آیا نفرین کردن دیگری، واجد وصف جزایی است و منطبق با بزه توهین است یا اینکه فاقد وصف مجرمانه است؟
جستجو فقط در قلمرو همین سند انجام میشود. — برای عبارتِ دقیق، آن را داخلِ «گیومه» بگذارید.
بررسی جرم بودن نفرین کردن دیگری و انطباق یا عدم انطباق آن با بزه توهین
نظر هیئت عالی
پاسخ به سوال علی الاطلاق ممکن نیست. بستگی به اوضاع و احوال و جوانب امر، شخصیت مرتکب و گوینده دارد. مجموعاً امری موضوعی است.
نظر اکثریت
نمی توان به این پرسش، یک پاسخ واحد و مطلق داد؛ بلکه می بایست در هر وضعیت، با توجه به زمان، مکان، موقعیت و شخصیت هر مخاطب، جداگانه بررسی نمود. ممکن است در یک وضعیت، نفرین کردن را منطبق با بزه توهین بدانیم و در یک وضعیت دیگر، فاقد وصف مجرمانه. لذا در هر مورد، متفاوت است.
نظر اقلیت
نظر به اینکه نفرین کردن، در واقع، دعای بد برای دیگری است؛ که این رفتار، نوعا و عرفا، توهین محسوب نمی شود و نمی توان قائل به این بود که شخصی که نفرین می شود، مورد توهین قرار گرفته است و با عنایت به اصل تفسیر به نفع متهم و نظر به اصل تفسیر مضیق نصوص جزایی و توجها به حاکمیت اصل برائت و با توجه به لزوم جلوگیری از توسعه مقررات جزایی و لزوم پرهیز از مجرمانه دانستن رفتارها و با توجه به اصل قانونی بودن جرایم و مجازات ها، لذا نفرین کردن دیگری، مشمول بزه توهین نبوده و فاقد وصف مجرمانه است.
نظر ابرازی
با توجه به اینکه به موجب ماده واحده قانون استفساریه نسبت به اهانت و توهین مصوب 1379، ملاک و معیار برای تحقق بزه توهین، تحقیر یا تخفیف مخاطب است ؛ به عبارت دیگر، هر رفتاری که نسبت به مخاطب به کار رود یا هر لفظی که خطاب به مخاطب به کار رود، اگر سبب تحقیر و تخفیف وی گردد، موجب تحقق بزه توهین می گردد و در خصوص سوال مطروحه نیز تفرین کردن دیگری، عرفا و نوعا و غالبا سبب تحقیر و تخفیف شخص نفرین شونده می شود؛ لذا نفرین کردن نیز مصداقی از بزه توهین است.
شبکهٔ استناد این سند
نقشهٔ اتکای متقابل: این سند بر چه تکیه دارد و چه چیزی بر آن.
به این اسناد ارجاع میدهد
منابعی که متنِ همین سند به آنها استناد کرده است.
