي مانند: ديوارهاي سيمي سبك و قابل حمل، ديوارهاي چوبي يا پنل‌هاي تاشو (آكاردئوني)، حصارهاي برف گير يا سيم‌هاي (توري‌هاي فلزي) بافته شده مهيا نمايد به شرطي كه: الف ـ در آن از تيرهاي آهني كه نگهدارنده اين حصارها مي باشند، استفاده گردد. ب ـ دروازه يا موانعي كه قابل تغيير به اندازه‌هاي بزرگترند به عنوان درهاي اين حصارها بهره برد. پ ـ بلندي ديوار و موانع اين حصارها دست كم 90 تا 106 سانتي متر باشد.

ماده 55 ـ استفاده از سيم هاي خاردار به عنوان حصار براي كنترل دام ممنوع است.

ماده 56 ـ نگهداري، هدايت و كار كردن روي دام بايد طوري باشد كه از وارد كردن تنش، ايجاد تحريك، رم كردن دام و در نهايت ايجاد خطر و آسيب به كارگران جلوگيري شود.

ماده 57 ـ استفاده نابجا از هرگونه ابزار، دستگاه يا حركات، كه منجر به ترسيدن يا رميدن حيوانات مي‌گردد، ممنوع است.

ماده 58 ـ استفاده از وسايل مهاركننده متناسب با نوع عمليات و نوع دام مانند راهرو مهار، بالابرهاي دستي، ميزهاي كج‌شونده، جايگاه‌هاي مهار كج‌شونده، يك‌ورشونده و پشت و رو شونده، سكوي شيردوشي، سكوي پيرايش، سكوي يـوغ گردن، جعبه كيفي نگهداري حيوانات كوچك، دماغ‌گير (حلقه بيني)، لواشه، پوزه ‌بند و مانند آنها براي انجام اعمال مختلف روي آنها الزامي است.

ماده 59 ـ قبل از ورود دام‌ها به يك فضا يا جايگاه محدود يا راهرو بايد زماني را براي انطباق و سازگاري دام‌ها در محوطه انتظار در نظر گرفت.

ماده 60 ـ در جايگاه هاي ويژه دام مختص جفت‌گيري يا اسپرم‌گيري بايد تدابيري اتخاذ گردد تا كارگران از آسيب هاي احتمالي آنها در امان باشند.

ماده 61 ـ در فضاهاي بسته و محصور، جايگاه‌ها، راهروها، بايد راه‌هاي خروج اضطراري براي كارگران تعبيه نمود.

ماده 62 ـ در حين جابجايي دام، ورود كارگران به راهروها و جايگاه‌هاي مهار و دام ممنوع است.

ماده 63 ـ طراحي و ساخت رمپ‌هاي بارگيري، راهروها وجايگاه‌هاي مهار بايد به گونه‌اي باشد كه با كاهش سر و صدا و محدود كردن ديد دام از بروز استرس و رميدن آنها جلوگيري به عمل آيد.

ماده 64 ـ كنترل، هدايت و جابه جايي دام هاي بزرگ، در محوطه‌هاي باز بايد به صورت غيرانفرادي و توسط افراد آموزش‌ديده و با تجربه و با تجهيزات مناسب و كافي انجام پذيرد.

ماده 65 ـ به منظور جلوگيري از رميدن دام، مسيرهاي عبور و مرور و يا نگهداري انها بايد عاري از هرگونه اشياء متحرك و پارچه‌هاي آويزان باشد.

ماده 66 ـ جايگاه‌هاي مهار پشت و رو شونده و كج شونده يا يك‌ ور شونده را بايد در مسير رفت و آمد گوسفندان و در قسمت پشت يا درون راهروي مهار جداسازي قرار داد.

ماده 67 ـ براي جلوگيري از بروز حوادث و صدمه ناشي از شاخ دام‌ها، انجام عمليات بي‌شاخ سازي ضروري است.

ماده 68 ـ براي دام‌هايي كه بايد به صورت شاخدار عرضه گردند، انجام تمهيدات ايمني مناسب مانند قراردادن گلوله‌ها يا لوله‌هاي پلاستيكي روي شاخ آنها الزامي است.

ماده 69 ـ حمام كنه و محل تردد دام آغشته به سم بايد از جنس غيرقابل نفوذ بوده و در طرفين آن نرده‌هاي ايمني نصب گردد.

ماده 70 ـ ميزان و نحوه آماده ‌سازي ماده كنه‌ كش، سموم و مواد ضدعفوني‌كننده بايد طبق دستورالعمل شركت سازنده و برابر دستورالعمل‌هاي سازمان دامپزشكي كشور و با رعايت اصول ايمني صورت گيرد.

ماده 71 ـ براي جلوگيري از خطر لگدخوردن توسط شتر و مهار و مقيد كردن آن بايد با بستن يك دست دام با طناب، حيوان را تحت كنترل قرارداد. اين كار را مي توان با بستن و مقيد كردن دست و پاي حيوان در حالت نشسته نيز انجام داد.

ماده 72 ـ براي بازكردن دهان و آرواره هاي دام ها به ويژه اسب بايد از ابزار دهان بازكن مناسب استفاده نمود.

