اصطلاحات به كار رفته در اين قانون داراي تعاريف زير مي باشد :
ماده ۱
الف
منابع ژنتيكي: هر نوع ماده ژنتيكي با منشأ گياهي، جانوري يا ريزسازواره (ميكروارگانيسم) كه داراي واحدهاي قابل توارث است و ارزش بالفعل يا بالقوه دارد.
ب
زيستگاه اصلي: مكان يا محلي كه يك منبع ژنتيكي به طور طبيعي در آنجا يافت يا حفاظت مي شود.
پ
خارج از زيستگاه اصلي: مكان يا محل يافت يا حفاظت يك منبع ژنتيكي در خارج از محل طبيعي پراكنش آن
ت
مجموعه: منابع ژنتيكي مربوط به يك گونه يا گونه هاي خويشاوند كه جمع آوري و خارج از زيستگاه اصلي حفاظت مي شوند.
ث
دسترسي: در اختيار گرفتن منابع ژنتيكي در داخل و يا خارج از زيستگاه طبيعي آنها به منظور تحقيق و يا استفاده از اجزاي ژنتيكي آنها و يا استخراج مشتقات آنها
ج
فرآيند بهنژادي: فرآيندي كه باعث تغيير ريخته ارثي و بروز ويژگي هاي جديد در موجودات زنده مي گردد.
چ
دست ورزي ژنتيكي: آن دسته از فرآيندهاي بهنژادي كه در سطح مولكولي و سلولي انجام مي شود.
ح
بهره برداري: استفاده از منابع ژنتيكي به نحوي كه منجر به فرسايش يا به مخاطره افتادن آنها نشود و مغاير قوانين و مقررات مربوط نباشد.
خ
بهره برداري ژنتيكي: استفاده از منابع ژنتيكي به منظور توليد هر گونه ماده زيستي مشتق از آنها و منابع ژنتيكي جديد
د
بهنژادگر: شخص حقيقي يا حقوقي كه يك رقم، نوع يا نژاد ژنتيكي را براي اولين بار به صورت قابل بهره برداري اصلاح يا كشف مي كند و يا بهبود مي بخشد.
ذ
حقوق بهنژادگران: حقوق مالكيت فكري مرتبط با منابع ژنتيكي كه به بهنژادگران منابع ژنتيكي اعطاء مي گردد.