دیوار کشی پیرامون اراضی زراعی و باغها

به موجب دادنامه شماره 1634 - 93/11/26 شعبه 114 دادگاه عمومی جزائی اصفهان آقای پ. الف.ز.د. به اتهام تغییر کاربری و مستنداً به ماده 3 اصلاحی قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ ها و مواد 37 و 38 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 غیاباً به مجازات به پرداخت مبلغ چهار میلیون ریال جزای نقدی علاوه بر قلع و قمع بنای احداثی محکوم و به شرح دادنامه شماره 1024 - 94/7/27 صادره از جانشین همان شعبه رأی بر برائت متقاضی صادر گردیده است و به موجب دادنامه شماره 143 - 95/1/30 شعبه یک دادگاه تجدیدنظر استان اصفهان تغییر کاربری را دو فقره به مساحت های مختلف تشخیص و ضمن نقض دادنامه صادره مستنداً به ماده 3 قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ ها متقاضی را علاوه بر قلع و قمع بنای احداثی به پرداخت مبلغ 118/440/000 ریال معادل سه برابر بهای هر متر مربع اراضی متر مربعی 350/000 ریال محکوم و رأی صادره قطعیت یافته است. برای چهارمین مرتبه محکومٌ علیه ضمن پرداخت هزینه دادرسی و با ارسال لایحه به دیوان عالی کشور، مستنداً به بند «ج»; و «چ»; ماده 474 قانون آئین دادرسی کیفری خواستار اعاده دادرسی گردیده است و در توضیح بیان نموده که: دادگاه تجدیدنظر در دادنامه اشاره نموده که مبادرت به تغییر کاربری دو قطعه به مساحت های 75/2 و 37/6 مترمربع نموده ام اداره در راستای منافع خود مبادرت به طرح چنین موضوعی نموده است، دیوارهای ضلع شمالی و …

درخواست آقای پ. الف.ز.د. مبنی بر اعاده دادرسی نسبت به دادنامه شماره 143 - 1395/1/30 شعبه یک دادگاه تجدیدنظر استان اصفهان با هیچ یک از بندهای ماده 474 قانون آئین دادرسی کیفری انطباق ندارد و با فنس کشی غرض حفاظت از باغ حاصل می شود و نیازی به دیوارکشی نیست. بنابراین با استناد به ماده 476 قانون مزبور درباره آن قرار ردّ اعاده دادرسی صادر می گردد. شعبه سی و سوم دیوان عالی کشور - رئیس و مستشار محمد نیازی- سیدنصرت الله اعتماد