ماده 73 ـ در زمان انجام كار بر روي دام، بستن آن با طناب به درخت، تيرك و مانند آن، ممنوع است.

ماده 74 ـ آموزش سـواركاري به كارگران بايـد زير نظر مربي كارآزموده و ماهر صورت گيرد و پيش از سواركاري بايد كليه لوازم سواركاري و جهاز اسب (تسمه‌ها، زين، دستجلوها يا افسار بندها و ركاب) مورد بازديد قرار گيرند و در صورت معيوب بودن سريعا تعويض گردند.

ماده 75 ـ انتخاب دام جهت سواري كارگران بايستي متناسب با توان جسمي و مهارت افراد صورت گيرد.

ماده 76 ـ اندازه‌ي زين و برگ و لوازم سواركاري بايد متناسب با اندازه اسب، سواركار و ارگونوميك باشد.

ماده 77 ـ سواركاري با اسب لخت (بدون زين) ممنوع است.

ماده 78 ـ لباس سواركار بايد متناسب و كاملاً به اندازه باشد، تا از گيركردن به تجهيزات جلوگيري به عمل آيد.

ماده 79 ـ ورود كارگران به گودال كود، انبار ذخيره كود مايع، سيلوهاي خوراك، مخازن كارگاهها و نيز حوضچه و استخرهاي تصفيه و پرورش ماهي و ميگو و مانند آن، بايد تحت نظارت مستقيم شخص آموزش‌ديده ديگري انجام گيرد. در ضمن اين افراد بايد متناسب با نوع كار مجهز به وسايل حفاظت فردي و تجهيزات كار در ارتفاع و امداد و نجات باشند.

ماده 80 ـ در گودالهاي كود حيواني، مخازن لجن و گودالهاي سيلو كه گازها و مايعات قابل اشتعال وجود دارد، استعمال دخانيات، استفاده از شعله هاي باز و به كار بردن وسايل توليد جرقه و مانند آن ممنوع است.

ماده 81 ـ گودال و محل تجميع كود بايد به‌گونه‌اي طراحي و اجرا شود كه از نفوذ شيرابه‌هاي آن به منابع آبي جلوگيري به عمل آيد.

ماده 82 ـ تعميرات ضروري مانند جوشكاري در گودال‌هاي كود، سيلوها و مخازن بايد طبق آيين ‌نامه‌هاي مصوب شوراي عالي حفاظت فني مربوطه، انجام گرفته و در شرايط تهويه كامل و اطمينان از نبود خطر انفجار و آتش‌سوزي صورت پذيرد.

ماده 83 ـ تمام درهاي بين اتاق سيلو و طويله اصلي، غير از زمان كار در سيلو بايد بسته و مسدود باشد.

ماده 84 ـ استقرار كارگران به هر شكل روي غلات و علوفه ي سيلوها، ممنوع است.

ماده 85 ـ قبل از شروع به هم زدن و تخليه كود حيواني در گودالهاي كود و مخزن ذخيره كودهاي مايع غيرهوازي و مخازن كود زير ساختمان‌ها، غير از متصدي مربوطه، افراد و دام ها بايد تا زمان خروج و تخليه گازهاي سمي، از محوطه خطر دور گردند. ضمنا نصب علائم هشداردهنده مناسب در محل‌هاي مربوطه الزامي است.

ماده 86 ـ رعايت كليه اصول بهداشتي جهت پيشگيري از بيماريهاي دامي و مشترك انسان و دام بايد طبق موازين سازمان دامپزشكي كشور و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي انجام گردد.

ماده 87 ـ كارفرما مكلف است به نحوي محيط كار را ايمن سازي نمايد تا از انتقال بيماريهاي دامي و مشترك انسان و دام پيشگيري شود.

ماده 88 ـ با عنايت به ماده 88 قانون كار جمهوري اسلامي ايران، كليه اشخاص حقيقي و يا حقوقي كه به ساخت يا ورود و عرضه ماشين‌ها، دستگاه‌ها و تجهيزات مشمول اين آيين ‌نامه مي‌پردازند مكلف به رعايت موارد ايمني و حفاظتي مناسب مي‌باشند.

ماده 89 ـ به استناد مواد 91 و 95 قانون كار جمهوري اسلامي ايران، مسئوليت رعايت مقررات اين آيين‌نامه برعهده كارفرماي كارگاه بوده و در صورت وقوع هرگونه حادثه به دليل عدم توجه كارفرما به الزامات قانوني، مكلف به جبران خسارات وارده مي‌باشد.

اين آيين‌نامه مشتمل بر4 فصل و 5 بخش و 89 ماده مي‌باشد و به استناد مواد 85 و 91 قانون كار جمهوري اسلامي ايران تهيه و در جلسه مورخ 4 / 11 / 1389 شوراي عالي حفاظت فني تدوين و در تاريخ 21 / 3 / 1390 به تصويب وزير كار و امور اجتماعي رسيده است.

وزير تعاون، كار و رفاه اجتماعي ـ عبدالرضا شيخ‌الاسلامي