آثار اسناد عادی موضوع ماده 1291 قانون مدنی همانند اسناد رسمی و اسناد تجاری لازم الاجرا

نشست قضایی (1): مطابق مدلول ماده 1291 قانون مدنی اسناد عادی در دو مورد اعتبار اسناد رسمی را داشته و درباره طرفین و قایم مقام آنان معتبر است: 1.‌ اگر طرفی که سند علیه او اقامه شده صدور آن را از منتسب‌الیه تصدیق نماید. 2. هرگاه در محکمه ثابت شود که سند مزبور را طرفی که آن را تکذیب یا تردید کرده فی‌الواقع امضا یا مُهر کرده است (در این مورد دادگاه به اصالت سند رسیدگی نموده و اصالت سند را احراز کرده است) در دو مورد مذکور در فوق هم چنان‌که متن ماده صراحت دارد سند عادی موردنظر واجد اعتبار سند خواهد شد و حدود اعتبار چنین سندی هم در ماده مزبور معین شده است یعنی چنین سندی صرفاً درباره طرفین و وراث و قائم‌مقام آنان معتبر است. لکن اشخاصی دیگر غیر از طرفین و وراث و قائم‌مقام آنان می‌توانند نسبت به این‌گونه اسناد عادی انکار و تردید نمایند و این مطلب که در ماده 1292 قانون مدنی عنوان گردیده که در مقابل اسناد رسمی یا اسنادی که اعتبار این‌گونه اسناد را دارد انکار و تردید مسموع نیست فقط ناظر به طرفین و وراث و قائم‌مقام قانونی آنان می‌باشد و منصرف از اشخاص ثالث است. لکن سوای میزان اعتباری که قسمت اخیر ماده 1291 قانون مدنی تصریح دارد سند عادی موردنظر از هیچ‌یک از اعتبارات اسناد لازم‌الاجرا یا در حکم لازم‌الاجرا برخورددار نیست فی‌المثل نمی‌توان به استناد چنین سندی بر اساس ماده ‌92 قانون ثبت اجراییه صادر…